Je kunt trainen en werken wat je wilt, maar als het niet stroomt, komt er geen resultaat.
Dat heb ik in sport én in ondernemen vaak ervaren. Je doet alles goed: je hebt ambitie, discipline en je werkt hard. En toch… loopt het niet.
Lang dacht ik dat dat betekende dat ik nóg meer wilskracht moest tonen, nóg meer controle moest nemen, nóg harder moest forceren. Het gekke is: juist dat bleek niet te werken.
Bij het De Fontein-event van @elsvansteijn_defontein , met 1400 mensen in de zaal, mocht ik daarover spreken. Het thema was: ‘Het laten stromen’.
Voor mij heeft dat te maken met een manier van kijken die anders is dan we traditioneel gewend zijn wanneer we ons richten op resultaten.
Het heeft te maken met het aanvaarden en innemen van je plek hier op aarde.
Dat is geen vaag verhaal. Dat is een andere manier van kijken, die verrassend praktisch en bevrijdend is.
Je kunt namelijk niet vechten tegen krachten die groter zijn dan jij. Je plek in je familie, in je werk, je geschiedenis en je patronen werken altijd door, of je ze nu kent of niet.
Het leven wordt dan geen puzzel die je oplost. Het zijn ook geen stukjes die je van anderen of in jezelf hoeft af te wijzen of weg te gooien.
Maar je leert de puzzel als één geheel te zien. En je geeft je daaraan over. Die overgave of dat loslaten is niet mijn 2e natuur, maar het werkt enorm bevrijdend.
Tot slot wil ik iedereen in de zaal bedanken voor de aandacht, de openheid en de energie. Dank voor het luisteren, het voelen, het meebewegen en het meedenken. En dank Els voor het creëren van een plek waar dit gesprek mocht ontstaan.
Mocht je mij als spreker willen boeken voor jouw event, laat het me weten via marktuitert.nl
Ik verloor mijn moeder op 15 januari 2012.
Ze werd 54 jaar oud. Het verwerken ging, dacht ik, redelijk goed en vrij snel. Het leven ging door; ik functioneerde, trainde, werkte. Maar de echte pijn voelde ik niet.
Maar sommige verliezen laten zich niet afronden. De diepe moederliefde is geen hoofdstuk dat sluit, weet ik nu. Het is iets wat blijft samen met het verdriet.
Rouw gaat niet alleen over iemand die er niet meer is, maar ook over een leven dat geen vorm meer krijgt.
Over gesprekken die nooit meer gevoerd worden. Over momenten die niet meer zullen bestaan. Rouw is in die zin ook verdriet om een toekomst die niet kan zijn. Je rouwt om wat nooit meer plaats kan vinden.
Dat doet pijn. Die pijn willen we vaak snel verzachten, begrijpen of oplossen.
Maar dat is een vergissing. Rouw is het bewijs dat er iets van grote waarde op het spel stond. Dat er diepe liefde was.
Inspirerend in deze zin is hoe muzikanten Patti Smith en Nick Cave praten en schrijven (zoek maar op) over dit paradoxale inzicht: rouw brengt je in contact met een deel van jezelf dat diep kan voelen en pijn kan lijden, juist omdat je liefhad.
Rouw en liefde zijn twee kanten van dezelfde gouden medaille van het leven. Je kunt ze niet scheiden zonder het leven zelf te schaden.
Dat vraagt moed. Het is rauw, eerlijk en pijnlijk. En die pijn én die liefde voel ik nu helemaal. Dat voelt als leven.
Mark
Yes!! Drive: train je stoïcijnse mindset is klaar, af en te koop! 🏁🏆
Ik omschrijf tien principes op basis van de Stoïcijnse filosofie. Wijsheden die de Grieken en Romeinen mooi beschreven en die we vandaag de dag kunnen toepassen om zowel gedreven als ontspannen, zowel scherp als relaxed te leven.
In mijn Drive Podcast #55 geef ik alvast een klein inkijkje in het boek. En via @drive_mindset vertel ik meer.
Uiteraard kon ik dit allemaal niet doen zonder de hulp van een groep geweldige mensen:
Dank voor de mooie quotes en feedback: @mariekeelsinga@pvdhoogenband@arieboomsmainstagram@ejpfauth@timmetje_fransen Bas Haring en Damiaan Denys.
Dank voor de het sparren, input voor de trainingen en meelezen @bartheuvingh .
Dank voor de zet in de juiste richting Yves Kummer.
Dank voor de prachtige visuals @burorust .
Dank voor de schrijfhulp en waardevolle input @fitgirlthomas
Dank @mavenpub keihard gewerkt als team om alles aan te laten sluiten.
Dank voor de website, shoot en het meedenken over het gehele plaatje:
👨🎨 @allyourmedia
📸 @pugmi.re
🎥 @storyshot.nl
Handen uit de mouwen, ondernemen en zelf volop meedoen, ook als je 100 miljoen+ omzet.
@sharonhilgers bouwde haar bedrijf My Jewellery uit het niets op tot een gevestigde naam, zowel online als met haar sieraden in eigen winkels.
Een inspirerend verhaal over je eigen kracht volgen, een nuchtere aanpak en ambitie.
Luister mee op Drive Podcast, nu live!
Wereldkampioen worden maar je toch slecht voelen…
Dafne Schippers deelt haar verhaal en hoe ze nu wel met trots kan terugkijken op haar carrière, op Drive Podcast 🫶💯
Een openhartig gesprek met @dafne_schippers voor Drive Podcast #102
Vrij en onbevangen werd ze wereldkampioene 200m in 2015, het veranderde haar wereld.
Ze kon zichzelf al letterlijk knock-out lopen, maar drukte nu ook al haar gevoel weg en ontwikkelde een schild waar op een gegeven moment geen coach of buitenstaander meer doorheen kwam.
Het hielp haar naar op zilver te winnen in Rio, een medaille die ze eerst vervloekte, én nog een wereldtitel om 2017, olympisch eremetaal, maar het stompte haar ook af van het leven.
Nu kijkt Dafne via haar memoires terug op die periode, en kan zien dat het een mechanisme was om te overleven en toch op wilskracht nog te willen winnen.
Zo blijkt maar weer, achter al die ‘stoerheid’ zit een mens van vlees en bloed met dieper liggende emoties die verstopt liggen.
Dank voor je verhaal Dafne, en fijn dat je zo goed kan terugkijken op je carriere.
Bekijk ons gesprek op mijn YouTube kanaal, en luister Drive Podcast via je favoriete podcast app!
Het schaatsseizoen zit erop! ⛸️✨
Een mooi moment om terug te kijken op het afgelopen seizoen en vooruit te kijken naar volgende doelen. @marktuitert leent daarbij een wijsheid van de Romeinse keizer Marcus Aurelius:
“𝗢𝗻𝗴𝗲𝗯𝗿𝗼𝗸𝗲𝗻 𝗱𝗼𝗼𝗿 𝗵𝗲𝘁 𝘃𝗲𝗿𝗹𝗲𝗱𝗲𝗻, 𝗼𝗻𝗴𝗲𝗵𝗶𝗻𝗱𝗲𝗿𝗱 𝘃𝗼𝗼𝗿 𝗱𝗲 𝘁𝗼𝗲𝗸𝗼𝗺𝘀𝘁.”
Je verleden vormt je, maar hoeft je niet vast te houden. Neem de lessen mee en houd je blik open voor wat nog mogelijk is, dat geldt op het ijs én op de werkvloer.
Echte mannen huilen niet.
Veel jongens groeien met die zin op. Niet zeuren. Doorgaan. Sterk zijn.
Het is de naam van een indrukwekkend videodocument waarin o.a. voetballers Ron Vlaar, Edson Braafheid, Gianni Zuiverloon hun eigen worstelingen delen op dit vlak. Zoals ook Denzel Dumfries en Levi Rigters dat doen.
In de topsport herken ik dat mechanisme heel goed. In een kleedkamer op op de baan leer je al snel dat kwetsbaarheid niet hoort bij winnen. Twijfel hou je voor jezelf.
Ook ik heb ook om hulp moeten leren vragen, in plaats van te denken dat ik het allemaal zelf wel oplos. Door te kijken naar mijn eigen patronen, mijn ouders, mijn innerlijke instelling kon ik gelukkig mijn eigen pad vinden en durfde ik daar uiteindelijk op te vertrouwen.
In Nederland worstelt een best groot deel van de mannen met angst, stress of depressie. Tegelijk praten mannen er veel minder over, het is dus niet vanzelfsprekend dat dit lukt of geaccepteerd is.
Mannen stappen daarnaast ruim twee keer zo vaak uit het leven als vrouwen.
De documentaire laat iets heel herkenbaars zien. Topsporters die hun hele leven hebben geleerd sterk te zijn. Niet klagen. Doorgaan. Presteren.
Maar als ze terugkijken op hun jeugd, zie je vaak hetzelfde patroon:
Tekorten, al dan niet overgenomen van ouders. Hoge verwachtingen van een omgeving. Weinig ruimte voor emoties.
Niet door slechte intenties van ouders of een omgeving. Integendeel. Meestal wilden zij het gewoon goed doen. Voor hun gezin. Voor hun kinderen.
Als je met een systemische bril kijkt weet je dat wat we niet aankijken, we vaak onbewust doorgeven.
Het zijn verhalen over mannen die jarenlang hebben geprobeerd sterk te zijn. En nu hun kwetsbaarheid tonen, en daarmee afdalen naar een gezonde plek waarin ze mens kunnen zijn.
Ze durven om hulp te vragen, en zien elkaar écht zonder masker of schild. Moedig.
Kijktip! Documentaire staat online bij Cinetree @hannaverboom@demydezeeuw@jmvanhalst@gzuiverloon@ddumfries2@rvlaar4@levirigters
Meeleven met de gouden massastart van @jorritbergsma op de radio.
En daarna nog eens met @marijkegroenewoud_ 🥇🥇
Pfffff wat een einde van het Olympische schaatstoernooi in Milaan.
