doğa çal

"Dikiliyoruz. Otursak ya. Önce soğanlar. Şerit biberler. Çeyrek daire kabaklar. Laleler solgun, bize bakıyor. Tofuları da kutu kutu. Hepsini üst üste dizsek pencerenin pervazından tavana değecekler. Değmesinler. Tavaya koy. Baharatları bir bir kokluyoruz. Sırtını çıkartmışsın. Göbeğin önde. Sağ bacağın gönyeni taşıyor. Karıştırdıysan yeterince. Kafanı kafanı. Soya sosunu ekleyip. Üç beş defa daha çevir. Laleler, masadaki lahanalara mı bakıyor? Kızartacağız yani. Yağ az gelmişse eklersen dışı çıtır çıtır olacak. Olabilir." ✍🏻 Bu "performatif yazı denemesi" için doğa çal'a teşekkür ediyoruz. @cal.doga 🤍 🔗 Yazının tamamına artialan.com'dan ve profildeki linkten ulaşabilirsiniz. 🗨️ Geri dönüp bir yorum yapabilirsiniz. 📣 Bu metin görsel formatta üretildiği için en iyi şekilde bilgisayar ekranından okunabilir, mobil cihazlarda ise ekranı yan çevirebilirsiniz. Bu formatta yazıyı okuyamayanlara metin formatını gönderebiliriz, bizimle iletişime geçebilirsiniz. Sevgiler. 🌿 . . #artıalan #doğaçal #felsefe #sanat #yazı #performans

14 Mayıs Perşembe, 5-10 kişi kendi kendimize sürdüregeldiğimiz eleştirel geribildirim çemberiyle ilgili deneyimlerimizi paylaşıyoruz. Merkez-kaç kuvveti’nin programı, uygulamalar ve başka kıymetli deneyim/fikir paylaşımları ile dolu. Ankara’daysanız gelesiniz.

#foraging #villiyrtit #nature #localfood First time foraging in Helsinki! New foragers! Do you know all these plants? So please remind me the ones I couldnt remember 🤭 @jounitoivanen led the session and shared his knowledge of foraging 🙏🏼 Jouni’s book can be found at @zestii.helsinki shelves. Thank you, @malesiankeittioklubi , for awakening my appetite for foraging 🤤 Let’s continue 👣 Second pic by @malesiankeittioklubi

#celiacsafe #glutenfree #diabetesawareness #petitfour #invisibledisability Petit Four is a small gesture for making space for special diets in social settings. Crunchy outside, chewy inside. This one-bite tartlet is gluten-free and prepared through my celiac kitchen practice. Each piece contains approximately 4.5 g fat, 8.8 g carbohydrates, 1.3 g protein, and 0.8 g fiber. The shell is made with almond flour and sorghum flour. The filling has organic almond flour, cardamom, lemon zest, sugar, fully plant-based butter, and a little potato starch to hold its shape. I do not yet have a gluten-free certification, but after 15 years of living with celiac disease, I prepare food in a way that I myself can eat with trust. As a person with diabetes, one of the hardest things for me is eating large, uncertain portions. That is why this new bite is small, measured, and comes with nutritional value. It is @zestii.helsinki , Kaarlenkatu 15, 09:00-16:00! Credits: coffee by @_mean_i plate from @lounasleidi table by @luomuosuuskunta_omamaa flowers from a Zestii Kitchens friend photo by @cal.doga

eleştiri oturumları sanatçının kendi kontrolünde olursa ne olur? kapalı gruplarda 10 oturumluk gerçekleştireceğimiz bi’ başka türlü eleştirel geri bildirim çemberi, Liz Lerman’ın yönteminden hareketle bir geri bildirim yapısı önerir. eğer üzerinde çalışmakta olduğun bir işin varsa, bu işi başka yaratıcıların geri bildirimine açmak istiyorsan, ve aynı zamanda o diğer yaratıcılara da geri bildirim vermek istiyorsan, başvur. oturumlar çevrimiçidir. 10 kişilik kapalı gruplarla, 2 haftada bir 2 saatlik buluşmalar dizisidir. İlk buluşmada geri bildirim üzerine dertleşir, beklentilerimizi paylaşırız ve mevcut protokolü inceleyip kendimize uyarlarız.

Bitter in a bottle is an experiment in staying with the bitter — the taste, the feeling, the slowness it asks for. It is dedicated to the pain, to bitterness itself, and to how deeply they can become part of one’s palate — not to be avoided, but to be felt. The work “bitter in a bottle” can be smelled during the exhibition #Fleeting at @theblueverve , from 6–16 November 2025, Tuesday to Sunday between 14:00–18:00. Welcome. #bitterinabottle #kitchentestimonies #bitterness #tasteasfeeling #acı #bottle #bitter

First tryout of how to share a cake workshop has passed. Developing! …. “is the teacher the situation?” “will the facilitator eat the cake as well?” “does this decision become the rule?” …. Photo credits: Raphaël, Eugenie, Doğa

HOW TO SHARE A CAKE? 🍰❤️‍🔥 A workshop tryout Facilitated by doğa TUESDAY, SEPT 9TH, 17h-18h30 TeaK, Haapaniemenkatu 6, Helsinki A collaboration between @kitchen_testimonies and @cal.doga in @play_and_act_from_what_is_here 🍰 The session begins with a simple story about Winnie-the-Pooh and friends deciding how to share a cake in the forest. A real cake will then be placed in front of the group to divide among themselves, prompting conversation on justice, fairness, equality, generosity, and perspective-taking. doğa will facilitate the discussion, drawing on both historical philosophical debates and contemporary viewpoints. At the end of the session, we will share and eat the cake together, grounding on our philosophical exploration. 🍰 We will approach the theme of justice utilizing some discussion facilitation tools from P4C (Philosophy for Children/Communities). Developed by Matthew Lipman, P4C is a pedagogical method that leaves philosophical questions open-ended, encouraging participants to think more deeply and collaboratively. If needed doğa can provide more info what P4C is. The facilitators role is to create the discussion trajectory through the story(stimulu) before the discussion and listening to, mirroring or paraphrasing the participants thoughts carefully during the discussion. 🍰 This is a workshop under construction! So it will have loose and evolving structure. Beyond discussing justice, doğa will be observing how the conversation itself unfolds with real time participants in current atmosphere. So any feedback will be very much welcomed! --> Who I am recently (doğa): I am a multidisciplinary artist, cook, and facilitator based in Helsinki. With a background in philosophy and fine arts, I ​work on projects that weave together food, socially engaged art, and participatory dialogue. Her practice often invites people to gather, share, and think together — whether around a table, in a workshop, or through playful, thought-provoking performances. This workshop is aimed to be a part of a series of workshops called Tender Tables which will be released in collaboration with Circus Maximus.

#gaza #helsinki

The sentences I used the most this week are “Take a piece of everything on the plate on your fork and then cherish them with a spoonful of apple compote. Mix it all in your mouth.” ****** How can I cook more inclusively preserving the flavors I love? How many plates can I prepare without burning out myself? How can I balance the economics behind cooking? When I cook as an irregular activity, what have I forgotten when I enter the kitchen weeks later? With what I know how to cook, how can I approach the palates of those who have never eaten these things? When we keep the compote in the fridge, do we take the cinnamon out of it? How do I define which culture this dish belongs to? “It’s a typical dish from the West coast of Turkey, but I have adapted the meatballs to vegan and vegetarian options”, what is actually understood? Does the farmer in Helsinki from whom I buy locally produced vegetables for this dish also sell raw milk? I like sour yogurt and I make it that way, do others like sour yogurt too? In how many minutes can I serve it so that the customer doesn’t feel like they have waited too long? What if I add cornmeal to the lentil balls instead of just gluten-free breadcrumbs? Is 8 spoons of rice filling? What are the carbs in this meal? What am I doing? Is this doing close to my way of making art at all? Why didn’t they eat the compote? Is this lentil ball uncooked, is it the reason why they didn’t finish? They don’t leave any rice on the plate, is the portion of rice too little? 🥘 ☕️🍚🍽️🍛🍴 I was @zestiikitchens ❤️

Kultturimaja Kamera Derneği ve Sahina Culture Center işbirliğinde gerçekleştirdiğimiz “Sanat hk.” workshop serisinin ilk buluşmasının ardından, atölye yürütücüsü sevgili Doğa’nın notları: Buluşmamıza birkaç ısınma oyunuyla başladık. Bir oyunumuzda duyumlarımızı adlandırdık ve sanatta bunlardan hangilerini kullandığımızı kısaca ifade ettik. Joseph Kosuth’un MoMA koleksiyonundaki 1965 yılında yaptığı “One and Three Chairs” işine baktık. Gördüklerimizi betimledik. Bu esere biz ne ad verirdik? Sanatçı neden böyle bir eser yapmış olabilir? Üzerine düşündüğümüz kavramsal sorular: Bir şeyin kendisi ile tanımı arasında nasıl bir fark vardır? Bir şeyin tanımı o şeyi yeterince ifade edebilir mi? Bir objeyi imgesi mi tanımı mı daha iyi ifade eder? Gerçek olan “sandalye” hangisidir? Bunu sanat eseri yapan nedir? Atölyeyi, bazı imajlardan hangilerinin sanat olduğunu tartıştığımız bir başka oyun ile sonlandırdık. (Nurşah Yılmaz ve Murat Yılmaz Bilican’ın Sanat Okuma ve Düşünme Uygulamaları kitabından yararlanılmıştır.)

Thank you everyone who joined us today online and on-site. In case you've been busy and couldn't join during the day, you can check the tream recording at www.stophatrednow.fi. We have also published a podcast episode which delves into community building. As part of #StopHatredNow 2025, Yasmin Ibrahim, Doğa Çal, and Jani Anders Purhonen discuss their various food and art related activities, including @k.o.e.k.e.i.t.t.i.o and @kitchen_testimonies , and the intricacies that community work entails. How to build a community? What should you take into consideration? And how can art and food relate to each other? 🎧 Listen to the full podcast episode in Spotify. Direct link in UrbanApa's bio. #SHN #SHN2025 #podcast #food #art #community