Zonder verwachtingen en zonder plan maakte ik deze foto. Foto 2 is geïnspireerd door @jasperbunschoten 📸🙏 Zo zie je maar weer hoe een crop een compleet ander gevoel en verhaal uit een beeld kan halen.. Foto 3 zie je het originele beeld.. Schoonheid zit vaak verstopt in dingen waar we in eerste instantie aan voorbijgaan. We hebben als "mens" vaak snel ons oordeel klaar, terwijl sommige dingen pas bijzonder worden wanneer je langer kijkt of anders leert kijken..📸
New shoot results! [fav 1-7?] A quick portrait session with the Leica Q3 43 ✨ such an amazing look and insane detail!! Thanks for the opportunity to test this setup @transcontinenta@leicainnederland
photography : @jurriaanhuting
in frame : @vannagraphs
“Alles gebeurt met een reden.”
En daar moest ik aan denken tijdens de Alfa Laval Stevensloop.
Ik stond bij de finish om foto’s te maken. Ik ging daarheen met een heel ander idee. Ik wilde juichende mensen vastleggen. Ik wilde de emoties vangen van mensen die nét over de finish komen. Het moment van trots, van opluchting, van yesssss I did it!!! Maar toen ik daar eenmaal stond, zag ik iets heel anders.
Het ene horloge na het andere kwam voorbij… Vlak voor de finish, tijdens de finish en na de finish waren veel hardlopers gefocust op hun horloge. En wat ik dan niet helemaal begrijp.. misschien ligt dat aan mij, is dat er al een meetsysteem is. Je draagt een startnummer die je hele route tot op de seconde meet. Dus waarom dan nog zo gefocust op dat horloge, in plaats van op het moment zelf?
Ergens voelt het voor mij een beetje dubbel. Want ik snap het ook. Doelen hebben, jezelf willen verbeteren, ergens naartoe werken, de juiste snelheid behouden… dat is mooi. Maar terwijl ik daar stond, had ik het gevoel dat het moment zelf werd gemist. De laatste meters voor de finish, waarin alles samenkomt… Kijk om je heen, neem alles in je op. BELEEF het moment! Het gejuich, de vreugde, de mensen die staan te klappen. Je bent er bijna…..!!
Misschien… was dit precies wat ik moest zien. Niet een specifieke generatie, maar iets van deze tijd. We meten alles, we controleren alles… we zijn alleen maar bezig en gaan maar door. We staan bijna nooit echt stil. En ergens is dat gek… want juist op het moment dat alles er is, kijken we weg. Naar een scherm, naar een getal. En dan..mis je het moment zelf…
Mijn perspectief, vanaf de andere kant van de finishlijn.
Als fotograaf weet ik namelijk als geen ander dat ik momenten vang, maar ook juist momenten mis terwijl ik door de lens van mijn camera kijk. Dat is ook een van de redenen dat ik er soms bewust voor kies om mijn camera thuis te laten. Om gewoon in het moment te zijn!