Εκδόσεις LOGGIA

Salone Internationale del Libro Torino -2026. Φέτος τιμώμενη χώρα η Ελλάδα. Εδώ οι Έλληνες εκδότες προσκεκλημένοι του ITA, με τον επικεφαλής της αποστολής Paolo Giorelli.

"Διαβάζουμε το πιο διαυγές μανιφέστο των Millennials, την πιο αποκρυσταλλωμένη αυτογνωσία μιας γενιάς" Ο Γιώργος Περαντωνάκης γράφει για το μυθιστόρημα του Qabel, "Ο πατέρας μου, η πόλη μου και τα τριάντα μου" στην Bookpress.gr Περισσότερα link in Bio #loggiabooks @_bookpress_

Greckie "Ten się śmieje, kto ma zęby" w przekładzie @ana.chatzigiannidi wydane w @loggiabooks na @thessalonikibookfair Fot: @instytutksiazki Dziękuję! #zytarudzka #tensięśmiejektomazęby #instytutksiążki

Η Loggia στη ΔΕΒΘ, για ακόμη μια χρονιά, με παλιούς και νέους τίτλους! #loggiabooks

Σας περιμένουμε στη Διεθνή Έκθεση Βιβλίου Θεσσαλονίκης 2026, περίπτερο 15, stand 82! Πέμπτη 7 – Κυριακή 10 Μαΐου 2026 Ωράριο: Πέμπτη 10:30 – 21:00 Παρασκευή & Σάββατο 10:30 – 22:00 Κυριακή 10:30 – 21:00 #loggiabooks @thessalonikibookfair Διεθνές Εκθεσιακό Κέντρο Θεσσαλονίκης ΔΕΘ–HELEXPO Εγνατία 154, 546 36 Θεσσαλονίκη Είσοδος ελεύθερη

Στις μικρές λίστες των Βραβείων του Αναγνώστη βρίσκεται ο Βασίλης Τσιμπούκης με τη νουβέλα «Μέσα Χρώμα» και ο Qabel (στην κατηγορία Πρωτοεμφανιζόμενος στην Πεζογραφία) με το μυθιστόρημα «Ο πατέρας μου, η πόλη μου και τα τριάντα μου». Περισσότερα link in Bio @oanagnostis.gr #loggiabooks

Μια βραδιά αφιερωμένη στη μνήμη, την ποίηση και τη λογοτεχνία. Η Εύα Μπέη παρουσιάζει το βιβλίο «Με τον Νίκο Καρούζο – Ημερολόγιο», ένα πολύτιμο ημερολογιακό υλικό από τα τελευταία χρόνια της κοινής της ζωής με τον Νίκος Καρούζος. Παράλληλα, ο Νίκος Κουφάκης παρουσιάζει τις Εκδόσεις Loggia, ανοίγοντας μια συζήτηση γύρω από τη σύγχρονη εκδοτική και λογοτεχνική παραγωγή. Η εκδήλωση πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο του δεύτερου κύκλου του Ανηφορά με τίτλο "Μικρές Νύχτες, Μεγάλες Ιστορίες", το καλοκαίρι του 2023, στον χώρο Ο τόπος του βοσκού @theshepherdland , στα Ανώγεια. 🎥 Δείτε ολόκληρο το βίντεο στο κανάλι μας στο YouTube. (Link στο bio) Η εκδήλωσε άνοιξε με μουσικό αυτοσχεδιασμό από τον Λυκούργο Πασπαράκη. @_llykourgos_ #aniforas #anogeia #crete #nikoskarouzos #literature greekpoetry bookpresentation creteculture culturalevents loggia

«Κι είχα πει, αυτά τα παπούτσια δε θα τα βρω. Κι όμως τα βρήκα. Θα του χρειαστούν τα παπούτσια, αύριο μπαίνει στο χώμα. Του χάιδεψα τα μαλλιά. Δεν ξέρω γιατί, έκοψα μερικά τσουλούφια, παντοτινό ενθύμιο. Πριν φύγω, μάλλον θα έπρεπε να προσευχηθώ. Όμως στην οικογένειά μας, ο Τζόκεϊ τα ’χε καλά με το θεό, εγώ με όλα τα άλλα. Άναψα ένα τσιγάρο για το τέλος. Βρήκα ένα σκαμπό, κάθισα. Είναι ωραίο να καπνίζεις δίπλα στους νεκρούς. Τέσσερα τσιγάρα έστριψα. Τελείωσα, έτριψα το αποτσίγαρο στα δάχτυλα. Τον χάζευα. Δεν έπαιρνα τα μάτια μου από πάνω του. Ήθελα και δεν ήθελα να τον θυμάμαι μέσα σ’ αυτό το φέρετρο. Σηκώθηκα. Κουμπώθηκα, έστρωσα τις τσέπες. Σκούφος στο κεφάλι. Και δρόμο» Γελάει καλύτερα όποιος έχει δόντια - Ζίτα Ρούτζκα, μετάφραση Αναστασία Χατζηγιαννίδη. @zyta.rudzka @ana.chatzigiannidi #loggiabooks

📌ΚΥΚΛΟΦΟΡΕΙ ▪️«Οικόσιτα, δεκατέσσερις ιστορίες με γράμματα και μία με εικόνες» - Εύα Μπέη Παρατηρώντας από πολύ μικρή ηλικία τα ζώα στα αστικά κέντρα, τη μετατόπισή τους σ’ ένα καθεστώς εξημέρωσης και ντρεσαρίσματος, η Εύα Μπέη, με τη δεύτερη πεζογραφική της κατάθεση, ανασυνθέτει –σε τόνο πάντοτε παιγνιώδη– την προσωπική της διαδρομή, αγκυροβολώντας τη μνήμη της σε τετράποδους ή δίποδους συνοδοιπόρους, και φωτίζει τις σχέσεις αμοιβαιότητας μεταξύ ανθρώπου και ζώου: από γαλοπούλες στην Πατησίων της δεκαετίας του ’50 μέχρι ερωτευμένους σκύλους, από χάμστερ-μέντορες και ποντίκια-συγκατοίκους μέχρι αυτοκτόνες γάτες και άλογα με ενσυναίσθηση. Τα μικρά αυτά κείμενά της κατατείνουν, τελικά, προς ένα: την κοινή μας μοίρα, ανέστια και νομαδική. Τις δεκατέσσερις αυτές ιστορίες με λόγια, συμπληρώνει και μια ιστορία-πάρεργο με εικόνες, σχεδιασμένες από την ίδια τη συγγραφέα την περίοδο της πανδημίας. @evadbey #loggiabooks

ΚΥΚΛΟΦΟΡΕΙ «Γελάει καλύτερα όποιος έχει δόντια» - Ζίτα Ρούτζκα, μετάφραση Αναστασία Χατζηγιαννίδη «Ήταν όπως ήταν. Ακόμη και για πεθαμένο δεν είχε καλή όψη. Αλλά τον αναγνώριζες. Έστριψα τσιγάρο, μου έδωσα φωτιά, τράβηξα μια τζούρα. Το πρώτο το φούμαρα στα όρθια, για να κοιτάζω από ψηλά. Με τον καπνό σκέπασα τις κακές σκέψεις. Τώρα δεν υπάρχει τίποτα απ’ αυτόν. Τότε μου είχε γυαλίσει αμέσως. Για την ομορφιά τον πήρα. Ο ωραίος σύζυγος είναι ωραίος σύζυγος. Αυτός ήταν και αθλητής. Επάγγελμα: τζόκεϊ. Βάρος χωρίς τη σέλα: πενήντα ένα κιλά με τα ρούχα. Στενές πλάτες, στενός λαιμός, στενός πισινός. Παντού στενός, εύκολα τον αρπάζεις με το ένα χέρι και τον κουβαλάς μισό μέτρο. Μου άρεσε αυτό το πουλάκι στη χούφτα μου» Νεκροπάπουτσα, κοστούμι, λεφτά για κηδεία και φέρετρο, για βότκα και νεκρόδειπνο. Ο άντρας της Βέρας πεθαίνει κι εκείνη πρέπει να τα κανονίσει όλα γρήγορα. Δεν έχει τα μέσα για να αντιμετωπίσει την κατάσταση. Πηγαίνει σε πρώην εραστές και ερωμένες για να ζητήσει λεφτά, να πουλήσει, να ανταλλάξει, να βρει ό,τι χρειάζεται. Η Βέρα είναι μια γυναίκα δυνατή με ισχυρό ένστικτο αυτοσυντήρησης και ροπή προς τον αυτοσαρκασμό. Η αφήγησή της, άμεση, θεατρική, με πικρό χιούμορ και χωρίς ίχνος καθωσπρεπ

Δύσκολο να βρεις καλά παπούτσια για μακαρίτη. Άλλα τα παπούτσια για τον τάφο, άλλα για τη ζωή. Τα παπούτσια για τον φρεσκοπεθαμένο είναι καλά αν είναι καινούρια. Ή φορεμένα αλλά να μοιάζουν ακριβά. Ιδανικά – καινούρια και ακριβά. Αν ο συχωρεμένος είναι τυχερός, θα του βάλουν πατημένα παπούτσια που στην όψη θα είναι καλύτερα κι απ’ του κουτιού. Από κανονικό παπούτσι κάνεις νεκροπάπουτσο. Το αντίστροφο δε γίνεται. Φόρα παπούτσι για το φέρετρο, γύρνα πίσω στη ζωή και στα δυο βήματα σου ’χει φύγει η σόλα. Ανοίγουν για μια στιγμή το φέρετρο, όλοι κοιτάζουν στα γρήγορα τα παπούτσια για να μη δουν τον νεκρό στον ύπνο τους. [...] [...]Σχετικά με τα παπούτσια της κηδείας. Και με καλτσόπανα θα τον τύλιγα για το χώμα. Όμως αν, θεός φυλάξοι, υπάρχει η αιωνιότητα και ξαναβρεθούμε με τον Τζόκεϊ, θα μου χιμήξει με την πρώτη που τον πέταξα στον τάφο με κουρέλια. Αν με πιάσει κάποιος στο βρισίδι, αμέσως τον πιάνω στα χαστούκια. Αλλά δε μου αρέσει, γιατί άμα αρχίσω, δε σταματάω στο ένα. Δε θα ήθελα να ξεκινήσω την αιώνια ζωή χτυπώντας τους πιο κοντούς. Ο Τζόκεϊ δεν μπορεί να θαφτεί με τα δικά του παπούτσια. Ο θάνατος του έπρηξε τα ποδάρια. "Γελάει καλύτερα όποιος έχει δόντια", Ζίτα Ρούτζκα, μετάφραση Αναστασία Χατζηγιαννίδη, Εκδόσεις Loggia (Υπό Έκδοση) . . . Η Αναστασία Χατζηγιαννίδη (1980) είναι σλαβολόγος και διδάκτορας Συγκριτικής Γραμματολογίας. Τα τελευταία χρόνια διδάσκει πολωνική γλώσσα και λογοτεχνία στο εκπα και εργά- ζεται ως μεταφράστρια. Μεταξύ άλλων έχει μεταφράσει έργα των: Όλγκα Τοκάρτσουκ, Βλαντίσλαβ Στ. Ρέιμοντ, Μπρούνο Γιασένσκι και Έντουαρντ φον Κάιζερλινγκ. Το 2025 έλαβε τιμητική διάκριση από το Πανεπιστήμιο της Βαρσοβίας για τη συμβολή της στη διάδοση της πολωνικής γλώσσας στο εξωτερικό.. #loggiabooks @ana.chatzigiannidi

«Το μόνο που μπορεί να κάνει η λογοτεχνία είναι να θέτει καλές ερωτήσεις» - Βιντσέντζο Λατρόνικο - Συνέντευξη στον Βαγγέλη Κούμπουλη για το διαδικτυακό περιοδικό mag.frear.gr Περισσότερα Link in Bio #loggiabooks @koumbouleiro79 Photography by Federico Ciamei