Senenin son 2 haftasında Yerevan’a bir araştırmacı ürbanist olarak gittim, tüm merakımı, heyecanımı, sorularımı alarak. Hem komşuya bir ziyaret, hem kendi geçmişime bir yolculuk oldu bu seyahat. Adana, Malatya, Kayseri, Birecik, Artvin, yani kendi Anadolulu köklerim, her yerdeydi şehirde.. Dizimin ağrısına rağmen yine her yere yürüdüm, bu sefer her adım bedenimde de bir iz bıraktı, bu izle hafızama kazındı.
@hrantdinkfoundation Türkiye-Ermenistan Programı bursiyeri olarak, “ikili ilişkilerin normalleşmesi” amacına elimden gelen katkıyı yapmaya çalıştım.
@csn_lab muhteşem ekibi ağırladılar beni, komşuda mekan ve hafıza ilişkisine çok benzer bir perspektiften bakan ve muazzam yaratıcı işler yapan insanlarla tanışmak seyahatin en ilgi çekici yanıydı. Mekanın bilgisini mekanın içinden, yürüyerek, tüm toplumsal ilişkileri içererek ve bir adalet arayışı olarak üretmek benim de
@mekandaadalet yolculuğumun özetiydi.
@arsenique___ ve
@l_oriental gibi şahane rehberlerim olduğu için şanslıydım.
Daha iyi bir dünya hayaliyle, o dünyanın mekanlarını bugünden kurmak fikrinin de Yerevan’da ne kadar geçerli olduğunu gördüm.
@postaneistanbul ‘un farklı parçalarının izlerini farklı inisiyatiflerde gördüm. Hikayesini henüz anlatmadan mekanımızı İstanbul’da ziyaret edenlerin olduğunu öğrenmek ekstra mutlu etti.
Yerevan’da yürürken ansızın ama sürekli karşıma tüm ihtişamı ile çıkan “Ararat”, şu koca Dünyadaki yerimi hatırlattı hep, aslında sırtımızı birlikte dayayabileceğimiz kadar büyük, ihtişamlı, köklü.
2 hafta boyunca hiç yalnız hissetmedim. Tek başıma kaldığım anlarda dahi. Son günlerde
@esrozgur da merakıma ortak oldu.
İyiki gittim, umarım yine giderim.
