Parçası olma ayrıcalığına sahip olduğum projelerin benim için en değerli kazanımlarındandır basınımızın çok kıymetli kalemleri ve duayenleri ile tanışmak. Esasen sadece tanışmak ile kalmadım, arkadaş olduk, dost olduk; kimileri ise ağabeyim oldu tıpkı Ertuğrul Ağabeyim ve Fatih Ağabeyim gibi. Daha dün gibi hatırlıyorum Ertuğrul Ağabey’e Çanakkale Boğazı’nda, tekne üzerinde köprünün altında köprüyü nasıl inşa ettiğimizi anlatışımı. Deniz Sipahi ile de Çanakkale Köprüsü’nden anılarımız var. Üzerine Camp Nou anılarımız eklendi. İsmail Küçükkaya ile de Çanakkale’de köprü ile ilgili Ebru ile röportaj yaparken tanışmıştım. Toygun Atilla ile Camp Nou’da anılarımız var. Pazar günü birlikte seyrettiğmiz El Classico gibi. Daha öncesi de var elbette.
Fatih Ağabey şantiyelerimde pek önem verdiğim güllerimi çok iyi biliyor. İklimi müsait olunca begonvilim de oldu Camp Nou şantiyesinde. Kendisi ile işte o begonvilim önünde fotoğrafımız da var.
Bir İzmirli olarak Ege aşığıyım. İlkokulu İzmir’de Gazi İlkokulu’nda okudum. Çoçukluğumun büyük bölümü, gençlik yıllarımın ise yaz aylari Çeşme ve Urla’da geçti. O sebeple İzmir’in, Urla’nın ve dahası Ege’nin bende yeri ayrı. Zaten Ege’den Canım Ege diye bahsederim. Yelken tutkusunu ve deniz sevgisini iyi bildiğim Fatih Ağabey’e ‘Canım Ege size emanet derim.’ vedalaşırken. İzmir ise Deniz Sipahi’ye emanet. Urla’ya gelince; Ertuğrul Ağabey’ime emanet. Hal böyle olunca benim içim de rahat oluyor gurbet ellerde.
Deniz Sipahi geçenlerde geldiğinde bana Canım Ege’nin kuru incirini getirdi sağolsun. Öyle makbule geçti ki…
Vesselam projeler, yapımın ve mühendisliğin çok ötesinde bir anlam ifade ediyor benim için. Çok şanslıyım. Şükür 🙏😊
Gercekten de ‘Bir sevdadır Çanakkale’ ❤️🇹🇷. Teşekkürler @kurnazchn ve @devrimgurkantr . İlk ‘Bir Sevdadır Çanakkale’ şapkamı da hediye etmişlerdi köprü şantiyesini ziyaret ettiklerinde. 2022 den beri sürekli benimle beraber, maskot maymunum Monchhichi ile birlikte . Bu süre zarfında Namibya, Rwanda, Tanzanya, Zambia, Zimbabwe, Malawi, Mozambik, Eswatini, Güney Afrika ve İspanya’da hep yanımda oldu. Şu anda da Barselona’daki gardrobumda duruyor. Şimdi ikinci şapkam da var artık. Yılbaşı dönemi göndermişti Cihan ve Devrim. Sağolsunlar. 4 ay aradan sonra memlekete gelince kavuştum bu çok özel ikinci şapkama. Şimdi o da benimle Barcelona yolcusu.
Çanakkale’nin bende çok farklı bir yeri, geçmişi ve hatırası var. Kazandirdigi dostluklari var. Şapkasını giymek de bütün bu hisleri perçinliyor. Şanslıymışım yolum Çanakkale’den geçmiş; hayatımın 5 senesini geçirmişim Çanakkale’de. Şükür 🙏😊
Araya seneler de girse, ayrı diyarlara da düşülse dostluklar her daim baki kalıyor. Tekrar görüştüğünde kaldığın yerden devam ediyorsun; üstelik daha da demlenmiş dostluğun verdiği tad ile.
Bugun kahvesini ictim kendi mekaninda Mustafa’nin. 1.5 seneden fazla olmustu gorusmeyeli. Cihan ve Azra da vardi. Kubra ile de telefonda konustuk, Arayi bir nebze olsun kapattik. Devrim ile de keza telefonda konuştuk.
1915 Çanakkale Köprüsü vesile olmuştu tanışmamıza. Onun sayesinde çok guzel dostluk köprüsü kuruldu aramızda.
Ikram ettikleri browni ve kahvenin tadı damağımda kaldı tıpkı sohbetimiz gibi. Bir kahvenin kırk yıl hetrı vardir derler, bu dostlarımın kahvesinin bende sonsuz hatrı var. Hepsi sağolsunlar. ( @mustafa_yamannn , @kurnazchn , @azryamann , @kubra_yamannn , @devrimgurkantr ) 🙏😊
En sevdigim koselerden. En begendim sandallardan. Bu sefer yalniz salinmiyordu. Kadraja da yalniz basina girmedi. Seyrettim uzunca bir sure, keyifle. O da sallanip durdu usulca Bogazin az cirpintili sularinda. Bana nispet yaparcasina ama. Nispet yapsa da her zaman ayagimin tozu ile gelecegim kose burasi 😊🙏
Some individuals create their own life and their own fate. Their main driver is to look into the future and hang onto the challenges; one after another.
But the question is which kind of challenge? The ones that appear in your life all of a sudden and unexpectedly, or the ones that you determine as your own personal challenge (self-made challenge) ?
Two weeks ago in an online meeting and over the weekend physically I had the privilege to meet Mr Hiro (Mitsuhiro Iwamoto, @hiroiwamoto0521 ). He faced and encountered both kinds of challenge.
He became totally blind at the age of 13. So he faced the first kind of challenge; the one that appeared in his life all of a sudden. Yet, after a period of depression he managed to overcome this challenge. However what enabled him to overcome the challenge of a life without sight were his self-made challenges. This sounds ironical. Yet he determined by himself his own personal challenges. On his way to overcome them he consequently and inherently overcame the downsides of being blind. He succeeded climbing to the summit of Mount Fuji, complete full Iron Man, and sail across the Pacific ocean double handed. He had only one person onboard when he completed his cross Pacific sailing. All of these accomplishments without sight.
Yet his challenges are not over; he now has a new self-made challenge. Around next year February he will start his solo sailing journey crossing the Pacific ocean east to west.
If we are talking about inspiration and determination it is for sure Mr. Hiro whom I call My Hero.
Through this post I wanted to share my respect and appreciation for him. And it was my honor to invite him to the stage yesterday. One of the most unique characters I could have ever met.
I wish success to him for his next challenge which I know for sure will not be his last 😊
