Dimitris Tsakoumis

@dtsakoumis

👨🏻‍💻💫 co-founder @doitforfun.pr
Followers
21.6k
Following
1,363
Account Insight
Score
57.63%
Index
Health Rate
%
Users Ratio
16:1
Weeks posts
Ένα πράγμα θέλω να θυμάσαι αυτή τη βδομάδα: @minthisresort Το πιο αναπάντεχο weekend που μπορεί να σου συμβεί μόλις μιάμιση ώρα από την Αθήνα ⭐️⭐️⭐️⭐️⭐️ (βλ. highlight Minthis για τις breathtaking & fun λεπτομέρειες) #minthisresort #paphos
398 23
17 days ago
Απεριόριστη η ενέργεια που σαν μαγνητική μπάλα διέγραφε ελλειπτική τροχιά πάνω απ’τα κεφάλια μας, εκεί στο μπαρ Τέλειον της Κυψέλης όπου γιόρτασα τα γενέθλιά μου με παλιούς και νέους φίλους. Μάζευε (η μαγνητική μπάλα ντε, δεν με προσέχεις…) από ψηλά τα καθαρά σας αισθήματα και τις ωραίες σας σκέψεις για μένα, πριν έρθει τελικά και πέσει στην αγκαλιά μου, ελαφριά σαν φουσκωμένη με ήλιον. Εκείνο το βράδυ της Κυριακής, την πήρα σπίτι και κοιμηθήκαμε μαζί. Από πρόθεση δεν είχε photo opps, art de la table, guest performance, wow moment αυτό το event. Είχε εσάς και μένα. Παιδιά του digital, βγάλατε τα κινητά από τις τσέπες μόνο τη στιγμή που ήρθε το κέικ με τα neon κεράκια. Κάποιος προβοκάτορας φώναξε «λόγο!», ύστερα ένας άλλος πονηρός έπιασε το opportunity και άρχισε το chanting «λόγο-λόγο». Ύστερα όλοι μαζί. Λύγισα. Και τότε, σε μια σπάνια για μένα στιγμή ευαλωτότητας και σχεδόν cringe ειλικρίνειας, είπα σε 100 ανθρώπους ταυτόχρονα ότι το νιώθω πόσο αληθινά με αγαπάτε, πια το αποδέχομαι ότι αγαπιέμαι, και σας το ανταποδίδω. Το είπα εκεί, μπροστά σας -αν δεν το εννοούσα θα το μυρίζατε στον ιδρώτα μου. Έκανα φέτος γενέθλια γιατί δεν θυμάμαι τίποτα απ’τα τα μηνύματα που μου στέλνετε κάθε χρόνο. Τις αγκαλιές και τα χάδια σας όμως; Δεν μου αρέσουν τα γλυκερά λόγια, αλλά υπάρχουν και τα emoji 🫠
523 56
23 days ago
In London, together with Klelia & Christophoros, for the Film & Fashion Party by British Vogue & GQ, sponsored by @greygoose Altius 💙 So many people i truly admire in the room! Do I love my job? Can FUN pay your bills? Here is my answer @doitforfun.pr ✨✨
770 20
2 months ago
Την πρώτη φορά που πήγα στην Ουάσινγκτον, πριν 25 αθώα χρόνια και λίγο πριν το τρομοκρατικό χτύπημα στους Δίδυμους Πύργους, θεωρούσα νομοτελειακό ότι όλα θα πηγαίνουν για πάντα όλο και καλύτερα. Όχι για μένα προσωπικά, αλλά για τον κόσμο ολόκληρο. Περισσότερη δημοκρατία, περισσότερα δικαιώματα για τις μειονότητες, πιο πολλες ευκαιρίες για το περιθώριο, μια παγκόσμια στροφή προς την ορθολογική γνώση, το κράτος δικαίου, την ειρήνη ανάμεσα στους λαούς, την ελεύθερη δημιουργία, την ευρυμάθεια και όλα τα καλά που ο δυτικός κόσμος, με σημαιοφόρο τις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής, ευαγγελιζόταν και επιθετικά διαφήμιζε τότε ως ηθικό πλεονέκτημα (άλλο τι σκατά γινόταν στο παρασκήνιο). Ένα House Of Cards και εκατομμύρια real life διαψεύσεις μετά, η Ουάσινγκτον δεν μου φάνηκε η ίδια πια. Καλή για ψυχρά γκρι πλάνα με drone, όπως στους τίτλους αρχής της προφητικής σειράς του Netflix, αλλά τίποτα σπουδαίο χωρίς το φωτοστέφανο της πρωτεύουσας του ελεύθερου κόσμου. Ακόμη και οι συγκλονιστικές συλλογές της National Gallery of Art (ένα από τα top 3 μουσεία του κόσμου) έμοιαζαν σαν απομεινάρι ενός παλιού κόσμου -πριν το Handmaid’s Tale, πριν το Man On A High Castle, πριν το Black Mirror. Και δεν είναι μόνο η πόλη, η πολιτική, η παγκόσμια εξουσία (δημοκρατία ή ολιγαρχία;), που έχουν αλλάξει από πριν 25 χρόνια. Πάνω απ’όλα έχουμε αλλάξει εμείς. Μουδιασμένοι, αποχαυνωμένοι, αμόρφωτοι, με διάσπαση προσοχής και στρεβλό σύστημα αξιών που αγοράζει ως sustainability τις online αγορές από άλλες ηπείρους, ως fair trade τους μισθούς πείνας σε sweatshops, ως οικονομίες-πρότυπα τα αυταρχικά καθεστώτα, ως αποτελεσματικούς ηγέτες όσους στερούνται ενσυναίσθησης. Ακόμη και οι φοιτητές του Georgetown δεν είχαν πια τη σπίθα του μελλοντικού πολιτικού/λομπίστα/ακτιβιστή που θα αλλάξει τον κόσμο. Κάτι παιδάκια που φωτογραφίζονταν μπροστά απ’τα ALO yoga & τα SKIMS ήταν. Ένα από τα πιο φημισμένα πανεπιστήμια του κόσμου έχει κατακλυστεί από Sephora Kids. Και ποιος να τους διδάξει τη διαφορά ανάμεσα στη Μεγάλη Αμερικάνικη Δημοκρατία και στη νέα κοινωνικοπολιτική αρχιτεκτονική που μόλις ακόμη ακονίζει τα νύχια και τα δόντια της; Το TikTok;
509 19
4 months ago
Αν μετράει το πώς μπήκε, τότε… 🤩✨
500 15
4 months ago
The perks of the jet lag #1: watching the sunrise #sunrise #soho #newyorkcity #roomwithaview #sohograndhotel
0 5
4 months ago
Τα συνήθη κακά νέα που μας τρομοκρατούν & οι καλές μας στιγμές, που περνάνε χωρίς να τους επιτρέπουμε να γράψουν πάνω μας -ένα κείμενο για όλους όσοι αποδεχόμαστε ότι θα πεθάνουμε👉🏻 Κάποτε οι φωτεινές & οι σκοτεινές εποχές εναλλάσσονταν με ισορροπία & η ζωή των ανθρώπων ακολουθούσε τον κιρκαδικό ρυθμό της ιστορίας. Για κάθε παιδί, ένας θάνατος, για κάθε σπορά μια νηστεία, για κάθε γιορτή μια μάχη, για κάθε μπουκιά μια προσευχή, για κάθε ελπίδα μια καταστροφή. Απλά yin-yang μαθηματικά. Τώρα ζόφος παντού. Μονοκαλλιέργεια του τρόμου. Καταχνιά απλωμένη στις ειδήσεις, που ανανεώνονται με κάθε refresh, παραμένοντας μαύρες. Πλημμύρες -αν όχι στην Ελλάδα, κάποια ασιατική χώρα θα έχει χτυπηθεί από μουσώνες. Μητροκτονίες, γυναικοκτονίες, παιδοκτονίες -πανάρχαιες όσο η Μήδεια & η Ορέστεια. Πόλεμος στην καρδιά της Ευρώπης -αν και όχι ακριβώς στην καρδιά. Κυκλοφοριακό χάος (που όμως δεν πειράζει αν πρόκειται για χορηγημένους μαραθωνίους). Πανάκριβα νοίκια υποδαυλισμένα από ψηφοθηρικά επιδόματα ενοικίου και προχειροφτιαγμένα προγράμματα Στέγη για Όλους. Αληθινά μεν προβλήματα, αν και τόσο φουσκωμένα: ο Χαρδαλιάς έκλεισε τα σχολεία για μια καταιγίδα κι ο Μανώλης Κωστίδης στον Σκάι ξεψειρίζει καθημερινά τις αόριστες απειλές των Τούρκων ακροδεξιών για να στοιχειοθετήσει επικείμενα γιουρούσια. Κι αν περίμενες τουλάχιστον να μας σκληραγωγεί αυτή η non-stop τρομολαγνεία, τελικά για πιο soft μας έχω. Αφού είναι το εμπειρικό γεγονός που θα μπορούσε να μας εξελίξει. Η απειλή του, απλά μας ακινητοποιεί. Τα σκεφτόμουν αυτά προχθές που χτύπησε το 112 σαν σειρήνα πολέμου, κι εμείς αντί να τρέξουμε με παρδαλά φορέματα στα καταφύγια, τραγουδούσαμε Φραγκοσυριανή στην Ταβέρνα των Φίλων, με τα συγκλονιστικά λαχανικά & το συκώτι-ποίημα. Και κάθε φορά που άστραφτε & μπουμπούνιζε, φωνάζαμε γιούχου με όλη μας τη δύναμη Η βροχή δεν είναι κακή -ξεπλένει, ποτίζει, καθαρίζει. Εγκληματικό είναι να ξοδεύεις τα λεφτά των αντιπλημμυρικών σε φιέστες Ούτε το λες ασυνείδητο να χαίρεσαι & να διασκεδάζεις σε μια εποχή που όλα (;) πάνε κατά διαόλου. Ασυνείδητο, και ανώριμο εδώ που τα λέμε, είναι να μην κατανοείς ότι όλοι -τρομαγμένοι ή μη- θα πεθάνουμε. Μερικοί από μας πιο χαρούμενοι από τους άλλους😉
0 11
5 months ago
Shameless selfie with @djokernole 🐊💚 @lacoste @doitforfun.pr
368 13
6 months ago
0 5
6 months ago
ΚΟΠΕΓΧΑΓΗ continued👉🏻 Αν νομίζατε ότι ξέχασα το @hartbageri & το @lillebakery στο προηγούμενο post, θέλω να μ’ εμπιστευτείτε & ν’ αγνοήσετε αυτά τα εξαμβλώματα της foodie φράξιας του IG, το πρώτο να σερβίρει σε γιαπωνέζες μέτρια ζυμάρια με τα μούτρα μέχρι εκεί κάτω, το δεύτερο σαν καντίνα σε στρατόπεδο, ανάμεσα σε κάτι αποθήκες (δεν θέλω να ξέρω πώς πας εκεί στο σκοτάδι του σκανδιναβικού χειμώνα) αφήνοντας στοίβες έξω τ’άπλυτα πιάτα να τα καθαρίσουν τα σπουργίτια. By the way, κι αυτά, αλλά & τα προηγούμενα -τα καλά- με 3 ή 4 είδη όλα & όλα, ένα bun εδώ, ένα αρμυρό κρουασάν εκεί, ένα μπισκότο κι ένα καρβέλι για το σπίτι (από sustainable άποψη ντε). Plus το “morning egg” μια δανέζικη παράδοση που έχει πατεντάρει το ψωμί, τυρί, βούτυρο, βραστό αβγό & λίγη μαρμελάδα, σαν πιάτο που προέκυψε από την τοπική λαϊκή διάνοια. 🥘🧆 Στα εστιατόρια προσπάθησα να παίξω σκανδιναβικά, αποφεύγοντας όμως, τα μισελενάτα γιατί η βαρεμάρα που βγάζουν μου κάθεται πια σαν πέτρα στο στομάχι. Το @barrcph αξίζει τη φήμη του ως ένα απ’τα καλύτερα δείγματα της νέας σκανδιναβικής κουζίνας (χωρίς edible μυρμήγκια & μαλακίες). Το @apollo_bar ήταν χάρμα οφθαλμών, ειδικά στο μεσημεριανό φως, κι από ένα locally sourced degustation menu 7 πιάτων, που αλλάζει συνέχεια, fail ήταν μόνο το τελευταίο (μπριζόλα από μανιτάρι Lion’s mane). Στο @bistrocentral σε μια γειτονιά σαν Κολωνάκι απόλαυσα το λατρεμένο Skagen μου. Το @restaurantbobe ήταν επίσης πολύ χαριτωμένο, σε μια πλατεία όλο χάζι (αν πας καλοκαίρι, που καλοκαίρι να πας). Και φυσικά το απόλυτα άχαστο είναι το @fiskebaren σαν τα δικά μας Άργουρα, Δουράμπεη, Polpo & Ιώδιο μαζί να σερβίρει από φρέσκα μικρά & μεγάλα ψάρια της βόρειας θάλασσας μέχρι donut με αστακό & χαβιάρι -ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΟ! 💫🤩 Από αξιοθέατα must η Γλυπτοθήκη με το υπέροχο αίθριο σαν ζούγκλα, το art deco λούνα παρκ Tivoli, το @copenhagen_contemporary & φυσικά το @louisianamuseum μισή ωρίτσα με το τρένο έξω απ’την πόλη, δίπλα στη θάλασσα. Και να πας και στη Σειρήνα μωρέ… Μα πάνω απ’όλα, αξιοθέατο όπως εμείς έχουμε την Ακρόπολη, είναι οι Δανοί & οι Δανέζες με μαγιό στα ξύλινα decks του Paper Island. Ωραία ημίγυμνη φάση σε συνδυασμό με ψαρικά και το @labanchinacph βλ. σχόλια 👇🏻
401 12
7 months ago
ΚΟΠΕΓΧΑΓΗ ένας οδηγός για 5 μέρες (που άνετα θα τις πετσόκοβα στις 3-4)👉🏻 Δεν καταλαβαίνετε πόσο είχε μιλήσει στην καρδιά μου ο Γιώργος ο Παπανδρέου όταν επί καταστροφικής πρωθυπουργίας του είχε δηλώσει «η Ελλάδα να γίνει η Δανία του Νότου». Τα δευτερόλεπτα που μου κράτησε η διαδρομή από την επιθυμία στη λογική & από το «αχ μακάρι» στο «μλκ είναι μπετόβλακας», το φαντασιακό μου είχε αντριχιάσει από metaverse ηδονή. 15 χρόνια, μια χρεοκοπία, ένα Χάρη Δούκα & πολλούς ΟΠΕΚΕΠΕδες αργότερα, καταλαβαίνω προφανώς γιατί ο δεινός κωπηλάτης είχε διαλέξει αυτή την προηγμένη χώρα για να συγκρίνει την αναπτυσσόμενη (με δανεικά λεφτά) δική του: οι άνθρωποι εκεί είναι και πλούσιοι και cool as fuck ταυτόχρονα -και εκτυφλωτικά όμορφοι, αλλά ας μείνουμε στα επίκτητα χαρίσματα μιας φυλής, αφού ο Γιώργος είπε «να γίνουμε» & δεν είπε «είμαστε» (οπότε θα τον καθαιρούσαμε το ίδιο βράδυ και θα τον στέλναμε για αποτοξίνωση). Όλες οι παρακάτω προτάσεις, λοιπόν, συντάσσονται μαζί μ’ένα ευγονικό crowd από γυμνασμένους, καλοντυμένους, μορφωμένους & με ωραία δόντια ανθρώπους στο χρώμα του μελιού -από θυμάρι ή έλατο δεν έχει σημασία, μια ανοιχτή πολυσυλλεκτική κοινωνία είναι πια η δανέζικη, όπως όλες, θέλουν-δεν θέλουν. Και ξεκινάω: ☕️🥧🧋Η Κοπεγχάγη είναι διάσημη για τα καφέ/bakeries & ναι ήπιαμε πολύ καλό καφέ (ειδικά στο @lacabracoffee & στο @orsacoffee από τα οποία προμηθεύονται χαρμάνια & πολλά άλλα (όλο μποέμικη πόζα κι από προκείμενο τίποτα) hot spots της πόλης. Προτείνω ακόμη το @sonny.cph , το @beaumarchecph (που είναι βασικά μια bohemian design αντικερί), το @louiseroecph (διάσημο design shop), το @apotek_57 (που είναι μεσοτοιχία με το ωραίο concept store @framacph ), καθώς και το πολύ αγαπητό @atelierseptember που μας το πρότειναν όλοι & είναι ας πούμε relaxed, αλλά οκ, δεν πέθανα. Όπως και γενικά δεν πεθαίνω πια με πράγματα που κάποτε τα ζήλευα γιατί δεν τα είχαμε εδώ, αλλά -πώς να το κάνουμε- τώρα τα έχουμε. Αυτοί είναι που δε έχουν Black Salami, Fika, Kora, ούτε Queen Bee. Ξεχνάω, βέβαια, ότι εμείς μπορεί να είμαστε ευλογημένοι με ποικιλία, αλλά αυτοί γεννήθηκαν με καστανόξανθα μαλλιά. Που είναι σαν το γαλλικό βούτυρο. What’s not to like? (συνέχεια στο επόμενο post)
728 13
7 months ago
Τον Αύγουστο κάνω διακοπές για να σταματήσει ο θόρυβος. Αυτό το βουητό που είναι λες και η αναλογική βελόνα της ύπαρξής σου έχει κολλήσει ανάμεσα σε δυο σταθμούς κι ακούς διαρκώς χιόνια. Τον χειμώνα ίσως αυτός ο ασταμάτητος θόρυβος να σου κάνει παρέα σαν αναμμένη τηλεόραση, να σε σκεπάζει σαν comfort κουβερτούλα στις μοναξιές, μπορεί και να σε νανουρίζει σαν τον μονότονο ήχο ενός καϊκιού που επιστρέφει από ψάρεμα χωρίς όμως να έχει πιάσει ούτε λέπι. Το καλοκαίρι ωστόσο, μαζί με τον ιδρώτα του καύσωνα και την ντάλα μιας τεράστιας πύρινης σφαίρας να εκρήγνυται πυρηνικά ακριβώς πάνω από το κεφάλι σου (το λένε Ήλιο), ο λευκός θόρυβος που δεν σταματά ΠΟΤΕ πια (ιδιαίτερα μετά την πανδημία), τρυπάει το κρανίο σου σαν μπλακεντέκερ με την πιο ψιλή & διαπεραστική κεφαλή του… ζζζζζμμμμμ Κάθε τέτοια εποχή του χρόνου δεν υπάρχει, λοιπόν, μέση λύση: ή που θα βρω να κάνω διακοπές από αυτές που αναγκάζουν τον θόρυβο να σιγήσει ή θα σκοτώσω κάποιον. Με τι σταματάει ο θόρυβος ρωτάς. Με σιωπή ναι. Με ένα βιβλίο μυθοπλασίας -έτσι μπορείς να ζεις άλλες ζωές, χωρίς όμως ν’ ακούς τον δικό τους θόρυβο. Με ένα ψάρι που θα ξεκοκαλίσεις ξυπόλυτος. Με διαλογισμό -όχι κάτι κομπλικέ, ίσα να κλείσεις τα μάτια και να αναπνεύσεις με τη μύτη βαθιά κατά μήκος της ραχοκοκαλιάς σου. Με ένα μεγάλο κομμάτι άμμο, έναν απέραντο ουρανό, ένα αλμυρίκι, μια δροσερή θάλασσα, δικά σου, χωρίς να τα διαπραγματεύεσαι με άλλους εκατό. Λίγο φλερτ με τα μάτια αντί για με μηνύματα. Σεξ χωρίς αγωνία μην ξημερώσει. Ας ξημερώσει. Ακολουθεί μίνι οδηγός ΠΑΤΜΟΥ (όχι πως χρειάζεται μάξι): ΠΑΡΑΛΙΕΣ Δίδυμες -η/οι αγαπημένη/ες μου, γυμνισμός προαιρετικός, ησυχία υποχρεωτική Λιβάδι Γερανού -ωραία νερά & τοπίο, αλλά πήζει ανελέητα προς Δεκαπενταύγουστο (η ταβέρνα εδώ είναι χρήσιμη μόνο για νερά) Ψιλή Άμμος -αξίζει να κάνεις τα 25’ ήπιο περπάτημα ακόμη και μπουσουλώντας γιατί η άμμος της είναι σαν μεταξένια πούδρα, τα κύματα σαν waterpark για ενήλικες και η ταβέρνα της έχει το πιο αξέχαστο κατσικάκι και κοτοπουλάκι (πιάσε νωρίς τραπέζι να τα προλάβεις) Πέτρα -ιδιαίτερα χρώματα & πολύ ήσυχη αν και (σχετικά) οργανωμένη Κάμπος -είπαμε να νικήσουμε τον θόρυβο, όχι να νικηθούμε Συνεχίζω στα σχόλια👇🏻
587 14
9 months ago