Το βίντεο του "κάπου το χάνουμε" είναι πάνω.
Η ιστορία αυτού του κομματιού κρατάει κάποια χρόνια, πίσω στο καλοκαίρι του 23. Σε ένα σερί στην Αμοργό, τις ώρες που όλα μοιάζουν πιο όμορφα και ξημερώνουμε κάπου σουρωμένοι και μαζί με αυτούς που έχουμε επιλέξει να μοιραστούμε τα ρεπό μας. Έπειτα στο καράβι της επιστροφής στην Αθήνα όπου πήρα τηλέφωνο τον λόγου χάριν για να μου φτιάξει αυτή τη λούπα επί τόπου (για να το γράψω και εγώ επί τόπου) και εν τέλη ένα βράδυ του Ιούλη στην πλατεία Πρωτομαγιάς το καλοκαίρι του 25, τώρα που όλα στενεύουν ακόμη περισσότερο. Όλος ο ήχος του επιμελήθηκε στο Redframe απ' τον λόγου χάριν.
Το βίντεο του το σκεφτήκαμε λίγες μέρες μετά, ξημερώματα στην Αλεξανδρούπολη με την Βαλεντίνη και το γύρισε η ίδια τις επόμενες μέρες. Έπειτα έτρεξε να πάρει καράβι και εγώ να δουλέψω. Φιλιά στο Σέκα και στον Τέο που μας βοήθησαν.
Στην τελική, αν δεν είναι όλο αυτό που κάνουμε διάδραση με τα αγαπημένα μας άτομα, τι σκατά είναι και τι σκατά κάνουμε και εμείς άραγε;
