ProjecteSD

@projectesd

Passatge Mercader, 8 Baixos 1
Followers
7,626
Following
648
Account Insight
Score
33.52%
Index
Health Rate
%
Users Ratio
12:1
Weeks posts
THE COLLECTOR IS PRESENT ASIER MENDIZABAL EN LA COLECCIÓN DE ASIER TAPIA ASIER MENDIZABAL A LA COL·LECCIÓ D'ASIER TAPIA ASIER MENDIZABAL IN ASIER TAPIA'S COLLECTION 14.05-16.05.2026 Obra / Work: "Stilfragen (crania)", 2016
78 5
10 days ago
ASIER MENDIZABAL COMPARATEMA COMPARATEME 14.05 - 14.07.2026 Detalle / Detail: "Temas alternos (cacerías, colosos, adoradores) #1", 2026
90 2
10 days ago
¡Nuevo lanzamiento! OBRAS, NOTAS Y PROCESOS, de Patricia Dauder @pdauder2018 En coedición con Projecte SD @projectesd . Esta monografía supone una aproximación sensible al trabajo de las últimas décadas de Patricia Dauder. Al ensayo de Mela Dávila Freire @mela_artfile se une la voz de la propia artista, a través de una serie de notas —material inédito extraído de sus cuadernos— que discurren junto a imágenes de las obras y que aportan una información imprescindible para el acercamiento a sus procesos y a su posicionamiento como artista. Se incluye, además, el texto que Carles Guerra @carlesguerr escribió para la exposición Patricia Dauder. Suelo y subsuelo, llevada a cabo en 2021 en La Virreina Centre de la Imatge, Barcelona, y la transcripción de la voz de off de la película Insulana (2021). Nacida en Barcelona en 1973, Patricia Dauder vive y trabaja en Barcelona. La voluntad de ver más allá del mundo visible más inmediato guía la obra de una artista que trata de capturar algo que resulta extremadamente difícil de retener: el tiempo, un instante fugaz, una trayectoria efímera, algo carente de forma, un lugar remoto. Para ello utiliza una gran variedad de medios, desde esculturas, objetos y dibujos, hasta películas. El dibujo podría considerarse central en su desarrollo artístico. Pero desde hace años la escultura, la imagen en movimiento y las obras pictóricas sobre diversos soportes desempeñan, también, un papel relevante y son necesarias para comprender su trabajo. . Montones de materiales que se mezclan. Filamentos, membranas, unos encima de otros. Acumulaciones de materia gris pero también algún color. Algo que está bajo tierra pero que recibe un goteo constante. Los objetos depositados se han transformado en formas recubiertas de una sustancia extraña. Quizá se han petrificado. Como los objetos recuperados de un naufragio recubiertos de pequeños crustáceos vivos y algas. Ya no tienen utilidad humana, tienen otra categoría (P. D.) . 212 x 265 mm 208 páginas Edición trilingüe: castellano, inglés y catalán Con textos de Mela Dávila Freire, Carles Guerra y notas de la artista Diseño: Filiep Tacq 32 euros Gastos de envío gratuitos en España y Portugal.
142 5
11 days ago
CAMINAR [WALKING] FRANCIS ALŸS, IÑAKI BONILLAS PEPE ESPALIÚ, DORA GARCÍA, JOCHEN LEMPERT LUCE, HENDL HELEN MIRRA, PETER PILLER. 19.02 > 30.04.2026 ÚLTIMO DÍA | ÚLTIM DIA | LAST DAY
84 3
16 days ago
CAMINAR [WALKING] FRANCIS ALŸS, IÑAKI BONILLAS PEPE ESPALIÚ, DORA GARCÍA, JOCHEN LEMPERT LUCE, HENDL HELEN MIRRA, PETER PILLER. 19.02 > 30.04.2026 Para realizar la serie "Trout Fishing in America" (2023), Iñaki Bonillas tuvo acceso a la Colección de Fotografías de la Administración de Seguridad Agrícola / Oficina de Información de Guerra, conservada en la Biblioteca del Congreso en Washington D.C., reconocida por su influyente programa de fotografía, que describía los desafíos de la pobreza rural entre 1935 y 1944. El artista trabajó con un subconjunto específico dentro de este archivo, negativos perforados intencionadamente en una zona central para impedir su uso posterior, bien por errores técnicos o por evidenciar temáticas que no se alineaban con la agenda de la FSA. Bonillas emplea estratégicamente los agujeros como puntos focales, superponiendo dos negativos por su punto de perforación. Aprovechando la translucidez de los negativos, crea collages combinando fotografías aparentemente incongruentes que rinden homenaje a las imágenes oníricas inherentes al surrealismo. En la fotografía escogida para la exposición la silueta de un hombre caminando, solitario, se yuxtapone a la imagen del detalle en primer plano de unas piernas andantes. To make the series "Trout Fishing in America" (2023), Iñaki Bonillas had access to images found in the Farm Security Administration / Office of War Information Photograph Collection, held at The Library of Congress in Washington D.C., recognised for its influential photography program, which vividly depicted the challenges of rural poverty between 1935 and 1944. The artist was drawn to a specific subset within this archive, comprising “hole punch negatives” discarded due to technical errors or subject matters not aligning with the FSA's agenda. Bonillas strategically employs the holes in the negatives as focal points, creating new images by merging and overlaying two negatives aligned at their perforation point. Embracing the translucence of the negatives, he creates collages through the overlay of two seemingly incongruous images that pay homage to the dreamlike imagery inherent in surrealism.
48 1
16 days ago
CAMINAR [WALKING] FRANCIS ALŸS, IÑAKI BONILLAS PEPE ESPALIÚ, DORA GARCÍA, JOCHEN LEMPERT LUCE, HENDL HELEN MIRRA, PETER PILLER. 19.02 > 30.04.2026 Caminatas en solitario, tránsitos, derivas y acciones en la ciudad son fuente y recurso en el trabajo de LUCE. En las nuevas piezas presentadas en la exposición, "Díptico Sombra y Feria" y "Surcos", de 2026, el artista recurre a sus formatos ya habituales, utilizando papeles usados o encontrados, para entrelazar imágenes transferidas de sus registros foto-videográficos, con cortos textos, manuscritos o mecanografiados, que aluden a la propia experiencia del caminar. Trazados lineales o circulares, que no son otra cosa que representaciones abstractas y sintéticas de la propia deambulación del artista. Solitary walks, transits, movements and actions in the city are origin and resource in LUCE's work. In the new works presented in the exhibition, "Díptico Sombra y Feria"[Diptych Shadow and fair] and" Surcos" [Furrows] from 2026, the artist turns to his usual formats, used or found papers, to intertwine images transferred from his photo-videographic records, with short texts, handwritten or typed, which allude to the experience of walking itself. Linear or circular outlines, which are nothing more than abstract and synthetic representations of the artist's own wandering.
51 0
17 days ago
CAMINAR [WALKING] FRANCIS ALŸS, IÑAKI BONILLAS PEPE ESPALIÚ, DORA GARCÍA, JOCHEN LEMPERT LUCE, HENDL HELEN MIRRA, PETER PILLER. 19.02 > 30.04.2026 Una singular alusión al “caminar” más arraigado a la naturaleza, quizá el más primitivo, pero no por ello menos sugerente, de la sencilla obra de Jochen Lempert, "Walking half a mile in Northern Germany" (2004). Una secuencia en cuatro fotografías de un grupo de vacas que caminan lentamente y se van aproximando al observador. Caminar para nutrirse, para desplazarse, caminar para rastrear el entorno, los campos o las calles. Caminar, algo que sin duda está unido a la independencia y la libertad. A singular allusion to perhaps the most primal form of “walking”, the most deeply rooted in nature, but no less evocative for that, in Jochen Lempert's simple work, "Walking Half a Mile in Northern Germany" (2004). A sequence of four photographs of a group of cows walking slowly and gradually approaching the viewer. Walking to be nourished, to move around, walking to explore the environment, the fields or the streets. Walking, something undoubtedly linked to independence and freedom.
85 0
18 days ago
CAMINAR [WALKING] FRANCIS ALŸS, IÑAKI BONILLAS PEPE ESPALIÚ, DORA GARCÍA, JOCHEN LEMPERT LUCE, HENDL HELEN MIRRA, PETER PILLER. 19.02 > 30.04.2026 El acto de caminar es central en la práctica artística de Francis Alÿs. “Caminar”, en palabras de Alÿs, “en particular, deambular, ya es —dentro de la cultura de la velocidad de nuestro tiempo— una forma de resistencia. Pero también resulta ser un método muy inmediato para desarrollar historias. Es un acto fácil y económico de realizar”. El dibujo "Sin Título" (1999) muestra a un hombre caminando, sosteniendo una baqueta de tambor y golpeando los barrotes de una valla. El papel vegetal, material estrechamente vinculado a la formación arquitectónica de Alÿs y tradicionalmente utilizado para dibujar y copiar planos, conlleva connotaciones de planificación, superposición y pensamiento conceptual. Su naturaleza semitransparente y frágil refleja la naturaleza exploratoria de su proceso, en el que las ideas son provisionales y dialogan con otros medios como la performance, el vídeo y la pintura. The act of walking is central in Francis Alÿs' work. “Walking”, he offered, “in particular drifting, or strolling, is already—within the speed culture of our time—a kind of resistance. But it also happens to be a very immediate method for unfolding stories. It's an easy, cheap act to perform”. The drawing "Untitled" (1999) depicts a man walking and holding a drumstick, striking the bars of a fence. Made on tracing paper, a medium closely connected to Alÿs' background in architecture (traditionally used for drafting and copying plans) it carries connotations of planning, layering, and conceptual thinking. Its semi-transparent and fragile quality reflects the iterative and exploratory nature of his process, in which ideas remain provisional and in dialogue with other media such as performance, video, and painting.
71 1
1 month ago
CAMINAR [WALKING] FRANCIS ALŸS, IÑAKI BONILLAS PEPE ESPALIÚ, DORA GARCÍA, JOCHEN LEMPERT LUCE, HENDL HELEN MIRRA, PETER PILLER. 19,02 > 30.04.2026 En la coneguda performance "Carrying Sant Sebastián" (1992), Pepe Espaliú va ser transportat descalç, per una cadena de persones que, en grups de dos, el sostenien mentre recorrien a peu els carrers de la ciutat. Com el mateix artista diu en la veu en off del vídeo de l'acció, “continuar caminant sense tocar la terra”. Espaliú, malalt de Sida, utilitza la idea de les seves anteriors escultures de la sèrie "Carrying", per a evidenciar el problema personal i social que en aquells anys implicava patir la malaltia. El malalt es desplaça per la ciutat sense que en cap moment arribi a tocar el sòl. Es tracta, doncs, de la impossibilitat de caminar, de la negació del contacte (del contagi). Les persones que ho sostenen, suporten el pes del patiment de l'artista per a extrapolar-lo a un ordre universal i compartit per tots. De gran càrrega emotiva, les connotacions espirituals, fins i tot religioses d'aquest excepcional document són evidents. Pepe Espaliú Carrying San Sebastián, 1992 @artbarcelona_galleries #pepeepaliú #pepecoboycia
61 1
1 month ago
CAMINAR [WALKING] FRANCIS ALŸS, IÑAKI BONILLAS PEPE ESPALIÚ, DORA GARCÍA, JOCHEN LEMPERT LUCE, HENDL HELEN MIRRA, PETER PILLER. 19.02 > 30.04.2026 In the performance "Carrying San Sebastián" (1992), Pepe Espaliú was carried barefoot by a chain of people who, in groups of two, held him up while walking through the streets of the city. As the artist says in the voice-over of the action's video, “keep walking without touching the ground”. Espaliú, who was suffering from AIDS, used the idea of his previous sculptures of the "Carrying" series to highlight the personal and social problems that suffering from the disease entailed in those years. The sick man moves through the city without ever touching the ground. It is, therefore, the inability to walk, the denial of contact (of contagion). Deeply emotional, the spiritual, even religious, connotations of this exceptional document are evident. Pepe Espaliú Carrying San Sebastián, 1992 @artbarcelona_galleries #pepeespaliú #pepecoboycia
82 0
1 month ago
CAMINAR [WALKING] FRANCIS ALŸS, IÑAKI BONILLAS, PEPE ESPALIÚ, DORA GARCÍA, JOCHEN LEMPERT LUCE, HENDL HELEN MIRRA, PETER PILLER. 19.02>30.04.2026 En Carrying San Sebastián (1992), Pepe Espaliú fue transportado descalzo, por una cadena de personas que, en grupos de dos, le sostenían mientras recorrían a pie las calles de la ciudad. Como el propio artista dice en la voz en off del video de la acción, “seguir caminando sin tocar la tierra”. Espaliú, enfermo de Sida, utiliza la idea de sus anteriores esculturas Carrying, para evidenciar el problema personal y social que implicaba sufrir la enfermedad. El enfermo se desplaza sin que en ningún momento llegue a tocar el suelo. Se trata de la imposibilidad de caminar, de la negación del contacto (del contagio). De gran carga emotiva, las connotaciones espirituales, incluso religiosas de este excepcional documento son evidentes. Pepe Espaliú Carrying San Sebastián, 1992 @artbarcelona_galleries #pepeespaliú #pepecoboycia
114 1
1 month ago
28 0
1 month ago