Pun Pitanpitayarat

Whisper of the Forest By Eiji Sumi 2025 Commissioned by @thailand_biennale Supported by National center for art research japan @ncar_jp Credit : Dittawat Ajmanwra @kall_pokpong - Project Management and DMX assistanct, Thanat Srisukson @thanatsrisukson – Structure Production and Co-Design, Pun Pitanpitayarat @punpitan – Programming and System Design, Shi Lin @assholebutlovely - Sakdipat Jittawattanasilp- Production Assistant, @sirakoe - Siratun Ruengpoovasith Special thanks to Leo Fernekes @leofernekes for advisor , Apiwat Thonyoun, @siamgypsy for Mangrove Research Special thanks to this amazing opportunity and support for Artistic Director Arin Rungjang @arinrungjang , David Teh @dz1903 , Curator Hera Chan @hera_sc , Marisa Phandharakrajadej, Project Management Team, Kittima Chareeprasit @goodghostinthemuseum.jpg , Fai Chonnipa @fai.cjp , Super Normal @supernormal_studio @ Pakchira Bow Chartpanyawut @pakchira_b JWD art space @jwdartspace Time Chotivilaivanit @timechoti , OCAC Bo Vi @eggandlotus , K Nupin, Docents K Ann and K Noo and many more

ตลอด9ปีที่ใช้และสอน touchdesigner มานี่รู้สึกเหมือนเห็นตัวเองค่อยๆเติบโตในสายอาชีพ จากเด็กจบใหม่หัดงมๆอยู่คนเดียว tutorialในยูทูปก้แทบไม่มี ถามใครก็ไม่มีใครรู้จักโปรแกรมไรวะ เวิคช็อปครั้งแรกที่จัดสอนคือใช้ชื่อ touchdesigner workshop ยังไม่ได้เพราะเขียนไปก็ไม่มีคนรู้จัก จนมาตอนนี้ที่ประเทศไทยมีงาน touchdesigner bangkok meetup เป็นครั้งแรก มีศิลปินและคนมาร่วมงานกันเยอะแบบไม่คาดคิดขนาดนี้ได้ก็รู้สึกอบอุ่นมาก เจอคนพูดภาษาเดียวกันมากขึ้นไม่เป็นเอเลี่ยนอยู่คนเดียว เวทีนี้เลยค่อนข้างพิเศษมากสำหรับเรา เป็นครั้งแรกที่ได้เล่าแบบใส่สุดไม่ต้องกลัวว่าจะ technical เกินไปคนฟังจะไม่รู้เรื่อง เปิดไฟล์โปรเจคโชว์กันไปเลยหมดเปลือกจริงๆ Over the past 9 years of using and teaching TouchDesigner, I’ve felt like I’ve been growing gradually in my career. From being a fresh graduate fumbling around on my own with barely any tutorials on YouTube and no one around who even knew what this program was—the first workshop I tried to organize couldn’t even be called a “TouchDesigner workshop” because no one knew what that was. Now, seeing the first TouchDesigner Bangkok Meetup happen in Thailand, with so many artists and attendees showing up more than I ever expected feels incredibly heartwarming. It’s like I’m no longer an alien; I’ve finally found more people who speak the same language. That’s why this stage was especially meaningful for me. It was the first time I could fully share everything without worrying about being too technical or losing the audience. I even opened up my project files and showed everything. Thank you so much for hosting and for inviting me, I'm truly grateful to be part of it @mengtists @giang_ws @plyzitron @tdbkk.meetup @touchdesigner

🎫 ticket link is in bio🙏 TouchDesigner BKK Meetup vol.1 at @speakerboxbkk , on May 20th, 7PM+. @punpitan (TH) punpitan is a multidisciplinary professional specializing in interactive media production and creative technology. Driven by a deep passion for blending art and technology, his expertise lies in transforming innovative ideas into tangible, engaging artworks that bridge the gap between the physical and virtual worlds ----- Thank you our sponsors: @hlab.official @squaredotswork @awakeningfestivals @goetheinstitut.thailand @speakerboxbkk

รีวิว teamLab ที่ไม่ใช่งานแต่เป็นออฟฟิศ part2 สิ่งที่ทีมแลปยึดถือเป็นเหมือนปรัชญาในการคิดงานเลยคือความเชื่อเกี่ยวกับ gods and nature การไม่เข้าไปรบกวนธรรมชาติหรือเทพ ซึ่งสะท้อนออกมาในงานหลายชิ้น เช่น การนิ่งๆสักพักจะมีดอกไม้บานขึ้นบนตัวเรา ปลาจะว่ายเข้ามาหาเรา แต่หากขยับตัวหรือไปชนมัน ปลาก็จะตาย ดอกไม้จะสลายไปเหมือนเราเข้าไปทำลายความสวยงามของมัน ไม่ว่าเราจะเข้าไปเล่นหรือไม่เล่น ก็จะเกิดผลลัพท์ที่ต่างกัน ในทุกๆ element จะมีคุณสมบัติและพฤติกรรมที่ต่างกัน ทำให้เมื่อเวลาผ่านไปสิ่งที่โชว์ออกมาจะไม่เหมือนกันเลย เพราะทุกการกระทำส่งผลต่อระบบนิเวศนี้ หลายครั้งก็มีพวกภาพวาดเทพ สัตว์หน้าตาประหลาดในนิทานต่างๆโผล่มาให้เห็นอยู่เรื่อยๆ และมันก็เดินไปเดินมาของมันเราเข้าไป interact ใดๆกับมันไม่ได้ จนบางทีก็คิดว่าทำไมอยู่มันถึงมีไอตัวแปลกๆโผล่มาเดินเล่นตรงนี้ แต่พอใช้คอนเสปด้านบนมาอธิบายก็พอจะปะติดปะต่อเรื่องได้ สิ่งนี้ถูกขยายความไปไกลกว่าเดิมมากโดยเฉพาะใน Borderless ที่จงใจออกแบบพื้นที่ให้ซับซ้อนเหมือนเขาวงกต ไม่มีการแบ่งห้องชัดเจน และโปรเจคเตอร์ฉายภาพอยู่ตลอดทุกทางเดินจนบอกได้ยากว่า นี้คืองานของห้องไหน ในแง่การทำงานนั้นถือว่ายากมากที่จะทำให้งานห้อง A มันวิ่งออกไปตามทางเดินละไปรวมกับอีกงานในห้องB คนทำแมปปิ้งจะรู้ดีเพราะคอม1ตัวมันต่อโปรเจคเตอร์ได้จำกัด ปกติเขาก็จะใช้1คอม ต่อ1ห้องไป แยกวิชวลแยกกันเรนเดอร์ห้องใครห้องมันไป แต่มันก็มีบางดีเทลที่เหมือนจะไม่มีทางรู้ได้เลย เช่น ใครจะรู้มั้ยนะว่า Borderless แต่ละที่มัน "เชื่อมกัน".. เช่นในงานชิ้นเดียวกันที่ Borderless Tokyo ถ้ามีคนแตะที่กำแพงตรงนี้ผลลัพท์ก็จะแสดงผลตรงนี้และไปแสดงผลเดียวกันกับใน Borderless ที่ Shanghai ด้วย หรือสัตว์บางตัวที่มันเดินหายไปในกำแพง จริงๆมันเดินไปโผล่ที่ borderless ประเทศอื่น คือพี่ทำไปทำไมอะสิ่งนี้555 ตอนแรกคิดแบบนี้นะแต่พอฟังก็เข้าใจได้ว่าเขาใส่ใจในคอนเสป Borderless ของเขามากจนพยายามจะขยายความไอเดียนี้ให้ได้มากที่สุด ถึงบางทีมันจะไม่ได้เห็นผลลัพท์ชัดๆแต่เขาในฐานะคนทำได้เห็นก็พอ ตลอดการสนทนา 1 ชั่วโมงกว่าๆสิ่งที่สัมผัสได้เลยคือ ความทะเยอทะยาน ตั้งแต่การริเริ่มที่อยากจะสร้าง exhibition ถาวรเป็นของตัวเอง ทั้งที่ในตอนนั้นก็ยังไม่ดังมากไม่สามารถหาทุนได้เท่าไหร่รัฐบาลญี่ปุ่นก็ไม่สนับสนุน แต่ด้วยความที่มีคอนเทนชั่นที่ดีกับตึก Mori building ทำให้ Borderless ที่แรกเกิดขึ้นได้ที่นั่นในปี 2018 เป็นไมล์สโตนสำคัญที่สร้างชื่อให้เขาอย่างมาก และทำให้ให้ปัจจุบันมีงานกระจายอยู่ทั่วโลกกว่า 70 แห่ง… ต่อในคอมเม้น

รีวิว teamlab ที่ไม่ใช่งานแต่เป็นออฟฟิศ part1 รู้สึกว่าเรื่องนี้น่าจะมีคนไม่น้อยอยากรู้เลยขอเขียนยาวๆหน่อย อีเว้นต์นี้เกิดจากความแรนด้อมที่เราลองทักไอจีหาคุณทาเคชิที่เป็นตัวแทนของทีมแลปมาทำเวิคช็อปที่ไทยเมื่อ3-4เดือนก่อน เลยมีโอกาสได้แลกคอนแทคกันไว้ ว่าเออกำลังจะไปโตเกียวนะสามารถไปหายูที่สตูดิโอได้มั้ย ซึ่งเขาก้ตอบมาง่ายๆเลยว่า of course! ออฟฟิศทีมแลปอยู่ในตึกหน้าตาแบบออฟฟิ้ศออฟฟิศทั่วๆไปเลย ตึกนี้มีทั้งหมด10ชั้น พี่แกเหมาไปแล้ว9 ขาดแค่ชั้นใต้ดินชั้นเดียว ตอนแรกบอกว่าเช่าไว้3 ละค่อยๆขยายมาเรื่อยๆ ความประทับใจแรกคือห้องหลักที่เราได้เข้าไปนั่งคุยกัน หน้าตามีความคล้ายสนามเด็กเล่นมาก พื้นมีความต่างระดับ มีลายกราฟิคน่ารักๆ โต๊ะประชุมเป็นกระดาษซ้อนๆกันให้เขียนลงไปบนโต๊ะได้เลย และในตอนนั้นที่เวลา6โมงเย็นแล้วก้ยังมีพนักงานคนอื่นกำลังทำงาน ประชุมกันอยุ่จริงๆไม่น้อย ใครจะไปรู้ว่าจากภาพลักษณ์ที่ดูอาร์ทมากๆ เนื้อหางานที่ดูล้ำลึกสุดๆ ตัวผู้ก่อตั้ง5คนนั้นจบมาด้านวิศวะคอม ไฟฟ้าและ mechanical engineer ทั้งหมดไม่มีสายดีไซน์หรืออาร์ทเลยสักคน โดยทุกคนเป็นเพื่อนสมัยเรียนกับมหาลัยชวนกันมาทำเพราะแค่ความอยาก จาก5คนวันนั้น 23ปีผ่านมาวันนี้บริษัทมีทั้งหมด 1,100คนแล้ว โดยจังหวะที่พี่แกกำลังเล่าเรื่อง CEO อยู่ จู่ๆ CEO ตัวจริงก็เดินเข้ามาด้านหลังพอดี หน้าตาเหมือนในรูปเป๊ะ เข้ามาทักทายสวัสดีกันไป แต่จังหวะเหมือนมาแอบฟังว่าเล่าถูกมั้ยยังกะซิทคอม55555 นอกจากเรื่องราวต่างๆแล้ว เขายังพาไปดูห้อง R&D ที่จริงๆน่าจะเป็นความลับมากๆ มีทั้งโชว์ตัวอย่าง ตัวต้นแบบ และอุปกรณ์ภายในที่ถอดเคสออกแล้วของ หลายๆชิ้นงานให้ดูแบบอธิบายไปด้วยว่า แต่ละอันทำงานยังไง ให้จับให้ลองได้อย่างเต็มที่ด้วย ที่อึ้งสุดคือที่นี้มีงบและเวลาในการทำ R&D ไม่จำกัด! ใช่ครับไม่จำกัด ยกตัวอย่างงานลูกแก้วที่วิ่งไปบนรางนี้ใช้เวลาพัตนา9ปีจึงเพิ่งจะได้โชว์ และที่ตั้งหราอยู่กลางห้องที่เรากำลังมองอยู่นี้คือ prototype เวอชั่นที่60... ซึ่งโดยเฉลี่ยแล้วแต่ละชิ้นงานของเขาจะใช้เวลาพัตนาประมาณ5ปี ยอมใจความทุ่มเทจริงๆ คิดว่าเพราะชื่อเสียงระดับนี้ถึงได้ทำแบบนี้ได้ แต่ไม่ใช่เลยรายได้ 70% ของบริษัทมาจากงานคอมเมอเชี่ยวที่เขาไม่ออกชื่อตัวเองด้วยซ้ำ เช่นทำเว็บไซต์ราชการ ออกแบบอินทีเรีย หรืองานระบบต่างๆ เขามีแผนกที่ไว้ทำงานหาเงินโดยเฉพาะละจึงมาผลาญกับการทำงานศิลปะ ปัญหาเดียวกันทั่วโลกทำงานอาร์ทอย่างเดียวไม่พอกินสินะ ไม่ว่าที่ไหน555555 เดียวมาต่อพาร์ท2...

Live coding audio visual performance คู่กับพี่ @kijjaz ที่งาน abitofthaitunes จัดโดยชาว @creatorsgarten ละคือไม่เคย perform แบบนี้มาก่อนเลยไง ไม่ใช่สายทำวิชวลด้วย ตอนแรกที่ถูกชวนนี่คิดหนักเลยว่าจะเอาอะไรไปโชว์ดีว้ะ เลยนึกถึงว่าช่วงนี้กระแส AI เจนภาพมาแรงมาก พวก midjourney ใดๆ เลยขอลองเกาะกระแสสักหน่อย บังเอิญไปเจอยูทูปคนนึงพอร์ทตัว streamdiffusion มาให้รันบน touchdesigner แบบ local ได้เลยลองบิ้วระบบต่อจากสิ่งนี้ดู จนออกมาเป็นโปรแกรมที่ค่อยๆไล่+ผสมชุดคำกับประโยคที่เราเตรียมไว้ ให้ค่อยๆไล่ไปเรื่อยเป็นเรื่องราว เพื่อนำไปใช้เป็น propmt แล้วก้เจนภาพออกมาเป็น real time สุดท้ายเอาเสียงจากพี่กิจมาใส่ post production พวก effect ใดๆเพิ่มเติมให้เข้ากับจังหวะเพลง ขอบคุณพี่ @kijjaz ที่ได้ซาวแบบเท่มากๆ มาช่วยเติมเต็มถึงจะไม่ได้ซ้อม ไม่ได้เตรียมกันก่อนเลยแต่ออกมาดันเข้ากันเฉย 5555 กับน้องๆชาว @creatorsgarten ที่โหดกันทุกคน รู้สึกว่านี่สิอนาคตประเทศไทยฝากด้วย แล้วก็มีน้องๆคอมดีปี1ที่มาช่วยกันอีกหลายคนขยันมาก สมัยเราปี1ยังทำอะไรไม่เป็นเลย Lastly thankyou @dotsimulate for sharing this amazing tool #streamdiffusion #audiovisual #touchdesigner

ในที่สุดก็รู้แล้วว่าตอนเด็กเรียน sine cos tan แล้วจะเอาไปทำอะไร ได้เอามาคำนวนองศาการหันจิ้งจกในงานนี้นี่แหละ 555555 เหมือนจะเป็นงานกวนตีนเฉยๆ แต่ทำยากใช่เล่น การจะหันจิ้งจกทุกตัวไปทิศที่นิ้วกำลังชี้อยู่ได้ นี่ตอนแรกคิดว่าง่าย แต่จริงๆไม่ง่ายเท่าไหร่ มันคือการคำนวน trigonometry ของสามเหลี่ยมนี่แหละ แต่แทนที่จะหาระยะทาง ต้องคิดย้อนหาองศาของมุม tanθ แทนด้วยสูตรเรียกว่า atan2 หรือ inverse tangent (เพิ่งได้ยินครั้งแรกนี่แหละ) แต่พอเป็นของจริง มันมอเตอร์ไม่สามารถหมุนได้ไวขนาดนั้นทำให้เวลาเล่นดูไม่ออกว่ากำลังชี้ตัวไหน เพราะทุกตัวมันขยับไปหมดเลย เลยต้องเปลี่ยนเป็นให้มันหันเฉพาะตัวที่โดนชี้แทน กลายเป็นเหนื่อยทำโปรแกรมฟรีไป55555 เรื่องเสียงก็อยากไปให้สุดโดยที่จิ้งจกแต่ละตัวจะแทนเสียง โด-ที 7เสียงในแนวนอนละไล่ octave สูงขึ้นในแนวตั้ง สามารถเล่นเป็นเพลงได้ถ้าจิ้มแม่นพอ อีกสิ่งที่ได้รู้จากงานนี้คือ การปรับเสียงจิ้งจก ให้เป็นหลายๆ pitch และ octave ด้วยการเร่งความเร็วเสียง ถ้าเร่งความเร็วขึ้น1เท่าตัวจะได้เสียง pitch เดิมที่สูงขึ้น1octave ถ้าเร่งขึ้นนิดหน่อยก้จะได้เสียง pitch ที่สูงขึ้น เป็นเทคนิคจริงๆที่บางคนใช้เล่น trumpet บันทึกด้วยความเร็วครึ่งเดียว พอเอาเสียงมาเล่นที่ความเร็วปกติเลยจะได้เสียงที่สูงขึ้น บวกกับใส่กิมมิคเล็กๆไว้อีกคือ ถ้าชี้10นิ้วพร้อมกัน จิ้งจกทุกตัวจะร้องเป็นเพลงขึ้นมา กับถ้าไม่มีคนเล่นเลย มันจะสุ่มร้องขึ้นมาเอง1ตัว เรื่อยๆทุกๆ1นาที ————————————————————————— โบราณว่า ถ้าจิ้งจกทักจะหมายถึงลางร้ายห้ามออกจากบ้าน บ้างก็ว่าอาจได้ลาภก้อนใหญ่ ด้วยความเชื่อแบบไทยๆ นี้ ทำให้บางครั้งชะตาชีวิตของเรา ถูกควบคุมด้วยสิ่งที่เราไม่รู้ความหมาย แต่ในความเป็นจริงอาจมีเหตุผล หรืออะไรบางอย่างที่ควบคุมสิ่งพิศวงเหล่านี้อยู่ก็ได้ The old folks say if a gecko calls out, it’s an omen of bad luck - don’t leave the house! But some believe it meas a big windfall is coming your way. With these wacky Thai superstitions, sometimes our fate gets controlled by things we don’t understand at all. But really, there may be logical reasons behind these weird occurrences. #studiothalamus #พลิกbyCacheCollective #cacheCollective

cache collective เป็นเหมือนการรวมตัวกันของแก๊งศิษย์เก่า ITP ที่อยากจะจัดงานแบบ ITP show ในไทย ตอนแรกกะจะแค่แว้บๆเข้าไปช่วยๆนิดหน่อยเพราะคิดว่าจัดเล็กๆไม่ได้มีทุนอะไร ไปๆมาๆ ควักเนื้อกันเต็มที่ มีชื่อทีมมีโปรโมทกันอย่างจริงจังมากๆเลยโอเคเอาด้วยละกัน 55555 นับถือใจทุกคนที่ตั้งใจทำงานมาโชว์กันแบบไม่ได้เงินสักบาท แถมยังเสียเงินอีก โดยที่ก็ไม่รู้ว่าจะได้อะไรกลับมา... ก่อนหน้านี้แทบไม่เคยทำงานที่เป็น group exhibition แบบนี้สักเท่าไหร่ เหมือนทำงานกลุ่มสมัยเรียน รู้สึกว่าเป็นบรรยากาศการทำงานที่ไม่ค่อยคุ้นเคยแต่ก็โปรดัคทีฟดี เห็นคนอื่นตั้งใจก็เลยต้องทำตัวเองให้ตั้งใจตามไปด้วย สุดท้ายก็รู้สึกว่ามันไปได้ค่อนข้างไกลกว่าที่คิดไว้นะสำหรับการจัดงานครั้งแรกของกลุ่มเล็กๆที่เพิ่งจะตั้งชื่อกันเอง คนให้ความสนใจและมากันเยอะจริงๆโดยเฉพาะวันที่มีอีเว้น artist talk กับ open projector ที่มีการเชิญคนอื่นๆในแวดวงมาร่วมแชร์งานแลกเปลี่ยนกันจนเหมือนเกิดเป็น community ย่อมๆขึ้นมาได้ ขอบคุณพี่นันกับพี่วิปที่เริ่มไอเดียสิ่งนี้ขึ้นมา รู้สึกดีที่ตัดสินใจมาจอย 5555 ชาวcacheคนอื่นๆ และเหล่า supporter เบื้องหลังทุกคน รวมถึงspeaker ที่มาจอยกัน แล้วเจอกันในงานครั้งหน้า #StudioThalamus #CacheCollective #พลิกbyCacheCollective #1559space #interactiveartExhibition

เหมือนกลายเป็น annual event ไปแล้วว่าทุกปีจะจัดเวิร์คช็อปสักครั้งนึงและยืนยันเป้าหมายเดิมในการสอนคืออยากให้ขั้นแรกในการเรียนสิ่งนี้เข้าถึงง่ายหรือไม่ยากจนเกินไป ให้เข้าใจพอที่จะไปหาฝึกกันต่อด้วยตัวเองได้ แต่ถ้ายังรู้สึกยากอยู่ก้เปลี่ยนเป็นจ้างได้ พร้อมรับงานเสมอ🥹 ขอบคุณ TA @atchareeya_j ที่ทำให้รอบนี้สอนไปได้อย่างราบลื่นมากกว่าเดิมเยอะ ไปได้ไวกว่ารอบก่อนสุดๆ ฟีดแบ็คดีมีแต่คนเรียกหาเหมือนนางฟ้ามาโปรด(มีคนเขียนฟีดแบ็คมาแบบนี้จริงๆ555) ครั้งหน้าถอนตัวไม่ได้แล้วนะ รอบนี้รู้สึกว่าคนที่มาเริ่มห่างไปไกลมากขึ้น เริ่มเป็นองค์กรใหญ่ๆ, สื่อ, บริษัท, สตูดิโอ มากกว่าเดิม ถึงขั้นมีคนต่างชาติที่พอเข้าใจไทยได้นิดหน่อยมาเรียนด้วยก็ยิ่งรู้สึกว่า เออวงการมันขยายไปมากแล้วนะ คนทั่วไปรู้จักมากขึ้น เริ่มมีคนดังๆให้ความสนใจและมาเรียนด้วยอีก ปีแรกเปิด2วัน ปีที่แล้ว4วัน มาปีนี้ได้เปิดสอน6วัน นี่เห็นได้ชัดเลยว่าคนสนใจมากขึ้นเรื่อยๆ ใครไม่ทันก็ไว้รอเจอกันปีหน้า จะได้สอน8วันมั้ยไม่รู้ อาจจะสลบก่อนเพราะเหนื่อยเกิน แต่รับรองว่าจะพัฒนาให้ดียิ่งขึ้นแน่นอน ขอบคุณทุกคนที่มากันในรอบนี้ ทำให้ได้รู้จักคนใหม่ๆเพิ่มขึ้นเยอะมากมาย #touchdesigner #touchdesignerworkshop

ตัวอย่างงานที่จะได้ทำใน creative programming workshop course A ตอนนี้ที่นั่งเหลือไม่มากแล้ว course A วันที่9 ว่าง4ที่ course B วันที่24 ว่าง3ที่ วันอื่นๆเต็มหมดแล้ว #touchdesigner #touchdesignerworkshop

Creative Programming Workshop ใครสนใจงาน Interactive Arts หรืออยากลอง Explore งานศิลปะรูปแบบใหม่หรือ Programming ด้วยโปรแกรม Touchdesigner และ Arduino เพื่อสร้างงานอาร์ตขั้นพื้นฐาน แต่ไม่รู้จะเริ่มยังไงดี เวิร์คช็อปนี้ออกแบบจากประสบการณ์การทำงานสายนี้กว่า 8ปี สอนการใช้งานโปรแกรมที่ใช้ทำงานจริงแบบเบื้องต้น ย่อยเนื้อหามาแบบเข้าใจง่าย พื้นฐานครบ เรียนจบสามารถนำความรู้ไปประยุกต์สร้างงานของตัวเองได้เลย รอบนี้เปิดสอน Basic เหมือนเดิม เหมาะกับคนที่สนใจ อยากเข้าใจงาน Interactive หรือ Generative Art ไม่มีพื้นฐานก็มาเรียนได้ มีให้เลือกเรียน 2 คลาส สร้างผลงาน 2 รูปแบบที่แตกต่างกัน เลือกอย่างใดอย่างหนึ่งหรือจะเรียนทั้ง 2 คลาสเลยก็ได้ ใครมีไอเดียสร้างงานประมาณนี้อยู่แล้วสามารถนำมาปรึกษา พูดคุยในคลาสนี้ได้นะครับ -————— #CourseA: Basic Generative Motion Graphic เลือกเรียนวันเสาร์ที่ 9 หรือวันอาทิตย์ที่ 10 มีนาคม เวลา 10:00-17:00 น. (พัก 1 ชม.) ราคา 3,000 บาท - พื้นฐานการใช้โปรแกรม Touchdesigner - เนื้อหาโฟกัสที่การสร้างภาพในรูปแบบต่างๆ ที่ใช้ Input จากคอมพิวเตอร์ เช่น เมาส์, คีย์บอร์ด, กล้อง, เสียงหรือไมค์ ด้วยวิธีการ Instancing และ Render แบบ Real time - ลักษณะผลงานที่สร้างได้ เช่น ภาพนิ่ง ภาพเคลื่อนไหว Visual แบบแปลกใหม่, Filter กล้องแบบต่างๆ #CourseB: Basic Interactive Art เลือกเรียนวันเสาร์ที่ 16 หรือ วันอาทิตย์ที่ 17 มีนาคม เวลา 10:00-17:00 น. (พัก 1 ชม.) ราคา 3,500 บาท (รวมค่าอุปกรณ์เซนเซอร์ 500 บาท นำอุปกรณ์กลับบ้านได้) - เรียนพื้นฐานการใช้โปรแกรม Touchdesigner - พื้นฐานการใช้ Arduino เพื่อใช้งานปุ่ม, สวิตช์, เซนเซอร์ และไฟต่างๆ ซึ่งเป็นส่วนประกอบในการสร้าง Physical Interactive Installation Art - เนื้อหาโฟกัสที่การควบคุมอุปกรณ์ เช่น สั่งเปิดปิดไฟ LED ผ่านเซนเซอร์โดยไม่ต้องสัมผัส - ลักษณะผลงานที่สร้างได้ เช่น งาน Interactive Installation ที่ให้คนมาเล่นเซนเซอร์ ขยับมือแล้วสั่งให้โปรแกรมวาดรูปตาม ————————————————————— 📍 สถานที่ LeapSpace by LeapAbove เอกมัยซอย 2 รับจำนวนจำกัดไม่เกินคลาสละ 12 คน สมัครหรือสอบถามรายละเอียดเพิ่มเติมได้ที่ Facebook: punpitan Instagram: punpitan Line: punazure #touchdesigner #touchdesignerworkshop

BREATHTAKING by @studio_thalamus จากการที่ทุกช่วงต้นปีที่จัดงานดีไซน์วีค มักจะเป็นช่วงที่ PM2.5 เยอะมาก ทุกปีก็คือเซตงานไปพร้อมฝุ่นเพราะเป็นงาน outdoor ตลอด เลยเป็นไอเดียที่อยากทำให้คนได้ตระหนักถึงสิ่งนี้ผ่าน experience ที่มากกว่าเปิดดูตัวเลขในแอป ประกอบกับอยากลองทำอะไรให้มันขยับๆได้ดูบ้าง เลยเกิดเป็นไอเดียทำปอดจำลองให้เห็นว่าเราหายใจเข้าออกยังไงในการสูดฝุ่นปริมาณที่ต่างกันเข้าไปโดยสามารถเลือกเมืองหรือประเทศเพื่อเปรียบเทียบกันได้ หลังจากการทดลองมั่วๆซั่วๆมามากมายหลายวิธี ก็มาจบที่การใช้ลูกโป่งจำนวนมากๆแทนถุงลมปอดที่พองเข้าออกๆเป็นจังหวะตามการหายใจ และก็ลองมาหลายปั้มหลายขนาดลูกโป่ง จนมาลงตัวที่ใช้ลูกโป่งขนาด 12นิ้ว กับปั้มสูบลมขนาดเล็กที่ใช้จริงๆในร้านเป่าลูกโป่ง ได้เป็นเอฟเฟ็คที่ชอบที่สุดที่คิดว่าถ้าทำสเกลให้ได้จำนวนมากๆได้ต้องเจ๋งมากๆ แต่ด้วยข้อจำกัดด้านงบและเวลาใดๆ เลยทำได้แค่264ลูก และ33ปั้ม (8ลูกต่อ1ปั้ม) ปัญหาที่คาดไม่ถึงสุดคือลูกโป่งแตก ไม่ใช่เพราะเป่าใหญ่เกิน แต่เพราะสูบเข้าออกบ่อยๆ เพิ่งตรัสรู้ว่าลูกโป่งมันถูกออกแบบมาให้เป่าครั้งเดียวทิ้ง พอเปิดให้มันพองๆฟีบๆไปสัก2-3ชั่วโมงก้จะเริ่มแตกเป็นงานปาโป่ง ซึ่งวันนึงโชว์3ชัวโมงพอดีเลยแก้ปัญหาเฉพาะหน้าด้วยการไปเปลี่ยนทั้ง264ลูกทุกวันแทน ถึงว่าทำไมคนเขาไม่ใช้ลูกโป่งทำงานกัน 5555555 ใดๆ ถือว่าเป็นงานทดลองงานแรกของ studio thalamus ที่ทุกคนก็ยังไม่เข็ดยังอยากจะเอาเทคนิคนี้ไปพัตนาต่ออีกในงานต่อไปอี้กก ————————————————————————————————— Every year during the Bangkok design week events are held, there is usually a high level of PM2.5, so the idea was to make people aware of this through an experience and something interactive rather than just looking at numbers in an app. Hence we are trying to simulate a lung to show how we breathe in different amounts of dust. Users can select a city or country to compare the effect. After many trial and error experiments, it ended with using a large number of balloons instead of lung bags that inflate and deflate in sync with breathing. #studiothalamus #bangkokdesignweek2024 #bkkdsw2024