Pooria Hatami

When several explosions went off, I was in the street. A man and his dog approached the scene—sometimes ahead of the blast, sometimes behind it. They watched the explosions, and I watched them. Everything happened so fast—like life, like death. This is Iran, still under the shadow of war, where people and and their animals, powerless to choose, are condemned to survive and carry on. Tehran / Iran - Winter 2026 ________________________ وقتی چند انفجار رخ داد، من در خیابان بودم. مرد و سگش به صحنه نزدیک می‌شدند؛ جلو انفجار، پشت سر انفجار. آن‌ها نظاره‌گر انفجار بودند و من نظاره‌گر آن‌ها. همه چیز خیلی سریع گذشت؛مثل زندگی، مثل مرگ. اینجا ایران است، سایه جنگ همچنان بر سر کشور سنگینی می‌کند، و مردمان و حیواناتشان که بدون قدرت انتخاب، محکوم به بقا و ادامه دادن هستند. ایران /تهران - زمستان ۱۴۰۴ ________________________ #StreetPhotography #DocumentaryPhotography #Photojournalism #StreetPhoto #EverydayMiddleEast

جنگ بمب موشک ترس شک امید شاید زندگی همین باشه همین ایستادن ولی ما برای چیزی فراتر تلاش می‌کنیم. وزندگی همیشه راه خودش رو پیدا میکنه دقیقا تو بدترین لحظه‌ها تهران / ایران / زمستان ۱۴۰۴ و بهار ۱۴۰۵

Different lives, shared space. Tehran, Iran __________________ #contemporaryphotography #photoessay #DocumentaryPhotography #visualstorytelling #photoessay

May 1st. The hands that build this city don't wait for promises, from within or without. We have learned that the only path forward is the one we pave ourselves, in the bite of winter or the heat of summer. We paint our own hope on these walls and carry our own burdens. This is the pulse of a people who choose to survive and build, relying only on the strength of their own connection. It’s not about the words of others; it’s about the hands of us. To the makers, the builders, the people. Tehran/Iran __________________ ​اول ماه می. دست‌هایی که این شهر را می‌سازند، منتظرِ وعده‌ها نمی‌مانند،نه از درون و نه از بیرون. ما یاد گرفته‌ایم که تنها راهِ رو به جلو، راهی است که خودمان در گزندِ زمستان یا هرمِ تابستان فرش می‌کنیم. ما خودمان امید را بر این دیوارها نقاشی می‌کنیم و بارهایمان را به دوش می‌کشیم. این ضربانِ مردمی است که انتخاب کرده‌اند، بمانند و بسازند، و تنها به قدرتِ پیوندِ میانِ خودشان تکیه کنند. بحث بر سرِ حرف‌های دیگران نیست؛ بحث بر سرِ دست‌های ماست. برای سازندگان، برای بناکنندگان، برای مردم. ایران / تهران __________________ #InternationalWorkersDay #DocumentaryPhotography #SocialDocumentary #StreetPhotography #HumanCondition

ایران / زمستان ۱۴۰۴

Light, quietly persistent. نوری که آرام، اما مداوم است. #photography #artphotography #fineartphotography #contemporaryphotography #visualstorytelling streetphotography documentaryphotography conceptualphotography poeticphotography lightandshadow shadowplay quietmoments betweenmoments inbetweenspaces minimalmood humanpresence urbanstories everydaylife fleetingmoment birdinflight visualpoetry moodygrams cinematicphotography framewithinframe artofvisuals photographersofinstagram lensculture ourvisuals contemporaryart photoart

Between Silence and Light

Two old friends, a quiet afternoon, and a cat stopping for a drink. #hipacontest_streetlife @hipaae دو رفیق قدیمی، یک بعدازظهر آرام، و گربه‌ای که برای نوشیدن آب مکث کرده.

The Sacred Standing They say a tree gives nothing. But maybe that’s not true. People come to it with wishes— some throw stones into its branches, some guard it in silence, and some just pass by. The tree doesn’t answer, it doesn’t promise, it simply lives. And still, it gives— not miracles, but the quiet faith people find in its shade. It gives what it is: a piece of life, and a reason to keep going. می‌گویند درخت چیزی نمی‌بخشد. اما شاید این درست نباشد. آدم‌ها به نیت حاجت می‌آیند، سنگی میان شاخه‌هایش می‌اندازند، عده‌ای از آن محافظت می‌کنند، و عده‌ای بی‌صدا از کنارش می‌گذرند. درخت پاسخی نمی‌دهد، و وعده‌ای هم نمی‌دهد. فقط زنده است. و همین کافی‌ست— نه معجزه‌ای می‌بخشد، بلکه با سکوتش، باورش را در دل مردم زنده می‌کند. او بخشی از زندگی‌ست، و دلیلی برای ادامه دادن. #fineartphotography #conceptualphotography #blackandwhitephotography #monochromeart #visualpoetry #treephotography #artphoto #lensculture #minimalphotography #contemporaryphotography #photoexhibition #artofvisuals #bnwphotography #bnwminimalism #bnwart #photoart #artlovers #photomagazine #artdaily #photooftheday #timelessphoto #storytellingphotography #photographyart #inspirationphotography #naturemetaphor #عکاسی_سیاه_سفید #عکاسی_مفهومی #عکاسی_فاین_آرت #درخت #هنر_عکاسی

Joining the Sunset Shot on mobile. It was just a quiet evening. From the deck of a small boat, I watched this man paddling toward his friends in the distance — nothing dramatic, just the calm of water, the warmth of the sunset, and the quiet joy of people being together. #hipacontest_mobilephotography @hipaae

Reflected Self Sometimes I just find myself looking at me. Not in a home mirror, but in the heart of the city — in glass, in lights, in the reflections of strangers. Looking at myself within the world, in the mirror of the city, where the inner and outer selves blend together. Maybe it’s self-searching, maybe just habit, or maybe a quiet kind of self-obsession. But there’s always a piece of me waiting there. — گاهی فقط دارم به خودم نگاه می‌کنم، اما نه در آینه‌ی خونه، بلکه در دل شهر، بین شیشه‌ها، نورها و بازتاب آدم‌ها. نگاه کردن به خود در دل جهان، در بازتاب شهر، جایی که خودِ درونی و بیرونی با هم قاطی می‌شن. شاید یه جور خودشناسی باشه، شاید فقط عادت، یا شاید خودشیفتگی. ولی همیشه یه چیزی از من اون‌جا پیدا می‌شه.

Under the Pink Umbrella Submitted to The Knights of Art – Street Photography Awards 2025