Zones of Exception

Zones of Exception is a spatial investigation of EU externalized borders and offshore confinement in the Italy-Albania migration deal

Nei centri per migranti in Albania potrebbero presto lavorare studenti dell’Università statale di Scutari. I rappresentanti della cooperativa sociale Medihospes, che gestisce le strutture di Shëngjin e Gjadër, hanno infatti incontrato a fine febbraio 2026 il rettore dell’Ateneo per discutere i contenuti di un accordo che dia forma alla collaborazione.Un meeting che arriva alla vigilia di un giro di boa decisivo: dopo quasi due anni in cui le “colonie penali” sono rimaste in gran parte vuote, il Governo Meloni spera che l’impasse giuridico e operativo che ne ha impedito il funzionamento venga superato con l’entrata in vigore a giugno del nuovo Patto sulla migrazione e l’asilo. L’articolo di Kristina Millona nel link in bio

Marrëveshja Itali-Shqipëri për migrantët në praktikë:Hapësira të riorganizuara, arkitektura të imponuara dhe territore të prekura Disa nga vizatimet dhe ilustrimet në Shqip mbi zbatimin e marrëveshjes [EN] The Italy-Albania Migration Deal in practice: Reorganized Spaces, Enforced Architectures, and Affected Territories For drawings and illustrations in English read /europe-expands-its-carceral-edge-into-albania/ @failedarch

“‘Qendra mikpritjeje’, kështu emërtohen në legjislacionin e Bashkimit Europian,” deklaroi kryeministri shqiptar teksa merrte në mbrojtje marrëveshjen kontraverse Itali–Shqipëri për migrantët. Duke e paketuar si një gjest reciprok – “Italia ka bërë shumë për ne,” tha ai – iu referua mikpritjes së pandehur ndaj refugjatëve shqiptarë kur këta iu drejtuan me mjete lundruese brigjeve italiane në vitet ’90. Mirëpo kjo referencë historike bie në kontrast të fortë me përvojat e jetuara të shqiptarëve të asaj kohe: zbimi me forcë i gomoneve, ndalime masive në stadiume dhe diskurse politike “pushtimi”. Në emër të humanitarizmit, Italia ka ndërtuar qendra jashtëterritoriale ndalimi në territorin shqiptar; institucione të paraqitura si vende përkujdesjeje, por që funksionojnë si gardhime burgimi. Këto janë arkitektura mikpritjeje të trilluar: struktura izolimi të ripaketuara estetikisht dhe gjuhësisht për t’ua fshehur dhunën që ushtrojnë mbi trupat e të “paraburgosurve". Lexoni më shumë nga artikulli i Klodiana dhe Kristina Millona në vegzën në bio.

These sites operate as ‘zones of exception’ where legal frameworks are suspended and new spatial regimes of control emerge. In writing on the camp as the hidden matrix of Western political space, Giorgio Agamben understands it as a state of exception made permanent: a space where the normal legal order is suspended not as an emergency but as a rule, where sovereign power operates without recourse, and where the migrant body is stripped of political status and exposed to its full force