Κάποια στιγμή ίσως ο Μπάζελ είπε πως είναι πολύ ωραίο να ξυπνάει μόνο με την δική του ψυχή.
Πιο τρομακτικό από όταν κατοικούσες, άθελα μας, μέσα μου. Πιο παράταιρο από κάθε ελπίδα χαράς μέσα σε αυτό το χάος. Πιο βαρύ από την προκάτ τοποθέτηση σου στην δική μου ψυχή. Για αυτό έφυγε τόσο εύκολα. Δεν μπορεί να γκρεμιστεί κάτι που δεν χτίστηκε ποτέ. Και αυτό κάνει ακόμη πιο ελαφριά την εξαφάνιση σου από μέσα μου.
Είναι πολύ ωραία να ξυπνάω μόνο με την δική μου ψυχή.
Ο Ντόριαν Γκρέι του Μπάζελ
Και όμως δεν αφορίζω τις μέρες που η ψυχή σου κατοικούσε μέσα μου. Δεν έφταιγες εσύ για αυτό, είχα ανάγκη να την φιλοξενήσω και ίσως είχες κι εσύ. Απλά σήμερα ξύπνησα ελαφριά γιατί κατάλαβα πως ήταν μία μακράς διάρκειας φιλοξενία και όχι μία μόνιμη κατοικία που θα με βασάνιζε για πάντα. Όσο πάντα εννοούμε. Όσο πάντα είναι μία ώρα μαζί ή μήνες χώρια.
Ούτε έχω σκοτώσει τα μέρη που σε κρατούσαν τόσο καιρό δεμένο εκεί. Απλά μεγάλωσαν. Και όσο μεγάλωναν, χαλάρωναν και άλλαζαν μορφή. Και άλλαξαν τόσο που δεν μπορούσε το σχήμα σου να ενωθεί με το δικό τους. Και ήταν παράταιρο και έπρεπε να το αφήσουν, αλλιώς θα βάραινε τα πάντα μέσα μου και θα με βύθιζε σε κάτι αταίριαστο και τρομακτικό.
Αυτό το ποίημα είναι ο Ντόριαν Γκρέι του Μπάζιλ.
Ξύπνησα σήμερα χωρίς το βάρος της ψυχής σου πάνω μου. Ήμουν τόσο ελαφριά που αναρωτήθηκα πως ήταν όταν πίστευα πως η ύπαρξη σου θα βασάνιζε ένα μέρος μου για πάντα.
Ξύπνησα σήμερα χωρίς το βάρος της ψυχής σου πάνω μου και αναρωτήθηκα γιατί δεν νιώθω κάποιο κενό, αφού θυμάμαι πόσο σίγουρη ήμουν πως θα σε κουβαλούσα για πάντα στην καρδιά μου.
Ξύπνησα σήμερα μόνο με την δική μου ψυχή και ένιωσα το βάρος της πιο ελαφρύ από ποτέ.
Text based art digital collage, February 2024
If it’s momentary, does it mean it’s a lie? And if the truth is valid only at that specific moment then you shouldn’t take it for granted the moment after this, am I right? Then when someone confesses their love to you, you can believe it at that time and forget it right after that. Now you know that everything is valid at the specific present and of course the future is uncertain for all of us and when you meet them again you wonder if they still love you because the moment is gone and if they do love you then I guess you’re lucky if you also still feel this way and then repeat the following moment. And maybe it’s tiring but how else would you know?
