Een monument dat geen museum wilde zijn, maar het nu wel is: Pakhuis Santos in Rotterdam, gebouwd tussen 1901 en 1902 en ontworpen door de Rotterdamse architecten J.P. Stok Wzn en J.J. Kanters. Nu gerestaureerd en verbouwd tot het Nederlands Fotomuseum naar ontwerp van Renner Hainke Wirth Zirn Architekten uit Hamburg en WDJArchitecten uit Rotterdam.
Met o.a. foto’s van @loesvanduijvendijk , @ossipvanduivenbode en @frank_hanswijk .
Met deze twee geweldig leuke dames liep ik dit weekend een stuk van de Rot Wein Wanderweg in Duitsland. We liepen omhoog, naar beneden, omhoog en naar beneden. We zagen wijnranken, heel veel wijnranken, bladeren in de mooiste kleuren, mensen met glazen wijn in een speciaal houdertje om hun nek (is helaas geen foto van), lege flessen wijn op onverwachte plekken en Dixie’s voor volle blazen.
We eindigden op zaterdag in Mayschoß. Daar deden we ons te goed aan een glas rode wijn en Duitse Schlagers en lieten we pizza bezorgen in het hotel. Ook verwonderden we ons over de slechte staat van een heel aantal beeldbepalende panden.
Pas de volgende ochtend kwamen we er bij de bakker achter dat dit wonderschone plaatsje op 14 juli 2021 was getroffen door een rampzalige overstroming van rivier de Ahr.
We gaan volgend jaar weer 😊. Toch @eve_lien en @anne_seghers ?
🌟 Trots op mijn zomerprojectje: 5 jaar later 5 keer Mevr. de Architect in 5 podcasts! 🌟
⚖️ Meer dan 20 vrouwelijke architecten sprak ik voor het magazine Mevr. de Architect dat begin 2021 uitkwam. Nu sta ik aan de vooravond van Mevr. De Architect 2.0, maar voordat het nieuwe magazine verschijnt, is het tijd om de balans op te maken.
🎤 5 van die vrouwelijke architecten heb ik opnieuw gesproken voor een korte podcastreeks. Hoe kijken zij terug op het interview van destijds? En wat is er de afgelopen periode gebeurd? Is er iets veranderd in hun werk, in hun positie of in de architectuurwereld als geheel? En wat bleef hetzelfde?
✅ Het resultaat: 5 kwetsbare gesprekken over hoe het is om als vrouw je staande te houden in de architectuur. De werkcultuur kwam elke keer naar voren als een groot struikelblok, maar ook spraken we over stevige oplossingen hoe die uit de weg te ruimen.
🎧 Luister 24 juli naar de eerste aflevering via ja favoriete podcastapp!
📍 24-07 Oana Rades
📍 31-07 Liesbeth van der Pol
📍 07-08 Anne Dessing
📍 14-08 Janne van Berlo
📍 21-08 Dikkie Scipio
💯 Dank aan mijn team dat me enorm heeft geholpen, met speciale dank aan Hanna Veltman die de opname, de edit, de fotografie en de teksten verzorgt! Nog zo’n #powervrouw
@dearchitectnl@floortjekeijzer@charlotte.thomas@hanna.velt@oana.rades@shift_architecture_urbanism @
‘Rotterdam heeft een nieuw paradepaardje: het Fenix Museum, een kunstmuseum over migratie, gevestigd in een getransformeerde havenloods, met als kers op de taart de glimmende Tornado door MAD Architects. Architect Ma Yansong wil de migratiestromen voelbaar maken met een groots gebaar dat het museum in één beweging op de kaart zet.‘ Helemaal eens met collega Floortje Keijzer.
@floortjekeijzer@dearchitectnl
De toekomst is broeierig en vol airco’s. Met die boodschap begint dit jaar de Architectuurbiennale in Venetië. (Al kwamen Catelijne en ik daar pas aan het einde van de dag achter - wij deden de hele biënnale onbewust via de achterdeur.)
Oliver Wainwright, journalist bij The Guardian, schreef iet wat cynisch over de tentoonstelling in de Arsenale: ‘Don’t fear the climate crisis, the exhibition seeks to reassure visitors: a harmonious union of technology and nature will save us.’
Mooiste voorbeeld hiervan vond ik in het Belgisch Paviljoen waar ik werd rondgeleid door Lisa De Visscher. De boodschap van onze onderburen: geen airco’s in je huis maar bomen en planten. Door ruimte te maken voor een klimaatkamer kun je het binnenklimaat van een woning een stuk aangenamer maken. Om de klimaatkamer naar behoren te laten functioneren wordt de gesteldheid van drie bomen 24 uur per dag gemonitord.
Het was mijn eerste keer in Venetië. Het was overweldigend en inspirerend met meer dan 750 deelnemers 😵💫. Ik heb veel gezien, geluisterd, opgeschreven en gewandeld, maar weinig gefotografeerd. Conclusie: hoe minder foto’s, hoe meer aandacht ter plekke. Hierbij een random selectie, incl. de enige foto’s die ik heb gemaakt in het Nederlands paviljoen en van de installatie door Volume.
Nu weer op weg naar huis. Met wallen tot op m’n wangen, maar wel in een fantastisch mooi souvenir: een t-shirt gemaakt door Superuse van twee afgedankte exemplaren ❤️.
Volgende week verschijnt er nog een review van mijn hand op de Architect waarbij ik inga op een hele andere globale crisis die de hele biënnale een zwart randje gaf en slechts op enkele plekken aandacht kreeg. #cliffhanger
Dank aan iedereen die ik sprak en antwoord gaf op al mijn vragen, o.a. @lisadevisscher , @minimickx , @stephanpetermann , @nieuweinstituut , @tracymetz en nog veel meer.
Speciale dank aan mijn perfecte reisgenoot @urbanempire
