คนมักจะถามผมว่าทำไมถึงไปกระบี่บ่อยนัก
กระบี่เป็นเหมือนบ้านทางจิตวิญญาณของผม
ที่นั่นมีเพื่อน มีเสียงหัวเราะ และความสุข
การได้พบเพื่อน ๆ สักช่วงหนึ่งในแต่ละปีทำให้ผมมีแรงสู้ชีวิตต่อไป
ความปรารถนาที่จะทำงานหนักเพื่อที่จะได้พบพวกเขาอีกครั้งก็เหมือนถูกผูกไว้กับกระบี่ด้วยเชือกวิเศษ
อีกหนึ่งฤดูร้อนได้ผ่านไป
ในขณะที่รอคอยฤดูร้อนถัดไป ผมคิดถึงช่วงเวลาที่มีความสุขของเราโดยการดูรูปถ่าย
So much love ❤️
See you next year 🇹🇭
Unlike previous years filled with the bustle of birthday celebrations, this June, I chose to reflect and introspect. At some point, it felt as though my life was being drawn into the depths of the ocean. I once believed life was short and brimming with happiness, but now I find it longer and laden with ennui.
Since the end of last year, a series of events has made this year particularly arduous. As I continue this free fall, ruminations on life, inexplicable voids, and days of numbness envelop me like the cold, stratified layers of the sea.
Yet, my life is graced with those who love me. In freediving, 'safety divers' and 'buddies' accompany me, ensuring I safely ascend from the depths. Life mirrors this. I am surrounded by people who keep me from sinking into the abyss.
With my loved ones by my side, I believe I will soon rise again, like a freediver turning at the bottom and ascending toward the surface.
With gratitude to those I love and who love me,
Jun 🧜🏻♂️🎂
