pop star tarık diye arattım fakat tarık bbg’denmiş. :( of deli gönül isimli bir şarkısı vardı. çok güzel de meyvaaa dalında diyordu. 104 barış ise elenen yarışmacıyı bu gece son şarkısıyla uğurlardı. sms göndermedik.
Nesin Sanat Köyü’nün ‘Eğitmenlerimizi Tanıyalım’ serisine, bu yaz ilk kez bizimle olacak Dilin Sınırında Tasarlamak programı ile devam ediyoruz. ✏️
Program, 24-30 Ağustos tarihleri arasında Nesin Köyleri’nde.
Ayrıntılı bilgi için ya da adreslerini ziyaret edebilirsiniz.
Bu sene 24–30 Ağustos tarihlerinde Şirince’de, Nesin Köyleri bünyesinde gerçekleşecek Bilinmeyen Harfler Arşivi: Dilin Sınırında Tasarlamak atölyesinde bir araya gelmek için sabırsızlanıyoruz.
Başvurular hâlâ açık, kontenjanımızda yer var. Birlikte vakit geçirmek, beraber üretmek ve harfler vesilesiyle yeni karşılaşmalar yaratmak için şimdiden çok heyecanlıyız.
gregor samsa yine bir sabah alarmı çalınca “ertele’ye” basmıştır. n’olur allahım 5 dakka daha diyip, yatağa gömülmüştür. gregor şans’a bala yaşamaktadır. toki konut projesi çıkmamış, prag’ta 4. etap dönüşüm evlerinin hak sahipleri ise dikeyde haset, yatayda kıskançlık pompalamaktadır. buraya kadar okuyanları 2017’de yaptığım işle iştigal olmalarını rica ederim. 🌱
bazen kars’ın bir köyünde düzenlenen bir çoban festivali, bazen kalp nakli bekleyen bir çocuğun annesinin tanıklığı… grafik tasarımın zemini bir anda bambaşka gerçekliklere kayabiliyor. bir gün gündelik olanın ritmini takip ederken, ertesi gün son derece hassas bir hikâyenin eşiğinde durabiliyorum. bu geçişler, tasarımın yalnızca biçimsel bir pratik olmadığını; her seferinde yeniden konum almamı, her bağlam için ayrı bir dikkat ve mesafe kurmam gerektiğini hatırlatıyor. mesela bu kitapta bir annenin sessizce, usulca bir kutlaması var.
saçma gelebilir ama beyin ameliyatı yapan cerrahlar, yüzlerce yolcuyu taşıyan pilotlar, dağ başında sürüsüne sahip çıkan çobanlar… onlar gerçekten yapıp ederken ve ben bunu büyük bir şaşkınlıkla izlerken, kendimi tüm olan bitene meslek icabı eşlik ettiğim başkaca ve görece daha güvenli alanlarda buluyorum. tasarımın konumu belki de tam burada beliriyor: doğrudan eyleyen değil, eyleyenin etrafında dolaşan, olup bitene dikkatle tanıklık eden bir pratik. ne bileyim.
evet, bugün epey romantik bir yerden bakıyorum. zira bu iş bana bazı şeyleri yeniden hatırlattı ve dümdüz “new work” diye geçiştirip paylaşabileceğim türden bir iş değil. belki böyle önemli mevzularda söz konusu dahi etmemek gerekir; ama ben de hayata bu vesileyle bir miktar daha yakınlaşabiliyor ya da uzaklaşabiliyorum.
herkese şifalanabileceği uğraşlar dilerim.
Sessiz Kutlama/Silent Celebration is a testimonial book by photographer Nurra Yazıcı, conveying her experiences of her son Ali’s heart transplant process through text and photographs.
The book is structured to allow the texts and images to sustain their own rhythm. Published bilingually in Turkish and English, the work is designed with a reading structure that does not accelerate the narrative but instead creates space for pauses, repetitions, and moments of stillness, stretching the temporal flow.
Author: Nurra Yazıcı @nurrayazici / @silent.celebration
Cover and Book Design: Yunus Ak @sunuykaa , Z. Özüm Ak @ozumii
Publication Curator: Filiz Ağdemir @filiz.agdemir
Editor-in-Chief: M. Sacide Ak @sacide_editor
Editor: Aysun Ellidokuzoğlu @la_disparition
Proofreader: Elif Ceren Dündar
English Translation: Egemen Büke
Publishing House: Pulsera Agency Publishing @pulserakitap@pulserayayinevi
graphic design is my passion ve meşguliyetle tedavi/terapi
veya asterikslerle çiçek/böcek -tire- düşünceyi gasp etmek. müzik olarak grani ağır delilo seçmek.
Bu yaz “Bilinmeyen Harfler Arşivi: Dilin Sınırında Tasarlamak” başlıklı atölyemizle Nesin Köyü’ndeyiz! 🐓
-
Bilinmeyen Harfler Arşivi: Dilin Sınırında Tasarlamak Yaz Kampı
24/08/2026 - 30/08/2026
Alfabetik sistemler, hafızanın, mantık yapısının ve kültürel kodların biçimlenmesinde belirleyici bir role sahiptir. Yazı, kültürün merkezi sembol sistemlerinden biri olarak, anlamın oluşumunu yönlendiren bir yapı sunar; toplumların kendilerini anlama, anlatma ve yeniden kurma biçimleri büyük ölçüde yazının işaretleri, sesleri ve ritimleri üzerinden şekillenir. Atölye, yazının kültürel hafızadaki bu kurucu işlevinden hareketle, İzmir ve çevresinde tarih boyunca kullanılagelen alfabeleri yeniden keşfetmeyi amaçlar. Her alfabenin taşıdığı özgün sesleri, onları var eden kültürel ve tarihsel bağlamı ve bu işaret sistemlerinin mekânla kurduğu ilişkiyi birlikte incelemeyi hedefler. Bu doğrultuda, bölgede konuşulmuş dilleri temsil eden hibrit alfabeler üretmeyi ve bu alfabelere ve dillere “yuva” olmuş mekânı temsil eden fotoğraflardan oluşan bir seri oluşturmayı amaçlar. Böylece işitsel, görsel ve mekânsal hafızayı bir araya getiren bütüncül bir üretim süreci kurgulanır.
Eğitmenler:
Büşra Bozdemir / @bujgan
Z. Özüm Ak / @ozumii
Yunus Ak / @sunuykaa
Detaylı bilgi ve başvuru:
/events/2026-bilinmeyen-harfler-arsivi-dilin-sinirinda-tasarlamak-yaz-kampi/
Bu lafazan paragrafın müsebbibi, astarın arkasında beliren eski bir fotoğraf.
Taklacı bir güvercin, kekeme bir papağan; kiriş, gelişme, kolon ve sonuç: deprem vergilerimiz nereye gitti?
Kızıl bavula en içten içliklerim ve kışlıklarımla… cecece ÜŞÜYORUZ cecece; yersiz bir neşe, gizli bir hece; yerli malı haftasında; giydim kaçak çay maketini, gidemiyorum be Veysel; ne gündüz ne de gece.
Müsvedde Projesi 2014 yılında başladığımı sandığım ama belki de -işin doğası gereği- yarım kalan bir iş. 2026’nın ilk günlerinde tekrar ele alıp, -yine işin doğası gereği, yeniden “yarım bırakarak” tamamlayacağımı sanacağım bir proje olmasını diliyorum.
~
Müsvedde, önizlenimleri, düşünce egzersizlerini ve henüz biçim kazanmamış fikirleri kapsar. Burada yer alan işler, bir sonuca ulaşmak için değil, düşünmenin kendisini görünür kılmak için üretilir.
Proje, bütünlükte değil, eksiklerde yoğunlaşır. Duraksamalar, kesintiler ve yarım kalanlar ayıklanmaz. Müsvedde, temizlenmiş bir süreci değil, sürmekte olan bir oluşu esas alır.
~
Müsvedde encompasses pre-impressions, thought exercises, and ideas that have not yet taken form. The works presented here are produced not to arrive at a conclusion, but to make the act of thinking itself visible.
The project focuses not on wholeness, but on gaps. Pauses, interruptions, and unfinished elements are not filtered out. Müsvedde privileges an ongoing state of becoming over a polished process.
