Home aidunnouPosts

Rut Pedreño 🖍🦐

@aidunnou

✏️Illustrator, comic author, painter, human being 🙂‍↕️ ✉️ [email protected] |Rep by @pencil_ilustradores and @illozoo
Followers
16.6k
Following
3,501
Account Insight
Score
36.61%
Index
Health Rate
%
Users Ratio
5:1
Weeks posts
Some of my favorite pages from my last book “parque de perros 🙂‍↕️Trying to get back to traditional techniques that are where I belong ✏️🖍️
1,863 41
5 months ago
📕🐎🐎 #brutsubmission
1,298 19
5 months ago
Parque de Perros 🪾🐕🪾🪨 Unas páginas y procesos del nuevo libro en el que estoy trabajando, tratando de llevarme mis procesos del fanzine a un proyecto más largo. Además de la mano @lagranja , que no podría hacerme más ilusión. Este libro es una excusa más en mi camino de hacer las paces conmigo misma como artista o persona que hace cosas (o como queráis llamarlo). A ver qué tal 🙂‍↕️
1,001 13
8 months ago
LAS FLORES SON CAMINOS | @aidunnou (Valladolid, 1996) #CreaVA26 📍 @muvadireccion (Plaza Colegio de Santa Cruz 6) ‘Las flores son caminos’ es un proyecto que recoge dibujos y pinturas realizadas desde 2025, nacidos de la urgencia de volver a conectar con el trabajo analógico y como reivindicación del acto de crear como vivencia que tiene valor por sí mismo. El hilo conductor de la muestra, como bien indica el título, son las flores. Elemento que surge de forma improvisada en las primeras obras y termina por repetirse de forma casi obsesiva. La influencia de vivir en un entorno rural hace que los motivos naturales calen y se repitan, conformando pequeñas ficciones donde animales y plantas que parten de la observación del entorno se entremezclan con elementos fantásticos que emergen del acto de la creación plástica como juego.
149 3
20 days ago
Poster for @erinmarimba , “Bach and Pancakes” event. 🎻🎶🥞
303 1
29 days ago
Tengo varios garabatos de caballos mordiendo flores. No sé de dónde me viene la fijación ahora con la imagen de estas criaturas… Los veo casi a diario, pero siguen siendo seres desconocidos para mí. Tal vez es eso, el halo de misterio. En fin, que aquí va uno. 🌷🐎
239 4
1 month ago
Feliz día del cómic. Uno de los medios de expresión humana que más amo en el mundo 🙂‍↕️ Aquí algunas páginas más del último que he hecho (publicado como zine). Supongo que otra historia más con tintes autobiográficos que hice como mensaje para mi misma en días en los que me siento como hoy, un poco perdida y sin saber quién soy o quiero ser. Espero poder ponerlo a la venta online pronto, y llevarlo a más eventos. Un abrazooo!!
627 9
2 months ago
Introducing Rut Pedreño Criado for The Poster Club.⁠ ⁠ Raised in Valladolid, Spain, and now based in a small rural town nearby, Rut Pedreño Criado creates art shaped by close observation of everyday life and nature. Working intuitively with gouache, markers and crayons, their compositions bring together botanical forms and animals, creating small ecosystems where colour and form grow organically across the page.⁠ ⁠ ⁠ #rutpedrenocriado #newartist #artprints #fineartprints #botanicalart #contemporaryart #independentartists #theposterclub #tpc @aidunnou
450 6
2 months ago
El día que Starboy cayó en la Tierra. Fanzine fresco disponible este fin de semana en @grafcomic en el stand nº79 (el mío jsjs) Una nueva historia del niño estrella. Está vez aterriza en la Tierra para reflexionar sobre su propia identidad y lugar en este mundo nuevo para el.💫 Me lo pasé muy bien volviendo a la línea y la tinta, espero que os mole!!
359 5
2 months ago
303 6
2 months ago
Ahora que la maravillosa @nix.conbotas ha anunciado este proyectazo (Vorázine #2) en el que nos ha reunido a uno cuantos (34 autores, si no me confundo) puedo mostraros mis páginas y contaros un poco sobre ello. (Procede a sobre explicar viva cosas que nadie ha pedido)👇 Cuando Natalia me propuso participar, no tuve duda de que quería hacerlo. Mi problema eran los tiempos, así que decidí hacer una historia pequeñita (también porque tengo una tendencia a sintetizar, creo). Como el tema eran los sueños y no suelo recordarlos, decidí hacer algo sobre el único sueño recurrente que he tenido en mi vida. Cuando mi padre se fue estuve unos dos años soñando casi cada noche que el volvía a estar, pero no de una forma agradable, volvía solo para atravesar de nuevo la enfermedad, sin terminar de irse. En definitiva era una pesadilla, pero a la vez se convirtió en la única forma de poder verlo. Con el tiempo pesadilla se fue diluyendo, y ahora que no lo sueño a veces me siento culpable. El título, sencillo, es una canción de Billie Holiday. El me regaló una caja de vinilos recopilatorio de ella y si os leéis la letra, pues tiene sentido con lo que os acababa de contar, supongo. En fin, gracias por leerme a los que habéis llegado hasta aquí. Es cierto que últimamente no estoy muy receptiva a contar cosas personales en este lugar, pero quería darle algo de contexto a esta historia para quien lo quiera saber. De algún modo me siento culpable por no haber sido capaz aún de poder hablar de mi padre, tal vez algún día encuentre la manera contaros quien fue a quienes no tuvisteis la suerte de conocerlo. Por el momento, solo puedo recordarme que todo lo que hago es suyo también. En fin, que me lloro viva, espero que estéis todos bien. Cuidaos en estos tiempos locos y no miréis demasiado esta app demoniaca. Un abrazo.
580 39
2 months ago
📣PLACES EXAURIDES📣 Avui us portem aquest taller de la @aidunnou Rut Pedreño, que ens portarà de passeig per les vinyetes per explorar les possibilitats que ens ofereixen els còmics a l’hora de transitar un espai🏡 Inscripcions obertes! A la web escolagossa.com o mail a [email protected]📡 Places limitades!!
351 1
2 months ago