część części aneksu „To, czego nie pamiętam”
Głównie uznaje się, że aby mówić o osobie dotkniętą, demencją należy stwierdzić zaburzenia pamięci połączone z nieumiejętnością funkcjonowania. Współwystępującymi czynnikami tej choroby, które zdecydowałam się pokazać w mojej pracy, są zaburzenia w orientacji, czasie i przestrzeni, zanik rozpoznawania bliskich, siebie samego, objawy wędrowania, a także tzw. ucieczek.
To, czego nie pamiętam stanowi pewnego rodzaju mapę myśli, która prezentowana jest na ścianie stylizowanej na tę z „babcinego” pokoju. Wszystkie fotografie są kreacyjnie stworzonymi sytuacjami i nie przedstawiają osób chorych na demencję. Zdecydowałam się na ten zabieg wiedząc, że chorzy często pozbawieni są już własnej świadomości. Zamiast tworzyć fotografię dokumentalną, postanowiłam w sposób kreacyjny poruszyć ten temat, równocześnie podkreślając tym zabiegiem jego uniwersalność. Nie jest to historia jednej osoby, ale potencjalnie każdego z nas.
opiekuna aneksu @magdalenaczajka ❤️
#photography#artproject
Inscenizowana historia o pożegnaniu z Babcią Bianką, która uwielbiała się stroić i pięknie wyglądać. I zawsze miała porządek, taki bałagan to my zrobiłyśmy.
Dziękuję Basiu za stworzenie tej opowieści ❤️
Projekt wykonany w ramach zajęć w @szkolafilmowawlodzi
Mój bardzo zdolny przyjaciel @kacperbunkowski i jego bardzo zdolni przyjaciele @mateuszlubiewski@dssptn
zrobili album!!!
Pierwszy kawałek odsłuchałam jadąc nocą autostradą. Czułam się jak w filmie Lyncha.
Rzeczy Kacpra jestem fanką od dawna
Zobaczcie sobie co oni tam wymyślili @salceband@aural_prism
