Uitzonderlijk goed boek, dit, het beste dat ik in tijden gelezen heb, een vreemde, hallucinante trip, van het begin van industrialisatie in Schotland tot het postmoderne Los Angeles, onder andere dan, over een paranormaal detective die een actrice moet opsporen die als één druppel water op Britney Spears lijkt en wat al niet – googel anders zelf anders wat recensies. Corpus Britney, de debuutroman van Dominique de Groen, uitgekomen bij het balanseer. Blijkbaar loopt er toch een onzichtbare barrière door ons taalgebied, want in Nederland is deze roman tot nu toe nauwelijks opgemerkt of gerecenseerd, voor zover ik weet. Heleboel lezers in het noorden weten nog niet wat ze missen. Lees het in zo min mogelijk sessies uit, laat je meeslepen, ook door de taal, want het is niet alleen heel goed maar ook heel goed geschreven. (Ook goedgekeurd door Vlammetje, geen idee waar dat opeens vandaan kwam maar poezen weten dingen.)
📚 “De trein der traagheid” uit 1950 is een Vlaamse klassieker. Johan Daisne is dankzij uitgeverij Weerwoord tot bij de lezers van vandaag geraakt. De roman is een schoolvoorbeeld van het magisch-realisme, al heb ik in het voorwoord (dat u bovendien als nawoord moet lezen) door Rob van Essen geleerd dat die hele terminologie op de schop mag. “De trein der traagheid” is alleszins een pareltje.
Johan Daisne (1912-1978) was een Vlaams auteur. Hij studeerde economie en Slavische talen aan de Rijksuniversiteit van Gent. Hij debuteerde in 1935 met de dichtbundel “Verzen” en is o.a. bekend van de roman “De man die zijn haar kort liet knippen”. Hij heeft een groot oeuvre nagelaten bestaande uit een twintigtal dichtbundels, romans, verhalen, aforismen, werken voor toneel en een waslijst aan non-fictie en essays, vaak over film.
Een reiziger dommelt in op de trein en als hij weer wakker wordt, blijkt dat alle andere passagiers slapen. Zijn uurwerk is blijven stilstaan op half zeven. Verderop in de trein komt hij nog een wakkere reiziger tegen, professor Hernhutter. Ook diens uurwerk is blijven stilstaan op half zeven. Als er ook nog een jonge student opduikt buiten de trein, wordt het enkel vreemder. Vanaf dan neemt Johan Daisne je mee in een vertelling die je ondanks de maar 120 pagina’s toch 33 hoofdstukken lang in de ban houdt.
De hierboven geschetste context roept veel vragen op en door deze novelle tegemoet te treden met traagheid zal zich een antwoord ontrafelen. Het boek staat met één been in een droom en met het andere in de werkelijkheid, het zijn twee realiteiten die een tango met mekaar dansen.
De trein reist symbolisch tussen leven en dood en de drie protagonisten bevinden zich in een ‘derde staat’. Johan Daisne weet dat filosofisch te verpakken. Het is niet eens een donker verhaal want de auteur viert de schoonheid van het bestaan. Heel bijzonder dit.
Met dank aan @uitgeverijweerwoord en @newbookcollectivebe voor het recensie-exemplaar.
Rob van Essen verwerkt jouw onverklaarbare ervaring tot een kort verhaal.
Heb jij, net als de hoofdpersoon in 'De grote schoonmaak', iets meegemaakt dat elke logica tart en dat je al je hele leven met je meedraagt? Dan kan Rob van Essen je helpen. Hij verwerkt jouw onverklaarbare ervaring tot een kort verhaal.
Hoe het werkt: mail ons voor 1 mei jouw onverklaarbare belevenis naar [email protected]. Rob kiest de meest bizarre uit, die hij vat in een kort verhaal dat we zullen publiceren en dat jou zal helpen met verwerking.
Rob van Essen op #1 bij Scheltema! Inclusief een levensgrote leeglopende fles Brixo, geschilderd op een paneel door Jorik Breur 😍
Wie als eerst 'De grote schoonmaak' leest in die stoel? 👀
🎧 Nieuw in de Passa Podcast: schrijver van verhalen, poëzie en romans... Rob van Essen! 🎧
In deze zestiende aflevering praat Rob van Essen over zijn nieuwste roman is "De grote schoonmaak” en een aantal schrijfgeboden.
Beluister hier avast een sneak peak 👂
👉 Volledige episode te vinden op passaporta.be of Spotify (link in bio)
#Passapodcast #literatuurpodcast #robvanessen #degroteschoonmaak #schrijfgeboden
Voor- en na verbouwfoto’s van onze nieuwe keuken in Oostende. Onze inspiratie: de modelkeuken van Charlotte Perriand voor Le Corbusier.
De meeste mensen zouden die muur tussen keuken en woonkamer met zeezicht uitbreken maar @robvanessen1 en ik wilden de oorspronkelijke indeling van het appartement behouden, met een keukentje dat als een kombuis aanvoelt. Gerecupereerd oorspronkelijke glas dat aanwezig was als schuifdeurtjes om de keuken te kunnen wegstoppen wanneer te rommelig. Nog nooit staan afwassen met zo’n prachtig uitzicht. 🌊
Design & uitvoering: @woodblaster
Algemene renovatie: @strukturo_renovatiewerken
#charlotteperriand #lecorbusier #oostende #renovation
Anneleen van Offel vroeg of ik mee wilde werken aan haar podcastserie De Zin van Mijn Leven en dat wilde ik, en hieronder, in de comments, de link naar het resultaat: 'Met een schaap veroveren we Brussel'. De zin van mijn leven komt trouwens uit een gedicht van Hester Knibbe: 'Hoe verover je Troje? Door er te gaan wonen.' (Ja, dat zijn twee zinnen. Sue me.)
Dit jaar ben ik gastschrijver bij het het blad Liter, wat o.a. betekent dat ik in elk nummer een aantal dagboekfragmenten zal publiceren. In het nummer dat nu uit is zijn die aantekeningen afkomstig uit 1996, 1997 en 1998
