hexpositie.nl
in Weerstand Roermond
+/- 90 kunstenaar. Eerbedetoon aan de vermeende heksen van toen.
bewustwording van de vrouwenhaat heden ten dage #orangetheworld
en uitnodiging om het vrouwelijke te vieren in iedereen #inclusiviteit
en ik mocht ook kunst door mij heen laten ontstaan. Later meer...
Sommige ontmoetingen zijn geen toeval,
maar timing.
Een deur die opengaat
op het moment dat jij er klaar voor bent.
Voor mij was jij zo iemand, Meta.
Je vroeg mij niet zomaar om mee te doen,
maar om te creëren voor vrouwen zonder naam —
voor wie ooit gestraft werd,
vergeten werd,
stil werd gemaakt.
En voor de vrouwen van nu
die nog steeds twijfelen of hun stem veilig is.
Die uitnodiging raakte diep.
Niet als werk,
maar als herinnering.
Vanaf dat moment werd niet alleen een kunstwerk geboren,
maar een boek,
een veld,
een lijn die door generaties heen reikt.
Ik wil uitspreken hoe diep ik bewonder
wat jij en je team hebben neergezet met de Hexpositie:
💛 een plek van herinnering
💛 van eerherstel
💛 van collectieve heling
Een ruimte waarin kunst niet alleen gezien wordt,
maar gevoeld.
Waar verhalen terug mogen keren.
Het feit dat ik daar tussen mag hangen,
met werk dat uit ziel komt
en niet uit techniek,
is voor mij geen kleinigheid.
Dankjewel voor jouw vertrouwen,
voor jouw moed,
voor het openen van een veld
waarin nieuwe stemmen mogen landen.
Ik zie je.
Ik eer je.
Dankjewel. ✨
Suzanne
In de Hexpositie wordt de Heksenhamer (Malleus Maleficarum), het boek dat uitlegt hoe vrouwen moesten worden vervolgd, gefolterd en vermoord, symbolisch doorboord met spijkers.
Zo wordt de tekst letterlijk onleesbaar gemaakt, een symbolische breuk met het systeem dat deze vrouwen het zwijgen oplegde.
Roermond kende destijds de hoogste aantallen heksenvervolgingen in de Benelux.
Dit gebaar is een eerbetoon aan de onschuldige vrouwen die zijn beschuldigd, gemarteld en gedood, en aan de stemmen die nooit gehoord mochten worden.
Kom je langs? Sla dan een spijker erin.
De Hexpositie is te bezoeken t/m 14 december.
Schilderen voelt voor haar als een eerste levensbehoefte, dus kan ze niet anders dan daaraan toegeven.
Ze ging studeren aan de Stedelijke Academie voor Kunsten in Genk, waar ze in 2003 cum laude afstudeerde.
Haar penseelstreken gaan rechtstreeks van haar hart naar het doek,zonder interrupties, vrij en onbegrensd.
In al haar werken komen deze krachtige expressieve uitingen terug. Het is haar signatuur geworden. Of het nu is met acrylwerken op doek, of in art on metal.De kleur van de passie, rood is vaak een terugkerend thema.
Inmiddels exposeert ze in binnen en buitenland, inspiratie is vooral de mens met zijn lichaamsvormen en zijn vloeiende bewegingen blijven haar boeien. Met passie beheert ze haar eigen galerie-atelier Honest-Art.
https://hexpositie.nl/wps-members/marianne-bongers/
VuurZiel - Ignis Femina
Maar ik ben geen kunstenares.." stamelde ik aan de telefoon toen mij werd gevraagd of ik een kunstwerk zou willen maken voor de @hexpositie "Jawel! Jij bent een levens-kunstenares" ging @metavanappeven verder. Er verschenen blosjes op mijn wangen en ik voelde een diepe JA!
Al zoekend op zolder, hield ik een groot doek in de punt tegen mijn lichaam aan terwijl ik voorover gebogen stond om tussen de andere doeken te kijken. Er zat niets tussen totdat ik zag dat mijn lichaam precies op het doek zou passen dat ik al voor me hield.
Ik rende naar beneden, greep een witte tube verf, trok mijn kleren uit en smeerde mijn torso in met de koude witte en plakkerige substantie. Zonder er over na te denken, gedreven door nieuwsgierigheid en speelsheid drukte ik het doek tegen mijn inmiddels witten bovenlijf aan en bekeek het resultaat vol verbazing.
De bloemen die al op het doek stonden kwamen uit op de plaats van mijn onderbuik en voelden sierlijk krachtig en vrouwelijk. Precies zoals die plek in mijn lijf voor mij voelt.
Dus ik stopte en dacht dat het klaar was.
Na een paar weken voelde ik het. Er mocht passie en daadkracht in, in de vorm van vuur. Gelukzalig schilderde ik een vuurtje in de gehele horizontale richting, van de eene punt naar de andere en ik staarde ontevreden naar het doek.
Na weken van onvrede en een totale blokkade besloot ik de hulp in te roepen van een andere kunstenares.
Samen keken we naar het doek en het enige wat ze zei was.. "Ik zie dat je een mooi vuurtje hebt gemaakt, maar dat is niet JOUW vuur!"
Ik keek haar stom verbaasd aan en knikte. "Mijn vuur gaat zo!" zei ik, terwijl ik met mijn handen over het doek wreef. "Nou, doe het maar!" zei ze!
Eenmaal thuis stak ik mijn handen in de rode verf en maakte contact met het vuur in mijn buik; de boosheid van al het (heksen)onrecht kookte in mezelf naar boven en als vanzelf gleden mijn handen krachtig over het doek. Tevreden keek ik op en zag hoe mijn witte lijf, tussen de vlammen door, stevig was blijven staan.
Er gingen weer een aantal weken overheen voordat de volgende beweging duidelijk werd..
>> Lees verder in de comments <<
Ik nodig mezelf en anderen uit om ruimte te maken voor het ware zelf, zonder angst en zonder oordeel. Gevoed door pijn en schoonheid, en ingebed in een breder creatief en psychoanalytisch proces, schilder ik zonder gedachten in abstractie, formalisme en materialiteit. Ik smeer, smelt, kras en schraap tot harmonie en verstoring samenvallen, en tijdloze compositie en expressieve rebellie elkaar in balans vinden. Zo wordt mijn werk een stil verzet tegen controle en schijn.
https://hexpositie.nl/wps-members/maayke-bal/
Gisteren bleef ik even staan bij het kaartje naast mijn kunstwerk.
Mijn woorden.
Mijn energie.
Mijn ziel, zichtbaar voor iedereen die voorbijloopt.
En het raakte me onverwacht.
Omdat dit niet zomaar een beschrijving is…
het is een deel van mijn verhaal dat nu eindelijk naar buiten mag.
✨
Mijn kunstwerk heet:
“Wanneer de ziel haar vleugels vindt.”
En dit werk is een ode.
Een eerbetoon.
Een herinnering.
Aan alle stille stemmen, van toen en nu.
Aan de vrouwen die hun wijsheid droegen
in een tijd waarin dat niet mocht.
De vrouwen die intuïtief waren,
zacht, krachtig, helend
en daarom gevaarlijk werden gevonden.
Juist hier, in Roermond,
waar de heksenvervolging de hoogste aantallen kende
van de hele Benelux,
voelt dat extra zwaar
en extra heilig.
Onschuldige vrouwen.
Onterecht beschuldigd.
Onterecht gedood.
En nooit gehoord.
Mijn kunstwerk staat voor hen.
Voor hun levens die abrupt werden gestopt.
Voor hun kracht die nooit erkend werd.
Voor hun stemmen die eeuwenlang zijn weggedrukt
maar nu eindelijk weer mogen klinken.
En het staat ook voor de vrouwen van nu
voor jou, voor mij,
voor iedereen die zich te lang klein heeft gehouden
in haar licht, haar stem, haar creatie.
✨
De heilige geometrie in dit werk is gechanneld
met de energie van mijn opa
en verweven met mijn eigen proces
van rouw, ontwaken, thuiskomen en openen.
Het is geen kunst dat “mooi moet zijn”.
Het is een portaal.
Een veld.
Een herinnering.
Een activatie.
Een plek waar ziel en verhaal elkaar ontmoeten.
Dat dit werk nu hangt,
precies hier,
tussen al dat andere licht,
voelt alsof iets wat lang op slot zat
eindelijk open durft te gaan.
✨
Als je iets voelt bij deze woorden
tinteling, warmte, herkenning, beweging
laat dan één woord achter.
Het veld reageert.
Het werk reageert.
En jouw ziel reageert mee.
Marco Jeurissen (1976) maakt illustraties voor diverse kranten, magazines en andere toepassingen. Ook publiceerde hij meerdere documentaire stripverhalen. In 2025 verschijnt zijn eerste prentenboek. Naast zijn eigen werk is hij als docent illustratie verbonden aan de Kunstacademie Maastricht.
Opdrachtgevers (selectie):
De Limburger, Autoweek, Provincie Limburg, Cuypershuis Roermond, Noordhoff, MUMC+ Maastricht, Stripgids, Historiehuis Roermond, Gemeente Gulpen-Wittem, Research World, Gemeente Heerlen, Museum W, Gemeente Maastricht, Gemeente Roerdalen, Geonius, Pensioenfonds AZL, Zuyderland, CNV, BIM Loket en Provincie Zuid-Holland.
https://hexpositie.nl/wps-members/marco-jeurissen/
Studeerde Nederlands en is zowel schrijver als beeldend kunstenaar. In 2016 debuteerde ze met de roman Voorland. Daarna verschenen Slot, Het lied van de spreeuw, Dit gaat nooit voorbij en Jij bent mijn begin. Octavie’s werk werd wereldwijd vertaald en kreeg diverse internationale onderscheidingen.
Als beeldend kunstenaar houdt Octavie zich vooral bezig met het maken van linosneden, die ze in haar werkplaats in Maasniel gutst en afdrukt. Het werk is permanent te bezichtigen bij Gallery Untitled in Rotterdam.
https://hexpositie.nl/wps-members/octavie-wolters/
Bekijk meer op haar website: https://octaviewolters.nl
