Vanaf de eerste klim was duidelijk: vandaag ging niks vanzelf.
Horizontale regen, windvlagen over de bergkam en terrein dat geen meter meegaf.
Een prachtige omgeving, maar ook bruut weer. Modder, stenen, klimmen, dalen en afdalingen waar je geen moment kon verslappen.
Ik startte zonder verwachtingen, maar ergens onderweg kwam toch dat stemmetje: kijken wat erin zit.
En eerlijk: ik had nooit gedacht dat dit erin zat.
Meerdere keren uitgegleden.
Hand open.
Benen volgelopen.
Alles eruit geknepen.
31e man.
32e overall.
En dat als flatlander.
Ik kan met zekerheid zeggen:
hier ben ik trots op.
@ultratrailsnowdonia
#Snowdonia50K
#TrailRunning
#UltraTrail
#MountainRunning
Snowdonia 50K.
56 kilometer. 3411 hoogtemeters.
Geen vlakke meters cadeau hier.
Alleen klimmen, dalen en blijven doorgaan.
Startnummer 3120.
Tijd om de bergen in te gaan.
#ultramarathon
Vanaf zondag 7 juni is er weer elke 1e zondag van de maand een techniektraining! Dit keer variëren we om de maand met kracht en techniek, alles om een zo compleet mogelijke hardloper te worden! 📈
De sessies duren 1,5 uur en beginnen om 08:00 ⏰
Inschrijven kan via de link in onze bio 📝
Self-supported betekent ook dat je gewoon je eigen shit mee moet nemen. Dus ja, dan kan het zomaar zijn dat je ontbijt bestaat uit cake, je ergens halverwege een bord pasta scoort en tussendoor cola drinkt om weer even energie te hebben.
Niet per se het perfecte voedingsplan, maar wel onderdeel van zo’n avontuur.
En juist dat maakt het vet. Alles zelf regelen, niet afhankelijk zijn van anderen en ook niet continu bezig zijn met tijden of prestatie. Gewoon bewegen, doorlopen en zorgen dat je van A naar B komt.
Maar tegelijkertijd wordt goed voor jezelf zorgen dan nog belangrijker. Het was dat weekend bloedheet, dus hydratatie en je elektrolytenbalans worden ineens serieus relevant.
Ik had van @fitsynergy.nl  wat zouttabletten mee en die waren echt ideaal om mijn zoutbalans een beetje op peil te houden. Dat soort simpele dingen kunnen dan echt het verschil maken.
En ja, daarnaast blijft cola onderweg soms gewoon magie in een blikje.
En dan ’s nachts om 02:00 wakker worden van de kou, omdat een diner van twee stukken cake en een halve liter wijn toch niet helemaal genoeg blijkt om je lichaam warm te houden.
Kortom: leuke nacht.
Om 05:00 de tent weer ingepakt en rond 06:00 begonnen aan deel twee van de etappe. Ik heb ooit geleerd dat je soms gewoon moet starten met een koude start.
Nou, dat was dit zeker.
Na een uur lopen kwam de warmte gelukkig weer terug. En na vier uur werd ik beloond met ontbijt: cake en koffie.
Blijkbaar het vaste menu van deze reis.
#utlac120 #ultramarathon
Dag 1.
Na een lange reis uiteindelijk rond half 4 gestart aan het eerste deel rondom Lake Como. Al snel merkte ik dat ik de route toch een klein beetje had onderschat. Vooral het klimmen met bepakking tikt behoorlijk aan. En als je tussendoor constant stopt om beelden te maken, foto’s te schieten en gewoon even van de omgeving te genieten, dan gaat het tempo vanzelf omlaag.
Onderweg kwam ik één rifugio tegen. In mijn hoofd zag ik al een gigantische warme maaltijd verschijnen, maar uiteindelijk werd het twee plakjes cake en een halve liter wijn. Niet per se ideale sportvoeding.
Maar wat een dag. Lange beklimmingen, bizarre uitzichten en eindelijk weer even volledig weg van alles. Om 22:00 lag de tent klaar en was het tijd om te slapen.
Ready voor dag 2.
#utlac120 #lakecomo #trailrun #ultramarathon
De maandelijkse technieksessies gaan weer van start! Dit keer kan je ook echt een trainingssessie verwachten en het zal in totaal 1,5 uur duren.
De eerste is zondag 7 juni 08:00
Kosten €20
Max 20 deelnemers, vol = vol
Ondanks weinig comfort en een bizarre afstand heb ik echt genoten van dit weekend.
Wie wil de recap zien?
Hier alvast de eerste ochtend…
na 4 uur slaap en een iets te optimistische slaapzak
Powernappie zat er ook niet in 😅
UTLAC 120 – self supported
120 kilometer met zo’n 6.000 à 7.000 hoogtemeters, verdeeld over drie dagen.
Dit keer geen wedstrijd. Geen tijdsdruk.
Gewoon bewegen. Rennen waar het kan, klimmen waar het moet. En soms stilstaan om echt te kijken.
Ik trok er alleen op uit. Geen schema, geen afleiding. Alleen een route, genoeg tijd en de bergen om me heen. Smalle paden langs het meer, lange klimmen omhoog en uitzichten die alles even stilzetten.
Het was anders. Puurder. Soms flink afgezien, meerdere keren diep moeten gaan. Maar juist daar zat het mooiste stuk.
Ik heb ongekend genoten.
En vooral: dankbaar dat ik dit kan doen.
Dit is waarom ik Simply Run It ben begonnen.
Simpelweg rennen, van A naar B.
Voor mij is dit het pure leven.
Out of office. De natuur in.
Trailrunnen, lange afstanden, het blijft schakelen.
Soms loopt het lekker, soms is het gewoon werken.
Je zit er lekker in, en een uur later vraag je je af wat je aan het doen bent.
Maar juist dat maakt het mooi.
Uiteindelijk is het simpel: blijven gaan.
Stap voor stap, tot je er bent.
#lakecomo #trailrun
De laatste maanden stonden in het teken van één ding: de marathon.
Veel trainen, structuur, ergens naartoe werken.
En daarna juist even het tegenovergestelde.
Tijd met vrienden, familie en m’n vriendin.
Een biertje hier en daar. Even geen zware trainingsweken.
Nu begint er weer iets nieuws.
Iets waar ik al langer naar uitkijk.
Meer naar buiten.
De natuur in, de bergen opzoeken.
Soms alleen, soms met vrienden.
Gewoon weer genieten van het lopen zelf.
