Sunday, 6.30pm: The last act of Consider Listening is Mutko, a British electro-pop musician with indie influences., presented by Blue Kite.
Born in London, Mutko was immersed in music from an early age, thanks to his parents' deep appreciation for the arts. His first encounter with the guitar came when a next-door neighbor taught him a few basic chords. Although his initial passion leaned more toward painting, everything changed after discovering The Beatles: 1 CD, which he listened to nightly for over a year.
During middle school, he was introduced to the likes of Led Zeppelin, Jimi Hendrix, and other rock pioneers. The guitar returned to his life in the form of a knockoff Stratocaster, sparking a deeper connection. While studying at university, he formed a cover band, gaining practical experience and refining his playing style through performance.
Years later, Mutko began working as a session guitarist and touring with various artists, further expanding his musical vocabulary. It wasn't until after the Covid-19 pandemic that he found the space to compose original material. Having long experimented with free prose poetry, he finally found the right collaborator to bring his lyrical instincts into music.
Together with Efkan Zeren, he co-founded Raveleen, a passion project rooted in artistic curiosity and shared vision. The duo released two singles, "Sinking" and "21st Century," both of which reflect the project's wide sonic palette and narrative-driven songwriting.
Mutko's musical sensibilities lean towards the theatrical-owing as much to his mother's love for Queen as for Mary Poppins. His creative aim is to explore that magical space where art not only captivates but holds its ground on its own terms.
Şubat ayı boyunca çalışmak için Londra’ya, orada da en sevdiğim yere, neredeyse artık “bizim bar” diyebileceğim yere döndüm. 2016’dan beri hayatımdadır. En yakın arkadaşlarımı bu dört duvar içinde edinmişimdir. Nice müzisyen buradan geçmekte, ve şansımız var ki sürekli yetenekli bestecilere ev sahipliği yapmakta. Neler neler öğrendim milleti seyrederek saymakla bitmez. Çektiğim videolardan bir seçki hazırladım, aşağı sanatçıların adını yazıyorum.
1- Charles Bueller @charles.bueller
2- Madeline Thorp @thorp___
3- Eyes @eyes_band_london
4- Eddie Ogle @drunkngoosey and fellow musicians
5- Nana M. Rose @nanamrose
6- Jeremy Peter Allen @jeremypeterallen
7- Tommy Down and his band @tommydownmusic
8- Esme White and Alex Fry @esmewhite_@fryup
9- Oli McCracken @olimccracken
Kedi ve köpke dumpı çünkü elimde çok birikti
Birincisi heybeli kedisi, ikincisi maharetli muffin, üçüncüsü bela binnaz, dördüncüsü gene muffin, dördüncüsü üst sınıf bir kedi, beşincisi uykulu arwen, altıncısı neresi doğru olduğu belli olmayan bir kedi, yedincisi continental virali, sekiz ve 9 ise senkron kediler.
Bu arada baya gezip tozdum bu yaz, vakitlice bunları paylaşmak gibi bir gayem olmadı, hikaye şeklinde anlatsam her şeyi güzel kamu hizmeti olabilir belki. Denizde foklardan kaçtım, Rocky dağlarına gittim, twilight soundtrack dinledim La Push’a çok yakın bir yerlerde. Olaylıydı.
National Portrait Gallery'e gittim, güzel bir broşür/harita ile beni çok sevindirdiler. Bütün klasikleşmiş Darwin, Elizabeth, Churchill vb. portreleri oradaydı, onları buraya koyma gereği hissetmedim. Sevdiklerimi paylaşıyoree.
1- Antre
2- Richard III, yanılmıyorsam 10 sene önce falan mezarını buldular bir park yerinin altında (R yazıyormuş park yerinin üstünde tesadüfen)
3- William Perkin, adam yeni bir boya keşfetmiş, sevdiği iş ile haşır neşir olurken çizmişler kendilerini, hoşuma gitti öyle, Cope, 1906.
4- Bunun bilgilerini atlamışım, elbise/arka plan karışıklığı ve çiçeklerin alakasızlığı hoşuma gitti.
5- Kim olduğu bilinmeyen bir çocuk, gerçek hayatta üç boyutlu gibi gözüküyor, karanlık bir odada sergilendiği için ayrıca daha bir tüyler ürpeticiydi.
6- Yazar Zadie Smith'in portresi. Neden bilmiyorum ama çok sevdim. İlk çıkan kitabının kapağının renklerini hatırlattığı için direkt bir tanıdık hissettirdi sanki, o yüzden mi bilemedim. Toyin Ojih Odutola, 2019.
Allah herkese müzik yapılan bir ev nasip etsin amin. Esmani'den o kadar çok parça öğrendim ki size anlatamam son aylarda. Onlardan biri Rita Payés ve Elisabeth Roma'nın yorumuyla "Porque Lloras Blanca Niña". Çalalım çalalım diyorduk, çaldık bir şekil, buyrun.
Bir haftadır arkadaşlarımın hayatında olup bitenlere hakim olmaya çalışıyorum 2 yıldır onları görmediğim için. Telefonla bir yere kadar hakkaten. Dinleyici modum mutlu bu durumdan.
1- cam özçekimi 2- sokaktaki insanların %95'inden daha cool bir köpek 3- Jack ve benim sevgi ve muziplik dolu bakışlarımız 4- Sıra gecesi ve gece kulübü kafasını aynı anda yaşatan Red Church diye bir bar, ve Bozard'ın groove'u hissettiği an 5- Hep ekstraymışım 6- Ankara'dan kurtulamıyorum.
Ayrıca her gün dans ettik, ve dizlerimi hissetmiyorum. 30'lu yaşlarımda yürüyememeyi göze aldım bu dans sevdasından, sonumuz hayrola.
Müzik yapıyorum bir yandan. Bir yandan tezimi yazıyorum müzisyenler hakkında (5 dakika ara verdim an itibariyle). Çok tuhaf duygular yaşatıyor bu aynı zamanda yaşama/yazma durumu. Bütün bunlara aynı anda düşündüğüm anı yakalamış galiba Naz biz dün gece çalarken.
Foto: @naz.zyildirim
14 Ekim 2023 BA Vişnelik konseri. Çeşitli sessel sıkıntılar gene bizi yıldırmadı. Hatta komik bir şekilde ses kötü oldu mu amaaaan be diyip rahatlıyorum anladığım kadarıyla. Batu çok ciddi, Aslan gereksiz 40'lar Hollywood leading man vibe'ı veriyor.
Fotoğraflar: @naz.zyildirim ve ben
Kedi dump, vaziyet alın.
Birincisi yaz kedisi, ikincisi oturmayı bilmeyen bir kedi, üçüncüsü yanlış yere oturmayı bilen bir kedi, dördüncüsü nerdeyse kedim, beşincisi küresel olarak ısınmış bir kedi, beşincisi konu mankedi.
