Gisteren was ik in Loosdrecht, waar de afgelopen weken demonstraties tegen noodopvang voor asielzoekers compleet uit de hand liepen. Ik sprak met bewoners, COA-medewerkers en de mensen die daar worden opgevangen. Dan zie je wat de komst van de noodopvang en het absurde geweld tegen politie, brandweer en de mensen in de opvang teweeg hebben gebracht.
Bewoners maken zich grote zorgen over hun dorp en de verdeeldheid die is ontstaan. Politieagenten en hulpverleners werken al weken onder gigantische druk. En de mensen in de opvang leven ondertussen in een soort lockdown, met geïmproviseerde slaapruimtes, nauwelijks privacy en simpele maaltijden.
Binnen zag je ook een heel ander gezicht van Nederland dan het geweld tegen de politie. Ze zwemmen daar in de kaartjes met steunbetuigingen, de kasten puilen uit van gedoneerde spelletjes en stapels stroopwafels die mensen doneren om de asielzoekers en de medewerkers een hart onder de riem te steken. “We schamen ons voor het geweld dat heeft plaatsgevonden”, zeggen zij. En ik sprak buurtbewoners die niet blij zijn met de asielopvang, maar een grote afkeer hebben van het geweld tegen de politie en het ophitsgedrag waarvoor bepaalde politici Loosdrecht als podium gebruiken.
Voor mij is duidelijk dat de overheid veel dingen beter kan en moet doen. En daarbij staat voorop dat we onze mensen veel beter moeten beschermen. Want brandstichting, grove intimidatie en geweld tegen politie en brandweer moeten keihard afgestraft worden. Wie met fakkels en vuurwerk gooit raakt namelijk niet alleen de mensen die er staan voor onze veiligheid, ze zaaien angst in een hele dorpsgemeenschap. En Loosdrechters zijn het zat dat daar voor een heel groot deel steeds weer mensen bij zitten die helemaal niet uit de buurt komen.
De impact op het dorp is levensgroot. Bewoners voelen spanning en verdeeldheid in hun gemeenschap. Veel mensen durven hun mening niet eens meer te uiten. Juist daarom is het zo belangrijk dat mensen zich gehoord voelen en dat de overheid zichtbaar aanwezig is. Want uiteindelijk gaat het hier niet alleen over opvang, maar over vertrouwen. Vertrouwen dat de overheid grip houdt, luistert naar zorgen en actie onderneemt.
In iets meer dan 66 seconden praat onze fractievoorzitter in de Tweede Kamer @janpaternotte je bij, over wat D66 deze week heeft gedaan voor Nederland.
Een jaar geleden namen we afscheid van Jan Terlouw.
Een boegbeeld van D66. Een baken in een onrustige politieke wereld. En tot het einde toe betrokken bij onze partij, onze vereniging en de toekomst van Nederland.
Op 15 maart 2025 bezocht Rob hem thuis in Twello.
Zijn oproep blijft actueel: ga in gesprek en blijf zoeken naar wat ons verbindt.
Bekijk het hele gesprek via D66.nl/jan-terlouw
Wat we de afgelopen dagen op meerdere plekken in Nederland zagen, heeft helemaal niets meer te maken met vreedzaam protest.
Hulpdiensten werden aangevallen, vuurwerk werd gegooid en asielzoekers werden geïntimideerd met brandstichting. Totaal onacceptabel.
In Nederland lossen we meningsverschillen niet op met geweld, maar door je duidelijk uit te spreken. En naar elkaar te luisteren.
Laten we pal blijven staan voor het Nederland dat we wél willen zijn: vrij, veilig en zonder intimidatie. 🇳🇱
Vandaag is de Dag van de Zorg. Iedereen kent belangrijke momenten in het leven waar zorgverleners het verschil maakten: van geboorte tot overlijden en op vele belangrijke momenten daar tussenin. Dank voor het belangrijke werk dat jullie dag en nacht doen!
Voor onze Kamerleden Wieke, Marc en Marijke is het elke dag in de Tweede Kamer de Dag van de Zorg. Ze gaan op werkbezoeken, nodigen zorgprofessionals uit in de Tweede Kamer en voeren het politieke debat om - samen met andere partijen - de zorg voor wie dat nodig heeft goed te krijgen en te houden.
Dank aan al die professionals die hier elke dag weer aan bijdragen!
✨In case you missed it: goed nieuws voor (oud-)studenten!✨
Onze minister van OCW @ministerocw zorgt voor een extra tegemoetkoming van zo’n €2000 voor leenstelselstudenten.
Daar blijft het niet bij. We verhogen de uitwonende beurs met 50 euro voor alle studenten die op kamers wonen!
Want studeren moet je vooruit helpen, zodat je met vertrouwen kunt bouwen aan je toekomst.
Vandaag is het Europadag. Een dag waarop we stilstaan bij de kracht van Europa. In een wereld waarin oorlog, economische onzekerheid en geopolitieke spanningen steeds dichterbij komen, wordt steeds duidelijker: geen enkel Europees land kan de uitdagingen van deze tijd alleen aan.
Juist daarom moeten we bouwen aan een Europa dat beschermt én verbindt. Een Europa dat democratie en rechtsstaat verdedigt. Dat investeert in veiligheid, schone energie en innovatie. En dat mensen meer grip geeft op hun leven en toekomst.
Voor Nederland is het belangrijk dat we niet langs de zijlijn staan, maar actief meedoen, meepraten en verantwoordelijkheid nemen. Want Europese samenwerking dient ook onze Nederlandse belangen.
Op Europadag staan we daarbij stil én kijken we vooruit naar wat we samen nog kunnen bereiken. Ik geloof in een sterke, zelfstandige en zelfverzekerde Europese Unie. Een Europa dat opkomt voor zijn waarden en met een krachtige stem zijn plek inneemt in de wereld.
Want uiteindelijk is Europa meer dan een samenwerking tussen landen. Het is de overtuiging dat we samen sterker staan dan alleen.
Het is aan ons om die volgende stap te zetten. Europe is back! 🇪🇺
Het begon allemaal op een puinhoop. Na de Tweede Wereldoorlog lag een groot deel van Europa in puin. Toch kozen dappere leiders ervoor om niet in de negativiteit te blijven hangen. Ze geloofden dat het anders kon. Dat landen die samenwerken geen oorlog met elkaar voeren. En ze hadden gelijk.
Wat begon als een akkoord over kolen en staal groeide in de decennia daarna uit tot iets wat de wereld nooit eerder had gezien: een vrijwillige Unie van soevereine landen, gebouwd op gedeelde waarden. Landen die vroeger elkaars vijanden waren, werden elkaars partners. Grenzen die werden bewaakt met prikkeldraad, werden lijnen op een kaart die je nauwelijks nog opmerkt als je erover rijdt.
Vandaag leven meer dan 440 miljoen mensen in die Unie. Ze spreken 24 officiële talen, eten verschillende keukens, vieren verschillende feesten en belijden verschillende geloven. En toch delen ze iets fundamenteels: de overtuiging dat je samen sterker staat dan alleen.
En die overtuiging is vandaag de dag belangrijker dan ooit. Europa staat voor grote uitdagingen, de klimaatcrisis, geopolitieke spanningen aan de randen van het continent, een wereld die razendsnel verandert en waarin grote machtsblokken het tempo bepalen. In die wereld telt Europa alleen mee als het één stem laat horen.
Dat besefte Robert Schuman ook. Op 9 mei 1950 hield de Franse minister een toespraak waarin hij opriep tot Europese samenwerking. Een simpele oproep, met grote gevolgen. Want uit die woorden groeide uiteindelijk de Unie zoals we die vandaag kennen.
Vandaag, 76 jaar later, vieren we die Unie. Als herinnering aan iets wat gemakkelijk vergeten wordt; dat de vrijheid die we vandaag kennen niet vanzelfsprekend is. Het is aan ons om het door te geven, en waar nodig, te verdedigen.
Dus sta er vandaag even bij stil, en vier Europa met je buren, collega’s en vrienden.
Proost, Cheers, Santé, Prost, Skål, Kippis, Terviseks, Priekā, Į sveikatą, Sláinte, Salute, Na zdraví, Na zdravie, Na zdravje, Živjeli, Nazdrave, Noroc, Egészségedre, Stin iyá mas, Na zdrowie, Saúde, Salud, Saħħa!🥂🇪🇺
Vierentwintig talen, één stem!🇪🇺
Op Europadag vieren we niet alleen de samenwerking tussen Europese landen, maar ook de grote diversiteit aan talen, culturen en landschappen die Europa zo bijzonder maakt. Van de uitgestrekte mediterrane kusten tot de besneeuwde bergtoppen in het noorden, van kleurrijke steden vol geschiedenis tot pittoreske dorpen.
Juist in die verscheidenheid ligt onze kracht. Want ondanks alle verschillen delen wij één gemeenschappelijk doel. De overtuiging dat iedereen veilig en vrij moet kunnen leven, ongeacht afkomst, religie of achtergrond. Een geloof in democratie, in een eerlijke rechtsstaat en mensenrechten.
Vandaag vieren we dat Europa een plek is waar verscheidenheid en eenheid hand in hand gaan. Een continent dat laat zien dat samenwerking sterker is dan alles wat ons zou kunnen verdelen. Waar vierentwintig talen klinken, maar één boodschap doorklinkt.
“In verscheidenheid verenigd.”
Dát is de kracht van Europa.
Vandaag vieren we de vrijheid.
Die vrijheid is niet vanzelfsprekend. Dat was het 80 jaar geleden niet en dat is het vandaag ook niet. Want terwijl wij vieren, wordt er op plekken in Europa, het Midden-Oosten en elders in de wereld nog altijd gevochten voor diezelfde vrijheid.
Vrijheid vraagt om bescherming. Om samenwerking. Om een sterk Europa dat opkomt voor vrede en veiligheid.Vandaag vieren we. En beseffen we hoe kostbaar die vrijheid is.
