bittiğine inandığım güne kadar yanımdan ayırmadığım sıkı dostum anısına ara seçkilerden bir defter turu. özellikle lisedeyken aşırı imrenirdim sketchbook tour videolarına. başlıkta parantez içinde alındıkları okulları da yazarlardı. böyle: ‘ 2016 Sketchbook Tour (calarts, ucla-)
bu defter, kesinlikle, görsel olarak sevdiğim her şeyin başlangıcı ve sanırım en sıkı kayıt altına aldığım üretim/proje/seri. yeri benim için ayrı. aslında her sayfa üzerine uzun uzun da konuşmak isterdim ama bu kısa video var olsun ve iş görsün.
ses: ben + underscores’un fish song stemlerinden kaynaşmalar
annem geçen yılın sonlarına doğru salona bir resim yapmamı istedi. geçen yıl çok zordu, annem için daha da zordu. anneme benzediğim için çok şanslıyım. gülmek en önemli şey.
seni seviyorum annecim.
bu videoları geçen sene bu zamanlar çekmiştim, yaşadığım evin bana hatırlattıklarından pek haz etmiyordum. şimdi hissettiğim her şey çok daha yumuşak. evim, sevgiye, aşka, bazen de onların kavgalarına tanıklık edebildiği için şanslı hissediyorum.
ses kayıtlarını da birilerinden hoşlandığım zaman almışım.
bugün doğum günüm. 23. yaşım. annem, bu videoyu onu tren garına götürürken çekmişti (aslında gara kendimi bırakıyordum) ben de üzerine bu yıl benim de içinde olduğum videolardan koydum iki üç tane, bence annemin sesi görüntülerin başını okşadı.
ses için oklou stemleri aldım 5€. annem ve oklou iş birliği yapacaklar yakında. hissediyorum.
/annemin evi- kaybolan/uğurlanan (a6-tek sayfa-kitapçık)
_
*bir hafta önce yayınladığım videoda evde kaybolanın kaybolmamış olduğunu söylemiştim- bu videoda ise kaybolmuş olarak bildiğimizin, bazen, evi en iyi bilenler tarafından sessiz vedalar ile uğurlandığını iddia ediyorum.
-
-/metin(türkçe)
:
(0:02) Ben evde ne zaman bir şey kaybetsem, annemin elinde ararım kaybettiğimi. (0:11) Annem gibi bilmiyorum bu evi, annem gibi bilmek istediğimden emin değilim. (0:15) Bazen kaybolan şeyler kayboluyormuş gibi değil de, kaçıyorlarmış gibi gelir bana. (0:21) Daha fazla burada olmak istemezlermiş gibi. (0:23) Ve o zaman, hiçbir yerden çıkmadıklarında, sanki annem onları bulamamış gibi yapar. (0:28) Ama aslında onları uğurlamıştır kendince. (0:31) Kapıdan çıkarken hoşçakalın demiştir. (0:34) Kocaman sarılmıştır. Sıkıca. (0:36) Öyle bir sarılmıştır ki, gidecek şeyler kalmaya karar vermiştir akıllarında bir saniyeliğine. (0:41) Bazen kaybettiklerimiz, gizliden gizliye edilen vedalarla, sessizce çıkıp giderler.(0:47) Uğurlanmışlardır. (0:48) Ve bizim yeri değişenlere rağmen, misafirperver kalmamız gerekir. (0:54) Böyledir.
-
