We kunnen alles meten, plannen en optimaliseren.
Maar de merken die blijven hangen, zijn de merken die iets voelen durven laten bestaan.
Marketing is geen race om aandacht.
Het is een oefening in betekenis.
Hoe denk jij hierover?
🏡: @studio_nu_design
Yeah yeah yeah, daar zijn we weer! We zoeken iemand die niet alleen uitvoert, maar meedenkt en meebouwt. Van content en shoots tot strategie en brainstormen, je zit er middenin. Veel vrijheid, veel verantwoordelijkheid en vooral: veel ruimte om te groeien.
Vooral iemand die creatief is, out of the box denkt en niet gemaakt is voor elke dag hetzelfde. Iemand die snel is in z’n hoofd, gevoel heeft voor beeld, stijl en storytelling en houdt van afwisseling.
Je gaat o.a.:
– Meedenken over content, campagnes en creatieve concepten
– Campagnes draaien en optimaliseren (SEA-ervaring = grote plus)
– Meehelpen bij shoots (en eventueel zelf filmen/editen)
– Social media beheren, plannen en optimaliseren
– Op locatie bij klanten content creëren
– Meewerken aan strategieën en positionering voor klanten
– Ideeën uitwerken van concept tot concrete content
– Ondersteunen in alles wat er speelt
– Gevoel voor grafisch ontwerp? Grote plus
📍 In dienstverband 16–30 uur per week (afhankelijk van jouw expertise en wat je kunt oppakken) ⚡ Start: zo snel mogelijk
Interesse? Geen standaard riedeltje nodig hier.
Stuur je portfolio en CV (of iets waar je écht trots op bent) + waarom deze vacature je aanspreekt naar [email protected]
Voor mijn mede-creatievelingen: Terwijl de massa AI probeert slimmer te maken, blijven wij gewoon lekker zelf nadenken. En dat is voorlopig nog niet te automatiseren.
Gisteren zat ik in een call. “Hoe bereiken we jongeren?”
Ik scrolde door hun kanalen. Project. Registratie. Groepsfoto. Verslag. Project. Registratie. Groepsfoto. Verslag.
En ik dacht: Voelen we weerstand om ons echt te verplaatsen in Gen Z en alles wat daarna komt? Is het écht een generatiekloof? Is het confronterend om te erkennen dat hun tempo niet het jouwe is? Het is bijna een dagelijkse doelstelling in mijn werk hoor, daar niet van.
De call zette me verder aan het denken: Staat er een timer op mijn expertise? Ben ik de brug omdat ik de taal spreek, of alleen omdat ik nog jong ben? Heb ik een ‘houdbaar tot’ datum van tien jaar voordat ik de aansluiting verlies?
Well well well, profiteer nu van mijn jongheid… of zie het als een mooie mix van generaties die ik begrijp en verbind.
Ik denk dat het niet gaat over leeftijd. Dit gaat over structuur. Jongeren willen geen verslag. Ze willen onderdeel zijn. Ze willen zich geaccepteerd voelen. Gezien. Zichzelf mogen zijn. Dromen hardop kunnen uitspreken.
Dat bereik je niet door te zenden wat je hebt gedaan. Dat bereik je door ruimte te maken waarin ze zichzelf herkennen.
Dat is community building. Dat is uitnodigen in plaats van informeren.
Misschien ben ik nu nog de brug omdat ik midden in die cultuur sta. Maar wat ik gisteren heb neergelegd is geen leeftijdsding.
Het is een heldere structuur:
Van zenden → naar betrekken.
Van project → naar mens.
Van instituut → naar community.
Het is maaaaandag jongens. Wakker? Havermoutje op? Of functioneer je vandaag vooral op koffie en goede bedoelingen?
Oké. Let’s start the week met een beetje schuurpapier en mijn ongezouten mening. Ik denk namelijk dat zichtbaarheid vaak wordt verward met relevantie.
Beter waarde leveren en wat minder consistent, dan elke week braaf posten, zonder dat iemand er ook maar één gedachte rijker van wordt.
Doe met deze vragen wat je wilt. Plak ’m desnoods op je koelkast. Of negeer ’m volledig. Ook goed.
In mijn vakgebied zie ik zoveel voorbij komen, wat in mijn ogen vooral draait om ego. Look at me. Pick me. Zie je me? Zie je me nu? Nee joh.
Show me what you got. Laat me zien wat jij ziet. Wat jij snapt. Wat jij hebt geleerd. Waar jij een andere mening over hebt. Niet dat je er bent, maar waarom jij ertoe doet. Wat weet jij, dat ik nog niet zie? Welk perspectief heb jij, dat hier mist?
Daar zit je waarde. Niet in hoe vaak je verschijnt, maar in wat je meeneemt.
Benieuwd hoe jullie hiernaar kijken en of jullie hier iets aan toe willen voegen.
(En ja, schuren mag. Graag zelfs.)
Welke van deze vragen voelt nu het meest ongemakkelijk?
Stop met het kopen van trucjes. Start met het claimen van je eigen autoriteit.
Marketing vanuit identiteit is geen strategie, het is een overgave aan wie je echt bent.
Hoe kijk jij hiernaar?
Twee jaar Het Contenthuis…
Twee jaar bouwen. Twijfelen. Doorgaan.
Twee jaar vallen, opstaan, leren, groeien.
Ondernemen blijft voor mij zó bijzonder.
Omdat je elke dag mag werken met mensen die ergens aan bouwen.
Aan een idee.
Een droom.
Een merk.
Een toekomst.
Mensen met vuur, lef en plannen die soms groter zijn dan zijzelf. Dat ik daar onderdeel van mag zijn, mee mag denken, maken en vormgeven, voelt nog steeds als een cadeautje.
Twee jaar Het Contenthuis. En nog elke dag even veel plezier in wat er ontstaat als je samen durft te bouwen.
🎥 Video credits naar @halomedia — thanks voor het vastleggen van deze mijlpaal.
#vj
De laatste dagen zijn aangebroken: t/m 1 december 2025 kan er nog worden bijgedragen aan de mural ter ere van Giselle Kuster en voor meer gelijkwaardigheid qua kunst in de openbare ruimte van Venlo.
Met elke donatie groeit het kunstwerk dat in de Venlose binnenstad verschijnt als blijvend eerbetoon aan een bijzondere kunstenaar die lange tijd buiten beeld raakte.
De mural wordt gemaakt door Yasja Ligtelijn en Reggy Bruine de Bruin en groeit mee met elke donatie. Er is nu € 6.010,- opgehaald maar om écht impact te maken is meer nodig! Ter vergelijking: de mural van Evert Thielen heeft € 15.000,- gekost.
De crowdfunding bevindt zich inmiddels in de laatste fase. Er kan nog t/m 1 december 2025 worden gedoneerd. Een donatie, groot of klein, maakt direct zichtbaar verschil. Wil jij ook bijdragen aan een groter verhaal? Doneer via #linkinbio van @houseofconfetticommunity of @aangenaam.collective !
💛
Content creation: @hetcontenthuis
Muziek: Lambrini Girls
