Staantribune

NIEUWE COVER BEKEND‼️ In Staantribune 6️⃣5️⃣ (verschijnt rond 3 april) onder meer: 🇷🇸 Rode Ster v Partizan ❤️💚🖤 Het Balkenshirt van N.E.C 🇮🇪 Dalymount Park, Bohemian FC ❌❌❌ Joop van Maurik in het Olympisch Stadion 🇨🇼 Hoe Veendam kampioen werd van Curaçao. 🇪🇸 Córdoba CF (met @doingthe116 en @iateallthepies8 ) 🦅 Go Ahead Eagles in Europa (📸: @hanbalk ) 🏴󠁧󠁢󠁥󠁮󠁧󠁿 Sol Campbell bij Notts County 🐔 Het Chicken Tonight-shirt van TOP Oss 🇮🇹 Parma in 1996-1997 🥅 ⚽️ Eigen doelpunten 🇩🇪 FC Remscheid v SG Unterrath 🇵🇹 Estádio Municipal de Braga 🇨🇮 De kicksen van Salomon Kalou 🏟️ De Goffert, Nijmegen 🖊️ Columns Frank Heinen, Dordt-supporter @elisa_isop_insta en Groundhopper des Vaderlands @hans_douw 📸 Unieke foto’s van o.a. @deafbeelding68 en @lastdanny en fraai archiefmateriaal! Pre-order tot en met maandag 23 maart (12.00 uur) ZONDER VERZENDKOSTEN en bespaar €3,95! ➡️ staantribune.nl/shop/magazines

🚨 NIEUW VAN STAANTRIBUNE‼️ Als clubwatcher van Telstar voor Haarlems Dagblad en IJmuider Courant diende journalist @myleslamb tussen 2018 en 2023 zo objectief mogelijk te zijn. Stilletjes ging hij alleen maar meer houden van de club waar hij sinds zijn tienertijd op de tribune zit. “Voor velen is het ondenkbaar om fan te zijn van een club die een halve eeuw ronddwaalt in de kelder van het betaalde voetbal. Alsof supporterschap draait om punten en prijzen.” Lambers leerde dat het mensen zijn die Telstar maken: spelers, trainers, vrijwilligers, bestuursleden en supporters. Tegelijkertijd lijkt Telstar soms akelig veel op het echte leven. Met minstens zoveel dalen als pieken, op het veld en daarnaast. Luciano van den Berg overleed na zijn tweede wedstrijd, doelman Florian Vijent was een van de slachtoffers van de SLM-ramp. Drie jaar geleden, nog lang voordat er sprake was van promotie naar de Eredivisie, besloot Lambers te beginnen aan een boek over @telstar1963nv . In 63 losse hoofdstukken schetst hij in ‘Voor altijd 63’ het karakter van de club aan de hand van clubiconen, vrijwilligers, bestuursleden, supporters en legendarische verhalen. Over Fred Bischot, Ruuud Geels, Frans van Essen, @frankkorpershoek en (huidig trainer) Anthony Correia, spelers voor wie de club meer is dan slechts een werkgever. Over het karateristieke logo, The Tornados en de gitaarplaybackshow van supporter Jomanda, die nog nét de promotie meemaakte voor zijn overlijden. Over het bekende scorebord met de vismandjes. Over die ene vrijwilligster die IJmuidense haring meeneemt naar Fortuna Sittard. Over Sportpark Schoonenberg, waar ironie vaak meer succes oogst dan het elftal op het veld. En natuurlijk, ook over 1 juni 2025, de dag dat de stoutste droom van alle Witte Leeuwen uitkwam. Lambers: “Elk hoofdstuk in dit boek is een reden om te zeggen: dáárom ben ik voor Telstar.” Pre-order vóór 1 mei en je voor- en achternaam worden in het boek vermeld! ➡️ staantribune.nl/shop

Na 🏴󠁧󠁢󠁥󠁮󠁧󠁿 🏴󠁧󠁢󠁳󠁣󠁴󠁿 Final Whistle (UITVERKOCHT), 🇧🇪 Plein (UITVERKOCHT) en 🇮🇹 Curva (BIJNA uitverkocht), komen we met een nieuw pareltje in onze serie fotoboeken, ditmaal over Argentinië: 🇦🇷 D10S – Voetbal in het land van Maradona. LET OP: limited Edition, slechts 5️⃣0️⃣0️⃣ exemplaren beschikbaar! Voetbal is in Argentinië religie. In geen land op aarde gaat de liefde voor het spel verder dan hier. Daarom wordt Diego Armando Maradona ook als een heilige beschouwd door een groot deel van de bevolking. Argentinië is meer dan #Maradona alleen. Het is een droomland voor stadionliefhebbers, want die staan werkelijk overal en het ene is nog prachtiger dan het andere. Maar het mooiste aan Argentinië zijn de supporters. Kleurrijk, bloedfanatiek en van alle leeftijden. Dat alles verzamelde fotograaf/schrijver @doingthe116 in dit schitterende koffietafelboek van 320 pagina’s (hardcover). Pre-order en verzeker je van een exemplaar! ➡️ Staantribune.nl/shop/boeken

Met nog tien minuten op de klok en een voorsprong in de hand gelooft een deel van de supporters van AZ het wel. Lekker voor de file naar huis. Vanuit het Telstar-vak wordt een klassieker ingezet: “Haarlem-publiek! Haarlem-publiek!” HFC Haarlem bestaat al jaren niet meer, de derby leeft voort. De rivaliteit gaat dan ook verder dan die van twee clubs die toevallig op zes kilometer van elkaar spelen. Het zijn tegenpolen. Telstar is een club van arbeiders, de visserij en de Hoogovens. HFC Haarlem is deftig en op stand. “Haarlemmers zijn schoon, Telstar-mensen werken bij Hoogovens of in de vis’’, zo omschrijft een Haarlem-aanhanger het in de IJmuider Courant in 1994. In dat jaar wordt gesproken over een gezamenlijk stadion voor de twee clubs op de grens van Haarlem en Velsen. Eventueel moet dat leiden tot een fusie in de toekomst. Een idee waarvan aan beide kanten wordt gegruweld. “Haarlem is een bekakte club en wij zijn vismannetjes’’, aldus een Telstar-fan in hetzelfde artikel. “Het was dé wedstrijd. Dat werd je wel even duidelijk gemaakt in de dagen voor de derby”, vertelt Brian Tevreden, die in totaal acht jaar op Schoonenberg voetbalde, maar zijn carrière begon in Haarlem. “Dan kwamen er supporters van Telstar langs met vuurwerk en spandoeken. Of juist van Haarlem. Die zeiden minder aardige dingen. Een week voor de derby was ik er eigenlijk altijd al meer mee bezig dan met de wedstrijd die we dan speelden. Ik was een kaartenpakker en hield me dan toch wat meer in. Als aanvoerder kende ik het belang van de wedstrijd.” Meer over de rivaliteit tussen #Haarlem en Telstar lees je in ons nieuwe boek 'Voor altijd 63', dat geheel aan de club uit Velsen-Zuid is gewijd. Pre-order en je voor- en achternaam worden in het boek vermeld. 🚨LET OP: dit is mogelijk tot en met 18 mei (AANSTAANDE MAANDAG)! Ga dus snel naar staantribune.nl/shop/boeken. #telstar #velsenzuid #ijmuiden #velsen

Voetbal is eigenlijk heel voorspelbaar. De clubs met de grootste zak geld winnen meestal de prijzen. Heel soms zijn er uitzonderingen en is er een verrassende kampioen, zoals Chemie Leipzig in 1964, Leicester City in 2016 en dit jaar misschien wel Heart of Midlothian in Schotland. De opdracht voor Hearts zaterdag is simpel: niet verliezen en de titel is binnen. Dat is makkelijker gezegd dan gedaan, want de laatste competitiewedstrijd is uitgerekend Celtic – Hearts. Een rechtstreeks duel om de titel, bij tv-zender Sky kunnen ze hun geluk niet op. Maar Hearts verspeelde vaker de titel in de slotfase van de competitie… Lees verder op Staantribune.nl onder het kopje ‘Artikelen’. Meer over Heart of Midlothian, de club die @doingthe116 een seizoen lang volgde, in ons boek ‘Glorious Hearts’, nog te bestellen in de Staantribune Webshop

Het is de vooravond van het seizoen 1988-1989 als voormalig topspits Ruud Geels, werkzaam als administrateur bij Telstar, een tas met witte voetbalshirts mee naar huis neemt. Op het nieuwe thuisshirt staat geen logo. En dat kan niet, vindt Geels. Hij vraagt zijn vrouw Lida om de badges op de shirts te naaien. “Die gele fakkel, met die kleuren blauw en rood, dat is toch iets prachtigs? Het mooiste embleem van Nederland. Man, wat was ik als jochie trots dat ik dat mocht dragen”, vertelt hij aan de IJmuider Courant. Ruud Geels voetbalt nauwelijks een seizoen voor Telstar, maar de liefde voor de club is levenslang. De Haarlemmer is, als hij begin 1966 zijn debuut maakt, pas een halfjaar eerder overgekomen van amateurclub Onze Gezellen in Haarlem. In slechts 21 jeugdwedstrijden scoort Geels het ongelooflijke aantal van zeventig doelpunten. “We gingen toen vaak kijken naar het jeugdteam”, weet latere teamgenoot Paul van Egmond nog. “Toen zag je al dat Ruud Geels een fenomenale spits was. Ik heb nooit iemand gezien die zo goed kon koppen. Bij een luchtduel zag je iedereen na een sprong meteen weer dalen. Behalve Ruud. Hij was net een raketje dat nog even verder omhoogging.” Na het einde van zijn carrière in 1984, keert Geels bij Telstar terug in verschillende functies. Naast administrateur is hij ook teammanager en technisch directeur. In die rol haalt hij Niels Overweg naar Velsen-Zuid als trainer. “Maar na een paar maanden ging hij helaas weg. Hij liep tegen de beperkingen aan van wat er mogelijk was. Toen is hij gewoon weer gaan schilderen. Voor het geld hoefde hij dat niet te doen; hij vond het leuk.” Meer over clubicoon Ruud Geels bij Telstar lees je in ons nieuwe boek 'Voor altijd 63', dat geheel aan de club uit Velsen-Zuid is gewijd. Pre-order en je voor- en achternaam worden in het boek vermeld. 🚨LET OP: dit is mogelijk tot en met 18 mei (AANSTAANDE MAANDAG)! Ga dus snel naar staantribune.nl/shop/boeken. #telstar #eredivisie #velsenzuid #ijmuiden #velsen

🥳 Vandaag precies 1️⃣2️⃣ jaar geleden, op 14-5-14, vond in de Utrechtse wijk Hoograven in de donkerbruine kroeg van voormalig profvoetballer Joop van Maurik in het diepste geheim een ontmoeting plaats tussen 14 mannen. Nou ja, mannen… jongens waren we nog. Zij kenden elkaar nog niet, maar hadden allen één ding gemeen: ze waren gek van voetbal en van alles eromheen. De jongens hadden geen geld, maar wel een droom. Die bijna magische avond werd het zaadje gepland voor ‘een blad over voetbalcultuur’. Een paar maanden later - en enige vergaderingen verder - werd hieruit Staantribune geboren. Twaalf jaar later zijn we bijna aangekomen bij magazine nummer 6️⃣6️⃣. Meer dan een decennium geleden, de tijd vliegt. Maar wat een mooie jaren! Bedankt voor de support, beste volgers & lezers! 👊 ❤️ ⚽️

De bekendste Braziliaan in dienst van Telstar is zonder meer de oud-international Reinaldo, die in zijn nadagen nog even komt uitbuiken aan het Noordzeekanaal. Maar de geschiedenis van de Witte Leeuwen met Brazilianen is sowieso rijk. Carlos en Wilson zijn bij Telstar in 1965 de eerste Brazilianen in het Nederlandse voetbal. De Velsenaren betalen in totaal 80.000 gulden voor de dubbele transfer. “Carlos was geweldig”, zegt Mink Verbaan, die destijds als supporter zag hoe de spits scoorde op bezoek bij FC Twente. In achttien wedstrijden weet hij acht keer het net te vinden. Wilson presteert minder indrukwekkend. “Hij was een prutser die niet eens een lantaarnpaal voorbijkwam”, zo laat toenmalig Telstar-voetballer en later Telegraaf-journalist Henk Evenblij optekenen door Voetbal Magazine. Na het mislukte avontuur bij de Hoogovens, gaat Carlos werken bij de visafslag. Wilson verdient een zakcentje bij als muzikant. Hij speelt saxofoon in een club in Zandvoort. Als Ton Zwikstra, de voorzitter van Telstar, hem daar herkent, verslikt hij zich bijna in zijn drankje. Ook Carlos gaat vaak de hort op. Na een avondje stappen in Amsterdam willen taxichauffeurs hem niet naar huis brengen, omdat ze IJmuiden te ver vinden. Hij slaapt die nacht, midden in de winter, in een telefooncel. Meer over de Brazilianen bij Telstar lees je in ons nieuwe boek 'Voor altijd 63', dat geheel aan de club uit Velsen-Zuid is gewijd. Pre-order en je voor- en achternaam worden in het boek vermeld. 🚨LET OP: dit is mogelijk tot en met 18 mei (aanstaande maandag)! Ga dus snel naar staantribune.nl/shop/boeken. #telstar #eredivisie #velsenzuid #ijmuiden #velsen

In de zomer van 1988 meldde Rotterdammer Wendel Fräser zich bij RBC. “Een openbaring”, herinnert ploeggenoot Tommy Kerstens zich. “Hij was een enorme aanwinst, dat zagen we op zijn eerste training al. Hij kon verschrikkelijk goed voetballen. Heel snel, technisch, met een goeie actie. Hij lag heel goed in de groep, iedereen mocht hem. Hij was beleefd, correct en zeek nooit, maar pakte het goed op. ‘Dit is wel even wennen’, zei hij in de kleedkamer na een training.” Al snel merkten de spelers dat Wendel het had opgepikt. “Hij was positief en leergierig. Al in de eerste oefenwedstrijden zagen we dat hij dingen kon die wij niet konden.” Wendel veroverde een basisplaats en verdiende een contract als semiprof. Geen vetpot, maar genoeg om samen met zijn salaris als postbode van rond te komen. Wendel werd in Roosendaal enorm populair, weet zijn broer Hille nog. “Als hij binnenkwam, klampten supporters hem meteen aan. ‘Ben je in vorm, Wendel?’ Dat vond ik prachtig als jong gozertje. Tijdens wedstrijden mocht ik zelfs op de bank zitten, naast de reservespelers. Het is nu bijna niet meer voor te stellen, maar toen was dat geen enkel probleem.” Later stond Hille op de Voltaside, tussen de fanatiekelingen. Toen Wendel eens een tegenstander doldraaide en die hem een doodschop gaf, hingen de supporters meteen in de hekken. “We hebben die jongen zelfs bedreigd, haha. Ze moesten niet aan mijn broer komen.” Maar in juni 1989 sloeg het noodlot toe: Wendel Fräser, slechts 22 jaar oud, kwam om het leven bij de SLM-ramp. RBC is Wendel echter nooit vergeten. Ook Tommy Kerstens niet. “Nee, zeker niet. Natuurlijk wordt mijn herinnering aan hem overschaduwd door de vliegramp, maar als ik terugdenk aan Wendel, dan denk ik: wat heb ik genoten van die jongen. Als voetballer én als mens." Bestel (zolang de voorraad nog strekt) via ⬇️ staantribune.nl/shop #rbc #rbcvoetbal #samenhogerop #roosendaal #kalsdonk #rsd #staantribune

‘Telstar, ongeslagen in Europa sinds 1963!’ Het staat zelfs op een T-shirt. Wie Pieter de Waard in zijn tijd als algemeen directeur met feiten om de oren wil slaan, wordt begroet met schouderophalen. Want dat Telstar in 1975 in de Intertoto Cup verliest van Sturm Graz, Zagłębie Sosnowiec en Holbæk B&I “weet niemand, joh.” Helemaal ongelijk heeft De Waard niet; hoe serieus is de Intertoto Cup in de jaren zeventig? Een competitie die alleen bestaat zodat er ook in de zomer geld kan worden verdiend met de Toto. Het toernooi wordt niet georganiseerd door de UEFA en is niet – zoals vanaf de jaren negentig – een voorronde voor de UEFA Cup. Telstar doet bovendien mee omdat PSV, Ajax, Feyenoord, FC Twente en FC Den Haag er geen zin in hebben. “In andere zomers deden we mee aan vriendschappelijke toernooien in het buitenland; dat jaar deden we mee aan de Intertoto”, schetst oud-speler Frans van Essen de (on)belangrijkheid van het toernooi. Voor supporter Leen Prins voelt dat heel anders. Hij is in 1975 net negentien jaar oud en mist zelden een wedstrijd van Telstar. Met een vriend reist hij naar Oostenrijk. “We hadden een interrail ticket. Na zeven dagen in Wenen zaten we rond de wedstrijd een week in Graz.” Aangekomen bij het stadion van Graz ziet Prins een gloednieuwe BMW met Nederlands kenteken arriveren. Als hij ziet wie er uitstappen, moet hij even in zijn ogen wrijven. Hij herkent zijn beste vriend Leen Timmer – die jaren later secretaris van de club wordt – en achter hem loopt zijn moeder. Alsof de verbazing nog niet groot genoeg is, herkent Prins ook zijn eigen ouders. “Mobiele telefoons bestonden niet, ik had geen idee dat zij die reis van 1.500 kilometer hadden ondernomen.” Meer over Telstar in Europa lees in ons nieuwe boek 'Voor altijd 63', dat geheel aan de club uit Velsen-Zuid is gewijd. Pre-order en je voor- en achternaam worden in het boek vermeld. 🚨LET OP: dit is mogelijk tot en met 18 mei (actie is verlengd)! Ga dus snel naar staantribune.nl/shop/boeken. #telstar #eredivisie #velsenzuid #ijmuiden #velsen

Als linksbuiten Frank Kramer op bezoek bij FC Amsterdam moet warmlopen, zijn de stafleden hem plots kwijt. Nergens is ‘Fratsen Frank’ te vinden. Dan komt hij rustig de catacomben van het Olympisch Stadion uitgelopen. Waar hij was? Even zijn moeder bellen dat ze de radio aan moet zetten voor zijn invalbeurt. Het is slechts een van de vele verhalen die oud-ploeggenoten van Telstar over hem vertellen. “We speelden tegen Sparta toen hij heel lang op het toilet zat. Kwam hij eruit, was hij helemaal in verband gewikkeld. Hij vond dat er wat meer verband in de ploeg moest komen”, lacht zijn oude teamgenoot Ton Kamphues. “Hij werd niet serieus genomen”, verzucht Telstar-icoon Frans van Essen. Op goede dagen is Kramer een ongrijpbare linksbuiten, op mindere dagen loopt hij vooral in de weg. En dat is bij Telstar het vaakst het geval. Na avonturen bij FC Amsterdam en MVV zit Kramer al een jaar zonder club als hij in 1975 bij Telstar komt. Hij werkt inmiddels als steward bij Lufthansa. In een van zijn eerste weken baart de dan 27-jarige Kramer al opzien door van Amsterdam naar Heemstede te fietsen, een oefenpotje te spelen en zonder morren op zijn tweewieler te stappen voor de terugweg van dertig kilometer. Ook de zuinigheid van de in 2020 op 73-jarige leeftijd overleden Kramer is berucht. Hij heeft een Lelijke Eend, maar die is vaker kapot dan heel. “En hij wilde er geen cent aan uitgeven”, vertelt oud-verdediger Hans Driessen. Dus rijdt Kramer vaak met hem en Ton Fens mee vanuit Amsterdam. Dan haalt hij voor de training iets te eten bij Broodje van Kootje, maar alleen voor zichzelf. Als Kramer op een dag autopech heeft met zijn oude barrel, pakken de Amsterdammers hem terug. “We hadden zijn auto met een touw vastgemaakt aan die van mij. Kramer ging achter het stuur zitten. Ik heb zitten gassen, joh”, vertelt Driessen. Meer over Frank Kramer bij Telstar lees in ons nieuwe boek 'Voor altijd 63', dat geheel aan de club uit Velsen-Zuid is gewijd. Pre-order en je voor- en achternaam worden in het boek vermeld. 🚨LET OP: dit is mogelijk tot en met 18 mei (actie is verlengd)! Ga dus snel naar staantribune.nl/shop/boeken. #telstar #eredivisie #velsenzuid #ijmuiden #velsen

🚨 NIEUW: Italië-pakket 🇮🇹 ‘Bomber! - Bijnamen in het Italiaanse voetbal’ biedt een dwarsdoorsnede van de Italiaanse voetbalgeschiedenis aan de hand van honderden bijzondere bijnamen van spelers, trainers en andere prominenten uit de Italiaanse voetbalgeschiedenis. ➕ Staantribune #17, die geheel in het teken staat van Italië, met onder meer: • Marten de Roon in Bergamo • Derby della Lanterna tussen Genoa en Sampdoria • Reportages in Benevento, Napels, Foggia en Milaan. • Castel di Sangro Bestel nu 👉 staantribune.nl/shop/boeken #italië #bomber #voetbal #staantribune