Lieve, Lieve Mama, waar moet ik nou toch in godsnaam beginnen.
Afgelopen zondag was een dag die ik nog niet kan bevatten, de dag waar ik mijn eigen moedertje verlies, zo plotseling zo snel. De dag waar mijn leven in een keer instortte.
Het was nog zo mooi, de dag ervoor samen met zโn drieรซn de stad in, god wat hadden we genoten, samen wezen shoppen, eten en lachen.
Je bent en zal altijd mijn alles zijn, ik kon alles tegen je zeggen, al was het met welke hand ik mijn reet afvoog, hoe moet ik dat nou zonder jou.
Ik mis je lach, je duw in mijn rug, en vooral al het gemekker dat ik mijn rotzooi niet opruimde.
Zo jong, zoveel plannen voor de toekomst.
Ik zal je trots maken mama, je was zo sterk en nuchter.
Je bent en zal altijd mijn voorbeeld zijn, want er was niemand die jou mening veranderde, jij bent en zal altijd Anneke zijn.
Wat ben ik toch zo ongelofelijk trots om jou als moeder te hebben.
Dankjewel voor alles mama, je bent nu de grootste ster in de hemel.
Dat je de rust gevonden hebt die je verdiend. โค๏ธ๐๏ธ
Anneke Cevaal Boonstra ๐๏ธ
03-06-1967 | 27-07-2025 ๐ชฆ