Hoxe, en Milán, poñen unha placa conmemorativa ao crítico de cine, intelectual incansable e visionario, ademais de sensible e apaixonado animador cultural, Ezio Alberione.
Ezio foi o meu profesor de cinema nos anos da Universidade, ademais de subdirector da revista de crítica ‘Duel’ - logo ‘Duellanti’ - onde empecei a publicar os meus primeiros artigos. Pasoliniano por temperamento, sempre apoiando a diversidade e a diferencia, defendeu a miña tese sobre o cinema galego no ano 2003. Aínda recordo cando me chamou desde o Festival de Venecia, meses despois, pedíndome unha crítica sobre a película desde ‘o punto de vista dun galego’: “Conosci molto bene la Galizia, se ci piace la pubblichiamo”. Gustoulle tanto que empecei a colaborar asiduamente para a revista, sobre todo viaxando por festivais. [...] Foi nun festival, precisamente no Infinity Festival de Alba – na época dirixido magnificamente por Luciano Barisone e
@carlo.chatrian – cando recibín a chamada que me comunicou o seu falecemento.
Só aparece na ficha de IMDB e nos créditos do filme, pero ao igual Ezio foi produtor. Apoiou economicamente a miña primeira curtametraxe profesional gravada en Galicia, ‘Regreso a San Andrés’. Nunca chegou a vela.
Xa pasaron 20 anos do seu falecemento. Pero o que máis boto de menos non son tanto as súas recomendacións cinematográficas ou as correccións aos meus escritos, máis ben a súa capacidade de escoita. As risas, os chistes sobre nós mesmos – Ezio era unha persoa moi divertida – e esas reflexións, intelectuais e humanas á vez, que xurdían da nada e que che cambiaban por completo o punto de vista sobre a vida e o que te rodeaba.
Débolle moitísimo. Gustaríame moito poder estar alí, en Milán, hoxe. Desafortunadamente avisáronme demasiado tarde – de todo xeito grazas
@mccardini e
@lucabarnabe por facelo. A mellor forma de homenaxealo que teño é dedicarlle estas verbas noutro idioma, o galego. A el que fixo estudos sobre as influenzas dialectais na lingua de Dante, sobre o textos de De André. A el que tanto amaba a diversidade cultural e que tan ben coñecía o verdadeiro significado que está detrás de cada palabra.
#ezioalberione
/share/p/1CQdYZBG9U
![Hoxe, en Milán, poñen unha placa conmemorativa ao crítico de cine, intelectual incansable e visionario, ademais de sensible e apaixonado animador cultural, Ezio Alberione.Ezio foi o meu profesor de cinema nos anos da Universidade, ademais de subdirector da revista de crítica ‘Duel’ - logo ‘Duellanti’ - onde empecei a publicar os meus primeiros artigos. Pasoliniano por temperamento, sempre apoiando a diversidade e a diferencia, defendeu a miña tese sobre o cinema galego no ano 2003. Aínda recordo cando me chamou desde o Festival de Venecia, meses despois, pedíndome unha crítica sobre a película desde ‘o punto de vista dun galego’: “Conosci molto bene la Galizia, se ci piace la pubblichiamo”. Gustoulle tanto que empecei a colaborar asiduamente para a revista, sobre todo viaxando por festivais. [...] Foi nun festival, precisamente no Infinity Festival de Alba – na época dirixido magnificamente por Luciano Barisone e @carlo.chatrian – cando recibín a chamada que me comunicou o seu falecemento.Só aparece na ficha de IMDB e nos créditos do filme, pero ao igual Ezio foi produtor. Apoiou economicamente a miña primeira curtametraxe profesional gravada en Galicia, ‘Regreso a San Andrés’. Nunca chegou a vela.Xa pasaron 20 anos do seu falecemento. Pero o que máis boto de menos non son tanto as súas recomendacións cinematográficas ou as correccións aos meus escritos, máis ben a súa capacidade de escoita. As risas, os chistes sobre nós mesmos – Ezio era unha persoa moi divertida – e esas reflexións, intelectuais e humanas á vez, que xurdían da nada e que che cambiaban por completo o punto de vista sobre a vida e o que te rodeaba. Débolle moitísimo. Gustaríame moito poder estar alí, en Milán, hoxe. Desafortunadamente avisáronme demasiado tarde – de todo xeito grazas @mccardini e @lucabarnabe por facelo. A mellor forma de homenaxealo que teño é dedicarlle estas verbas noutro idioma, o galego. A el que fixo estudos sobre as influenzas dialectais na lingua de Dante, sobre o textos de De André. A el que tanto amaba a diversidade cultural e que tan ben coñecía o verdadeiro significado que está detrás de cada palabra. #ezioalberione/share/p/1CQdYZBG9U](https://sp1.picnob.com/p/pt_6747491651502967221720_0_47a80ea7a8780e555476af4265b779e5.jpg?o=aHR0cHM6Ly9zY29udGVudC1vcmQ1LTEuY2RuaW5zdGFncmFtLmNvbS92L3Q1MS44Mjc4Ny0xNS82NTg2ODgxMDRfMTgzNTQ0NTMwNDMyMzI4NzRfNDA3OTE1ODg3MTQzMzQyNTk4X24ud2VicD9zdHA9YzAuMjQwLjE0NDAuMTQ0MGFfZHN0LWpwZ19lMzVfczY0MHg2NDBfc2gyLjA4X3R0NiZfbmNfaHQ9c2NvbnRlbnQtb3JkNS0xLmNkbmluc3RhZ3JhbS5jb20mX25jX2NhdD0xMDYmX25jX29jPVE2Y1oyZ0g4OVh6STBBN2dDZk9GNEY1U2JKbS0tb1VBVVIxYmJqTkZVQlVCQ0NGc3FEYk5weVBoOVBrc1Q5U1FMdlU0RnhjWWRtZHpfbms3RzRCd3J2a1NFWmFMJl9uY19vaGM9eXBiUEF0TGpTanNRN2tOdndHTE82RG0mX25jX2dpZD1Ka3ZOb3lPNE9YYnYxRmNsWWRDLTNRJmVkbT1BUFU4OUZBQkFBQUEmY2NiPTctNSZvaD0wMF9BZjVuWS1FM1dSQ3ZKNDZWYy1zRVdoTzBLWjM1UmZyYVlXM29KU1gxNlRIVGFRJm9lPTZBMEY0ODBEJl9uY19zaWQ9YmMwYzJj&h=443b0ac76d765c6930ba636e84e73dbe)
