Antoinnette Scheulderman

In een speciaal boekenpanel voor Bevrijdingsdag vertelt @antoinnettescheulderman75 over het boek ‘De Keuze’ van Edith Eger, die vorige week op 98-jarige leeftijd overleed. In dit boek beschrijft ze wat ze heeft meegemaakt tijdens de Tweede Wereldoorlog en hoe ze heeft leren omgaan met haar trauma’s. “Je moet een litteken niet proberen uit te wissen, maar leren de wond te verzorgen.” #Eva

Oktober 2017 ontmoette ik in La Jolla, San Diego de meest bijzondere vrouw die ik ooit heb geïnterviewd: dr. Edith Eger, die toen als 90-jarige was gedebuteerd met haar boek ‘De Keuze’ - door Desmond Tutu op het omslag ‘een geschenk aan de mensheid’ genoemd. Op tafel in haar witte villa met riant uitzicht op de Pacific Ocean stonden schaaltjes roze en witte M&M’s; dezelfde kleurrijke ‘zoete kralen’ die haar bevrijder van de Eenenzeventigste Infanterie in haar mond duwde toen hij haar mei 1945 meer dood dan levend tussen een stapel lijken uittrok. Edith Eger woog nog maar 32 kilo, had een gebroken rug, buiktyfus, longontsteking en pleuritis. ‘De ballerina van Auschwitz’ werd ze genoemd, omdat ze het kamp overleefde door voor naziarts Josef Mengele te dansen. Het kamp waar haar ouders en grote liefde werden vermoord. Decennia sprak ze niet over wat ze had meegemaakt, tot het moment dat ze besefte dat ‘pijn niet verdwijnt door ervoor weg te lopen. Dat dat de pijn zelfs alleen maar erger maakt.’ Haar eyeopener was het boek ‘De zin van het bestaan’, geschreven door Viktor Frankl, waarin hij zegt: ‘Alles kan van iemand worden afgenomen behalve één ding, de laatste van de menselijke vrijheden, en dat is dat iemand in alle gegeven omstandigheden kan kiezen welke houding hij aanneemt. Elk moment is een keuze.’ Zoals Edie zei in ons gesprek: ‘Als ik was blijven haten, had ik mezelf een gijzelaar van mijn eigen geschiedenis gemaakt. Je kunt leven om het verleden te wreken, of om het heden te verrijken. Wat kies je?’ In de aanloop naar 4 en 5 mei nog iets belangrijks dat ze zei: ‘Antisemitisme is geen uitvinding van de nazi’s. Het is er altijd, overal.’ Aan het eind vroeg ik haar wat er op haar grafsteen zou komen te staan. Het werd de uitspraak van Mae West die ze ook vaak aan haar patiënten meegaf: I never said it would be easy, I only said it would be worth it. Lieve Edie, wat zal je verschrikkelijk worden gemist ❤️🖤 @dr.editheger Link naar mijn interview met dr. Eger: https://www.volkskrant.nl/kijkverder/2017/ballerina/

51 geworden in Vlissingen en van de allerliefste het prachtige werk cadeau gekregen van @katichephotography waar ik laatst zo verliefd op werd 🥰 #happydays #surprisesurprise @de_dizster

In de finaleweek van @deslimstemens_nl wel een toepasselijke terugblik: al heb ik zelf nooit mee durven doen, heel af en toe deed ik dus tóch mee 😂 En heel veel hartjes voor degene (de sterke verdenking gaat uit naar @marcdik !!) die mijn geliefde Bubbelssszz postuum dit prachtige podium gaf ❤️ Next lifegoal: een vraag over @de_dizster 🐾 #deslimstemens

Dank, #maaikeschoon, deze ga ik nog heeeel vaak gebruiken 😂😂😂 (‘Die man van Antoinnette Scheulderman’ won ‘m overigens wel drie keer, het meest van iedereen 😉🏅) @deslimstemens_nl @dickvoormekaarpodcast

Van de tientallen dingen die je kunt missen als je (te) lang niet in New York bent geweest, staat in mijn top-1 iets heel simpels. Een comfort food dish waarvan ik ’s nachts weleens droom en waarvan ik overdag regelmatig watertand: de banana pudding van @magnoliabakery . Uiteraard leerde ik Magnolia kennen door die episode (S3,E5) uit Sex and the City waarin Carrie en Miranda voor hun originele winkel in Bleecker Street een cupcake eten, terwijl ze praten over Aidan. En uiteraard wilde ik daarna meteen óók naar die winkel, voor die cupcake. Maar eenmaal op Bleecker St, waar hele hordes SATC-fans uren in de rij stonden, bleken ze nog iets veel lekkerders te maken: banana pudding. De laatste keer dat ik het er at, is alweer veel te lang geleden: oktober 2018, direct na mijn interview met Michelle Obama. Een paar jaar later was @kellyvanbeveren zo lief de do it yourself-box voor me mee te nemen, maar lang verhaal kort: onlangs kreeg ik weer een nauwelijks te negeren banana pudding-craving, googelde ik tegen beter weten in ‘banana pudding in Europe’ en stuitte ik op Puddin’ in Hoogvliet... Ik dacht serieus aan een aflevering van – hoe toepasselijk - Bananasplit, het kon toch niet wáár zijn dat er bij mij OM DE HOEK een zaak was die zich volledig heeft gespecialiseerd in banana pudding, de eerste van Europa bovendien, ZONDER DAT IK HET WIST?!! Nou: ja dus. Wie mij zoekt, weet voortaan waar ik te vinden ben: in Hoogvliet, met mijn neus in een beker verse bananenpudding 🥳🍌🍌🍌😝🧁🍌 #nonspon #bananapudding #gobananas #supportyourlocals

Zoveel te gek werk gezien vandaag @hungryeyefair Haute Photographie. Als ik de loterij win, koop ik meteen al dit moois (en een groter huis om het op te kunnen hangen). Ook weer een beetje gezond jaloers op al deze waanzinnige fotografen en hun toffe beroep.

Random 💖

Al 25 jaar zet Marjanne Meijer zich in voor de opvang en adoptie van (Spaanse) honden en katten. En sinds een paar jaar schrijft ze via @the_otivar_shelter_journal over het leven van die ontheemde dieren, in de hoop dat er mensen zijn die zich hun lot aantrekken, en één van haar asielhonden in huis nemen. Het is door mensen als Marjanne dat mijn @de_dizster niet als tweejarige al aan haar einde kwam in een Spaans kill shelter, maar heel verlegen mijn leven binnen trippelde; waar ik al ruim acht jaar ontzettend dankbaar voor ben. De adoptie van een rescue dog ontsloot een wereld die ik nog niet kende: van mensen die zich onbaatzuchtig, onvermoeibaar en letterlijk met bloed, zweet en tranen inzetten voor afgedankte, verwaarloosde en mishandelde dieren. Die leed zien waar anderen liever van wegkijken en ook de meest uitzichtloze gevallen niet opgeven, ondanks hun chronische gebrek aan voldoende financiële middelen. Dus toen Marjanne het me vroeg, wilde ik uiteraard een voorwoord schrijven voor haar Otivar Kennel Krant, een boek over een jaar uit het leven van haar Spaanse asielhonden. In de slides lees je mijn stuk én zie je de honden die allemaal nog zo vol hoop wachten op een eigen mand en een baasje dat zielsveel van ze houdt. Geloof me: de liefde die je van ze terugkrijgt verandert je leven. #adoptdontshop @the_otivar_shelter_journal

Mooie dag om deze foto’s even af te stoffen, @de_dizster en ik zitten uiteraard nu al klaar voor de laatste Olympische race van @kjeldnuis - geweldige sportman op de baan én met de media. Kijk hoe starstruck Dizzy is op foto 2 😂 #toitoitoikjeld 🥇⛸️🇳🇱

In 1997 studeerden we allebei aan University College London (en kregen we college van de toen nieuwe literaire sensatie Arnon Grunberg) en ook al woonden we niet bepaald bij elkaar om de hoek, de vriendschap bleef. Gisteren werd @vantland2020 ook 50 (welcome to the club 🎊), goed excuus voor mini-vakantie-in-eigen-land #hattem

Moeders werd 82, zussie kwam over uit de UK, wie jarig is mag kiezen en daarom liepen we door het prachtige Singer #hieperdepiep 🎈