In de jaren zestig waren zenuwpoeders in zowat alle huishoudens te vinden. De poederkes waren voor sommigen even onmisbaar als dagelijks brood. Ze werkten pijnstillend en koortswerend, oppeppend en kalmerend, maar waren ook erg verslavend en leidden bij overmatig gebruik tot fatale nierschade of andere gezondheidsproblemen. Voornamelijk huisvrouwen en arbeidsters raakten verslaafd. 👇
‘Mijn mama werkte bij Vynckier. Ze stond aan de band en moest zekeringen maken. Ze zat daar met allemaal andere vrouwen en als ze hun quota hadden gehaald, zeiden ze: ‘Kom, we gaan ervoor.’ Dat wou zeggen dat ze premies wilden halen door nog meer te produceren. En dan namen zij allemaal een poeder. Ofwel van Poeders Dr. Mann, ofwel van Het Witte Kruis. Zo kregen ze meer energie om nog een premie binnen te trekken. Er was zelfs een handeltje: als iemand geen poeder meehad, kon je het bij een collega kopen of werd er geruild.
Maar na enkele jaren kreeg mijn mama problemen met haar nier. Een deel van haar nier is moeten weggehaald worden, omdat die kapot was door het veelvuldige gebruik van die poeders.
En toch was dat echt iets dat in het apothekerskastje zat. Dat was ook zo in de familie. Iedereen, zowel langs vaderskant als moederskant, had poeders in huis. Men zag daar eigenlijk niets verkeerds in.
Want toen ik als kind een beetje hoofdpijn of tandpijn had, kreeg ik een poedertje. Het plezier begon al bij het openplooien. Dan kreeg ik een beetje van dat poedertje om mijn pijn te verzachten.’
-Sabrina
ℹ️ Benieuwd naar nog meer verhalen? Bezoek de tentoonstelling Powder to the people in @industriemuseumgent en ontdek de vergeten geschiedenis van de populaire poeders. ✨
#instagent #stadgent #expo #industriemuseum #9000
Het Wonderwoud, een van de vijf grote groenpolen van Gent, heeft de Publieksprijs Publieke Ruimte in de wacht gesleept. 🏅 Wat ooit een vliegveld moest worden en een zandontginningssite was, is nu 35 hectare natuur met een uitkijktoren en een moerasspeelzone. In de toekomst wordt de groenpool 200 hectare groot. 💚 Meer weten? 👉 link in bio.
#instagent #stadgent #wonderwoud #natuur
‘Ik ben uit Gaza gevlucht naar Egypte. Na een jaar in een vluchtelingenkamp te hebben doorgebracht in Brussel, ben ik uiteindelijk in Gent beland. Mijn broer zei dat ik me hier thuis zou voelen, en hij had gelijk. De ruimdenkendheid hier is een groot geschenk. In het Stadskantoor bijvoorbeeld, zie ik mensen van overal in de wereld samenwerken. Als Gentenaar vind je dat misschien evident, maar voor een nieuwkomer is dat niet vanzelfsprekend.
Normaal zou mijn verloofde mij vanuit Gaza komen vergezellen in Gent. Ze had haar papieren al in orde, maar is vlak daarvoor omgekomen bij een bombardement... Mijn ouders zijn in Gaza gebleven. Elke ochtend bel ik een halfuurtje met mijn moeder, ze is trots op me en motiveert me om hier een goed leven op te bouwen. In Palestina was ik verpleegkundige, maar hier in België is mijn diploma helaas niet veel waard. Mijn familie runt in Gaza een restaurant met traditionele kost. Dat wou ik ook in Gent proberen. Het restaurant Bukuu dat ik opende in de Dampoortstraat droeg ik op aan mijn verloofde.
Toen ik net in Gent arriveerde had ik het best moeilijk om mijn leven terug op te beginnen bouwen. Ik ben meteen intensief Nederlands beginnen leren aan de universiteit. “’t Is oké” is een van de uitdrukkingen die ik hier leerde. Om mezelf toe te laten tijd te nemen en alles ter verwerken zei ik geregeld “‘t is oké” tegen mezelf. Toch voelde ik me vaak eenzaam en triest. Ik maakte lange wandelingen om mijn gedachten te verzetten en zo belandde ik aan het Houtdok. Het is tot op vandaag mijn favoriete plek. In Gaza woonde ik ook aan het water dus het bracht me een beetje dichter bij thuis.
Dat is ook mijn tip voor nieuwkomers: kom buiten. In Gaza hebben we de gewoonte om iedereen die je pad kruist te begroeten. Toen ik net in Gent woonde durfde ik amper de straat opkomen. Sowieso kost het wel wat tijd voor je echte connecties maakt, maar als je binnenblijft, zal er niets veranderen. Zelf heb ik ondertussen zowat elke toeristische plek en wijk in Gent gezien, maar het Belfort ben ik nog niet opgeklommen. Dat staat nu met stip op nummer 1.’
- Abdallah
👉 Lees meer over hoe Abdallah onze stad ervaart via de link in bio! 🔗
Deze editie van de @floralien.be zit er weer op. Blik samen met ons nog één laatste keer terug en geniet van al die kleur, geur en bloe zit er weer op. Blik samen met ons nog één laatste keer terug en geniet van al die kleur, geur en bloemenpracht. 🌸
Floraliën 2026 stond helemaal in het teken van ‘Bloemen verbinden’. Want bloemen doen meer dan alleen verrassen: ze brengen mensen samen, raken harten en creëren nieuwe verbindingen, zelfs in moeilijke tijden. 💐
#instagent #stadgent #floraliën #bloemen #planten
“Je bent niet kapot.” ❤️
Kinder- en jeugdpsychiater Dr. Belo Mussche spreekt open over neurodiversiteit, overprikkeling, opvoeden en waarom zoveel ouders vaker op hun gevoel mogen vertrouwen.
Een warm gesprek over intensiteit, mentale gezondheid en kinderen en jongeren die diep voelen. Over ouders die soms het gevoel hebben dat ze voortdurend moeten vechten tegen verwachtingen van de buitenwereld, terwijl ze eigenlijk gewoon proberen te doen wat goed voelt voor hun kind.
Op maandagavond 18 mei geeft Dr. Belo Mussche een lezing in Bibliotheek De Krook tijdens de Week van de Opvoeding.
Inschrijven kan via de link in bio.
#docbelo #opvoeden #jebentnietkapot #neurodiversiteit #gent
Wat lag er allemaal verborgen onder het Sint-Pietersplein? 🤔🔍 De voorbije dagen gingen Gentse leerlingen op ontdekking tijdens de krijtdagen van de Provincie Oost-Vlaanderen! Met krijt in de hand brachten ze het verleden opnieuw tot leven en ontdekten ze ter plaatse hoe complex én fascinerend het verleden is.
Want de plek die we nu als een enorm plein kennen, onderging veel ingrijpende gedaantewisselingen. De leerlingen tekenden onder meer de contouren van twee middeleeuwse torens die ooit deel uitmaakten van de 11de-eeuwse kerk en de galerijen van wat vermoedelijk ooit een atrium vormde. Dit was een soort voorplein waarop gewone gelovigen dicht bij de abdij, en dus god, konden komen. De abdijkerk zelf was namelijk voorbehouden voor de monniken.
Ook gingen ze aan de slag met enkele van de opgegraven skeletten. Door enkele daarvan opnieuw uit te tekenen, leerden ze hoe verschillend begravingen kunnen zijn in vorm en aanleg, en hoe archeologen daaruit informatie halen over wie er begraven lag en wanneer. Ooit was het plein één groot kerkhof, waar mensen volgens vaste gebruiken en soms op betekenisvolle plekken hun laatste rustplaats kregen.
👉 De activiteit op het Sint-Pietersplein maakt deel uit van het project ‘Krijt het Verleden’ van de Provincie Oost-Vlaanderen in samenwerking met het Vlaams Agentschap Onroerend Erfgoed. Archeologen vonden op het plein ook heel wat voorwerpen. Enkele uitzonderlijke vondsten worden getoond in de pandgang van de Sint-Pietersabdij tot en met 17 mei.
👉 Benieuwd naar wat er nog meer onder Gentse bodem ligt? Van 20 mei t.e.m. 31 mei vindt het 10-daags archeologiefestival ‘Stad onder de stad’ plaats. Je kan de expo’s bezoeken of deelnemen aan wandelingen, lezingen en workshops. Alle info vind je via de link in bio! 👇 #instagent #stadgent #9000 #archeologie #stadonderdestad
Wil jij ook eens goed vastgepakt worden? Nestel je dan neer in deze bijzondere knuffeltroon! 💚
Toen @designmuseumgent naar de wijken trok met verschillende creatieve projecten rond het thema verbinden, aarzelde Woonzorgcentrum De Vijvers geen moment. Want zij weten dat er geen leeftijd staat op knuffelen. 🥰
De bewoners gingen met de hulp van vrijwilligster en kunstenares Lieva aan de slag en kregen daarbij steun van medewerkers, buren en bezoekers. Van eenvoudige handafdrukken tot verfijnde textiele technieken: iedereen kon op zijn eigen manier bijdragen. 🧵
Tijdens die vele momenten rond de tafel kwamen er spontaan persoonlijke verhalen, talenten en herinneringen naar boven. Het resultaat is een bijzondere troon die je omarmt. Hij symboliseert menselijke verbondenheid, gedeelde verhalen en het belang van aanraken en geraakt worden. ✨
ℹ️ Jij kan je ook laten omarmen door de vele handen. 👉 Je vindt de troon tot en met 10 mei in @smakgent . Daarna verhuist hij op 3 oktober naar Design Museum Gent voor de heropeningsweek. Uiteindelijk keert de stoel terug naar het woonzorgcentrum, waar hij een vaste plek krijgt tussen de bewoners en bezoekers. 👏
#instagent #stadgent #kunst #knuffelen
Bouw mee aan deze nieuwe Gentse urban hotspot! 🤩
Maak van de oude katoenfabriek op de FNO-site jouw droomplek om te sporten, spelen en creëren met je vrienden. Op 9 mei kan je tijdens de tekendag jouw dromen en ideeën voor deze plek uittekenen en vormgeven. Iedereen is welkom!
🗓️ Zaterdag 9 mei van 10 tot 12 uur en van 14 tot 16 uur
📍 FNO-site: Nieuwevaart 153, 9000 Gent
ℹ️ Meer weten? 👉 Link in bio.
#instagent #stadgent #urbanhotspot #fnosite #urban
‘Ik heb als kind alles gelezen wat er in de wachtkamer van de dokter lag. Lezen was een houvast en een manier om me minder alleen te voelen. Ik hoop dat mijn allereerste boek “De legendarische ziekenhuisdagen van Nena” dat nu ook voor anderen kan zijn.
Nena is het hoofdpersonage. Ze is een spitsvondig en grappig meisje van 11 jaar, dat dicht bij mezelf staat omdat ze net als ik een chronische aandoening heeft. Ik merkte dat er in de jeugdliteratuur weinig boeken zijn over kinderen met een chronische aandoening en ik wou hen graag een stem geven. Die zichtbaarheid is belangrijk, maar tegelijkertijd wil ik ook tonen dat deze kinderen veel meer zijn dan het label dat ze met zich meedragen. Daarom zit er ook veel lichtheid en humor in het verhaal.
Ik heb een hele resem zeer ernstige voedselallergieën. Dat is levensbedreigend, ik ben al meerdere keren in het ziekenhuis beland met een anafylactische shock. Als jong kind was ik me er al erg bewust van hoe keuzes je gezondheid kunnen beïnvloeden, en dat zorgde ervoor dat ik minder zorgeloos was en veel meer verantwoordelijkheid kreeg over mijn eigen lichaam. Allergieën worden vaak gebanaliseerd, maar het was voor mij als kind heel heftig om te beseffen dat ik door iets te eten kon doodgaan. Als tiener had ik daardoor ook een angststoornis. Daarom is Nena ook 11 jaar: de leeftijd waarop je begint te beseffen dat je anders bent dan de anderen.
Ik denk dat verhalen vaak een spiegel voor onszelf kunnen zijn. Ze zijn de lijm in een samenleving en brengen ons samen. Taal is erg belangrijk voor mij. Het is dé manier om me uit te drukken en mijn manier om voor verbinding te zorgen. Elke maand host ik in de Minard De Sprekende Ezels, een open podium voor spoken word, maar ook voor muziek, comedy, dans, circus … Ik merk dat er veel mensen op zoek zijn naar een plek waar ze gehoord worden.
Gent is een muziekstad, maar er is hier ook veel poëzie te vinden. We hebben het Poëziecentrum en KANTL, De Krook is een prachtig gebouw en er zijn de fijne wijkwerkingen van de bib. Een schrijver is altijd een goede observator. Op een bankje gaan zitten en mensen observeren: zo ontstaan verhalen.’ 💛
- @hanna.desmet 📚🖊️
‘Als kind speelde ik altijd al graag in de tuin. Er zijn zelfs foto’s van toen ik 1 jaar was, waarop ik al plantjes zat te planten. Later, van mijn 15 tot mijn 18 jaar, stond ik mee op de Kouter, op de Bloemenmarkt. De plantenwereld heeft me van jongs af aan altijd al enorm geboeid. Daarom ben ik land- en tuinbouw gaan studeren.
Nog tijdens mijn studies richtte ik mijn winkel Adams Paradijs op aan de Lievekaai. Eerst werkte ik er als student-zelfstandige, nu ben ik al 1 jaar volledig zelfstandig florist. Mijn ouders waren ook altijd ondernemers en mijn over-overgrootmoeder was ingenieur-landbouwer. Ondernemen en een passie voor alles wat met bloemen en planten te maken heeft, moet dus ergens wel in de genen zitten.
Mijn ontwerp voor de Gentse Floraliën bestaat uit een groot hart van zo’n twee op twee meter. Het is opgebouwd uit allerlei kleine bamboestokjes die samen één geheel vormen. Apart lijken de stokjes heel fragiel, maar samen zijn ze sterk. Op een speelse manier heb ik het idee van verbinding zo in mijn werk proberen te steken. De bloemen bestaan uit een kleurrijke mix van onder meer ranonkels, anjers en gerbera’s. Mijn creatie is ook heel duurzaam, want sommige van de materialen zijn gerecycleerd.
Ik vind het mooi dat jonge floristen de kans krijgen om mee te werken aan de Floraliën. Van een bevriende florist hoorde ik dat de Floraliën in zijn tijd echt hét van hét was. Mensen kochten zelfs speciaal galajurken om naar de Floraliën te gaan. De schuine wanden van ’t Kuipke stonden blijkbaar ooit vol met philodendrons, als een jungle van planten. Het evenement is doorheen de tijd geëvolueerd, maar het is en blijft de moeite voor wie houdt van bloemen en planten. Ook heel benieuwd naar wat de bezoekers van mijn werk gaan vinden. Het blijft toch altijd een beetje spannend.’
- Jasper
👉 Alle info voor je bezoek aan de Gentse Floraliën vind je via floralien.be of via de link in bio! 🔗 #instagent #stadgent #9000 #floraliën #florist
